Hoe voelt het om een finale te missen door schorsing?

Hoe voelt het om een finale te missen door schorsing?

John Bosman weet hoe de geschorste Nick Viergever zich woensdagavond zal voelen. De jeugdtrainer van Ajax miste in 1987 zelf een Europese finale wegens een schorsing. Na afloop van Ajax - Lokomotiv Leipzig (1-0 zege) hield hij wel met een trots gevoel de cup omhoog. ,,Ik heb toch ook een behoorlijk aandeel in het winnen van de beker gehad.''

Als John Bosman terugdenkt aan zijn Europese finales met Ajax gebruikt hij het woord finale vaker in enkelvoud dan in meervoud. ,,Het is heel gek: de finale van 1987 heb ik niet gespeeld, maar herinner ik me nog heel goed. Een jaar later speelde ik met Ajax wél de finale tegen KV Mechelen, maar doordat we die met 1-0 verloren ben ik die al bijna vergeten. Het gaat uiteindelijk om gewonnen finales. Als je eenmaal in de finale staat dan wil je het feestje meemaken.''

Terug naar 1987. Uitgerekend Bosman: bijna nooit geblesseerd, bijna nooit een gele kaart én topscorer krijgt in de halve finale van de Europa Cup II tegen Real Zaragoza rood. Een schop van tegenstander Guerri beantwoordt hij met een klap. ,,Het gebeurde allemaal in een flits. We hadden een beetje mot en vervolgens sloeg ik hem onder de ogen van de scheidsrechter op zijn hoofd. We kregen allebei direct rood. Vervolgens hoorde ik mijn schorsing: 2 duels. Zowel de return tegen Zaragoza als de eventuele finale kon ik dus vergeten.'' Dankzij zijn twee goals (3-2 zege) had hij toch zijn waarde voor het team bewezen in de wedstrijd die later de geschiedenisboeken in zou gaan als het ‘waterballet’ van Zaragoza.

Boete
Toenmalig coach Johan Cruijff betrok Bosman destijds wel volledig bij de voorbereiding richting de eindstrijd in Athene. Hij ging mee in trainingskamp en werd rondom de wedstrijdbespreking van de finale ook nog beboet door Cruijff. Dat kon er ook nog wel bij. ,,Even daarvoor had ik in de competitie mijn vierde gele kaart van het seizoen gepakt. Een domme gele kaart waardoor ik het eerstvolgende competitieduel na de finale zou missen. En we hadden al zoveel personele problemen. Cruijff zei ten overstaan van de hele groep tegen mij: ‘die rode kaart tegen Zaragoza zie ik door de vingers, maar met die gele kaart benadeel je het team voor de week na de finale.’ Daarmee zette hij de boel op scherp. Ik voelde me al slecht, dus ik dacht toen wel: dat heb ik weer.''

Ondanks de snelle goal van Marco van Basten verdween de spanning niet uit het lijf van Bosman. Die spanning had zich al dagenlang opgebouwd richting 13 mei 1987, de dag waarop hij als geschorste speler de finale van tribune zou volgen. ,,Ik zag naast Ronald Spelbos en de geblesseerde Danny Blind. Daar zat ik dan als topscorer. Ik kon mijn team niet helpen en zat me op te vreten op die tribune. Na afloop was ik dat gelukkig snel kwijt. Als enige stond ik daar tussen de feestende spelers in mijn clubkostuum in de catacomben. Toen ik eenmaal die cup in mijn handen had kwam al snel het besef dat ik daar ook een groot aandeel in heb gehad. Hopelijk heeft Nick dat gevoel woensdagavond ook na afloop.''

Tip voor Viergever
Of Bosman nog een tip heeft voor Viergever? ,,Gewoon goed meetrainen, spelers motiveren en helpen. Meer kan je niet doen. Hij zal zich sowieso gaan opvreten, daar op tribune. Dat kan ik alvast voorspellen. Ik zit zelf ook met alle Ajax-jeugdtrainers op de tribune in Stockholm, dus mocht ik hem tegenkomen dat zal ik hem waarschijnlijk wel even aanspreken. Al was het maar omdat ik uit ervaring weet hoe het voelt om geschorst te zijn. Gedeelde smart is immers halve smart.''

Tekst: Ajax.nl
Foto: Ajax.nl/Louid van de Vuurst