'De kers op de taart van het voetbaltenue'

'De kers op de taart van het voetbaltenue'

Dit wordt mijn zoons vierde jaar bij Ajax. Dan begint het allemaal wel een beetje te wennen. Maar als je net begint weet je niet wat je overkomt. Neem het kledingpakket. Op je oude club moest je misschien voor een flink bedrag een trainingstenue aanschaffen. Bij Ajax krijg je alles. Maar dan ook echt álles.


Ellen Dikker is columniste en moeder van een jonge Ajacied. Maandelijks deelt zij haar ervaringen als voetbalmoeder in haar blog Toekomstperspectief op Ajax.nl.


Ik sprak een jochie van zeven. Net begonnen bij Ajax. Met grote ogen had hij bij de kledinguitgifte staan kijken wat er allemaal in zijn voetbaltas werd geschoven. Een tas zo zwaar dat hij hem zelfs niet van de grond getild kreeg.

Het hotelpak
Eenmaal thuisgekomen stalde hij alles uit. Niet één trainingspak, maar wel drie complete pakken kwamen uit z’n tas. Lange broeken, korte broeken, shirtjes, jasjes, sokken. En dan ook nog een regenjas, winterjas, scheenbeschermers, kicksen, loopschoenen, zaalschoenen, badslippers, een bidon en een 'hotelpak'. Het 'hotelpak', alleen de naam al deed zijn oogjes twinkelen, is het officiële tenue voor wedstrijden en toernooien. Hij trok alles aan. Danste door de kamer, belde zijn opa en oma, showde alles aan z’n broertjes, poseerde voor de camera van mama. Er werd een plank in z’n kast ontruimd om alle nieuwe kleding op kwijt te kunnen. 's Avonds ging hij slapen in z’n gloednieuwe trainingspak. Veel te warm, maar hij weigerde het uit te doen.

In 'hotelpak'.
In 'hotelpak'.

'De jongens appen elkaar al voor de zomer fotootjes van het nieuwe tenue'

Deze totale euforie heeft het team van mijn zoon niet meer. Al is het nog steeds een van de meest feestelijke dagen bij Ajax. Maar ze weten wat ze te wachten staat. De grote hoeveelheid spullen is geen verrassing meer (en bovendien heel handig als je bijna dagelijks moet trainen door weer en wind) en de jongens appen elkaar al voor de zomer fotootjes van het nieuwe tenue. Ze zijn dus goed op de hoogte, behalve van één ding. De kicksen. En die zijn de kers op de taart van het voetbaltenue. Er wordt druk over gespeculeerd. Wel of geen sokje aan de kicks, de kleur, veter, ieder detail is in kaart gebracht en van groot belang.

Normaal gesproken keken de jongens de hele zomer uit naar de eerste trainingsdag. Dan zouden ze eindelijk te weten komen op welke kicksen ze een jaar gaan voetballen. Maar dit keer had Ajax het anders aangepakt. Om na de vakantie meteen te kunnen starten met de juiste maat voor ieder kind moesten de jongens voor de zomer al schoenen passen. Teleurgesteld kwamen ze terug. De kicksen die ze hadden gepast waren niet zo mooi als ze hadden gehoopt. Sommige jongens beweerden dat Feyenoord al een jaar op deze schoenen had gevoetbald. En dan kregen zij ze nu. In één klap hun wilde fantasieën over de nieuwste modellen aan gort.

'Met ogen vol liefde bekeek hij de kicks in z'n hand'

Maar Ajax is er in geslaagd deze 'routiniers' toch te laten glimmen van trots. Zodra mijn zoon thuis was, pakte hij de schoenendoos met de kicksen. ''Mam, je gelooft het niet.'' Met ogen vol liefde bekeek hij de kicks in z’n hand. Blauw en zwart, met een prachtig kleurverloop. En een sokje. ''Zulke mooie heb ik nog nooit gehad.'' Hij smolt bijna van geluk. Ajax had ze mooi voor de gek gehouden. Toch weer het nieuwste van het nieuwste. Het belooft een mooi voetbalseizoen te worden.


De columns De Kleine Messi die Dikker schreef voor het Parool zijn gebundeld en vanaf 20 september verkrijgbaar in de boekhandel.


Tekst & foto's: Ellen Dikker