'Het lijkt wel een schoolreisje'

'Het lijkt wel een schoolreisje'

De jeugdteams bij Ajax spelen natuurlijk wedstrijden. Thuis en uit. Dat hoort erbij. Dat is normaal. Maar waar die uitwedstrijden plaatsvinden is niet normaal. Tenminste, niet als je net van een amateurclub komt. Want daar speel je bijna altijd tegen clubs in de buurt.


Ellen Dikker is columniste en moeder van een jonge Ajacied. Maandelijks deelt zij haar ervaringen als voetbalmoeder in haar blog Toekomstperspectief op Ajax.nl.


Soms zit er een uitschieter bij en moet er wel drie kwartier gereden worden. Maar meestal kunnen de 4 opgetrommelde ouders met hun achterbank vol teamgenootjes in een half uurtje naar de tegenstander rijden.

'Opgewonden draven ze met hun grote voetbaltas rond de bus'

Bij Ajax gaat dat er anders aan toe. Vanaf de O9 spelen de jongens hun wedstrijdjes namelijk tegen andere profclubs. En dan kan het zomaar voorkomen dat een team in de poule zit met PSV, FC Twente of sc Heerenveen. Dat betekent soms om 7:00 uur verzamelen op de Toekomst voor een potje voetbal dat om 10:00 uur begint.

Maar denk niet dat die jochies dat vervelend vinden. Opgewonden draven ze met hun grote voetbaltas rond de bus die voor ze klaarstaat. Want deze jongens worden niet door hun ouders gebracht, nee ze reizen met een heuse touringcar. Zo’n bus die ze verder alleen kennen van een eerder schoolreisje naar Sprookjeswonderland. Dat ze nu iedere 2 weken met zo’n schoolreisjesbus naar voetbal mogen is een sprookje op zich.

Terugreis is een feest
De ouders staan ze enthousiast uit te zwaaien, maar de jongens merken het nauwelijks op. Ze zijn te druk met elkaar, de wedstrijd die komen gaat en de sfeer in de bus. Vooral op de terugreis is het feest. Er worden grapjes gemaakt, er wordt gestoeid en gezongen. Af en toe staan ze ineens met z’n allen voor de ramen geplakt. Dan heeft er één een bijzondere auto op de weg gespot: 'Kijk daar, die Ferrari!' Iedereen van z’n plek en daarna gaat het feest weer door. Behalve als de trainer een dvd opzet met de ‘100 mooiste goals allertijden’. Dan zitten ze allemaal ademloos te kijken.

Als de jongens ouder worden breidt het vervoer per bus zich uit. Want vanaf de O13 reizen ze niet alleen met een touringcar naar de wedstrijd, maar worden ze ook vier dagen per week met een kleiner busje van school opgehaald om bij Ajax te trainen, studeren en eten. Vaste routes met vaste chauffeurs brengen dagelijks zesenzestig jongens van school naar Ajax en van Ajax naar huis. En omdat Ajax niet alleen spelers uit de regio Amsterdam heeft, maar in half Nederland scout, rijden er 17 busjes van Arnhem tot Den Haag en van Lelystad tot Alkmaar om alle jongens keurig af te leveren. Per busje zitten zo’n zes tot acht jongens tussen de 12 en 16 jaar.


'Het zijn en blijven pubers'

Het team van mijn zoon levert de jongste passagiers. Ze rijden nu sinds een paar weken mee en het is allemaal nog een beetje wennen. Sommigen zijn zo bekaf van de hele dag school, studie en trainen dat ze in het busje terug in slaap vallen. Anderen treffen een vrolijk busje waar uitgelaten wordt gebeatboxt en gerapt.

Ik hoorde laatst van een moeder dat haar zoon vooral geïnteresseerd luistert naar de gesprekken van de oudere jongens. Waar het precies over gaat weet ze niet, maar toen hij laatst thuiskwam vroeg hij wat soa’s ook alweer zijn. Tja, het zijn en blijven pubers.

Tekst en beeld: Ellen Dikker