Niet trainen maar vissen

Niet trainen maar vissen

Het is 12 augustus 1987. Het nieuwe seizoen moet nog beginnen en als de nieuwe Zweedse aanwinst Stefan Pettersson op Schiphol landt, verwacht hij naar het trainingscomplex in de Amsterdamse Watergraafsmeer te worden gereden. Niets is echter minder waar. De reis gaat naar een klein dorpje in de kop van Noord-Holland.


In de rubriek Beeldspraak zetten we een archieffoto in de schijnwerpers. Een foto die om uitleg vraagt. Van de hoofdpersoon op de foto of van de fotograaf.


Pettersson wordt aan een slootkant gedropt en ziet daar voor het eerst al zijn nieuwe teamgenoten bij elkaar. Hij valt met zijn neus in de boter: Het jaarlijkse visuitje staat op het punt van beginnen.

Een hengel had Pettersson wel eens vastgehouden in Zweden. Niet dat het hobby was, maar hij wist wel een beetje wat de bedoeling was.

Het visuitje was al jarenlang een traditie. Zo'n beetje elk jaar, net voor de start van het nieuwe seizoen, trok de selectie er met elkaar op uit. Ze hadden de grootste lol. Ook omdat niet iedereen zich door de jaren heen zo getrouw aan de spelregels hield. Zo trok jaren voordat Pettersson zich aan de slootkant nestelde, Piet Schrijvers een dorpeling aan zijn jongejongensjas. ,,Hier heb je tien gulden. Koop voor mij even een vis." De knaap deed wat hem was opgedragen en keerde rap terug met het gevraagde. Schrijvers knoopte het al dode vissenlijf aan zijn haakje en won glansrijk de wedstrijd. Niet dat ze 'm niet doorhadden. ,,Maar zo'n ludieke actie moest beloond worden met de winst", weet organisator Thijs Lindeman decennia na dato nog op te lepelen.

'Die vis is van míj'

Bij Pettersson en teamgenoten ging men - althans aan de waterkant - niet zo ver. De vis in het net is dan ook levensecht. ,,Echt gevangen", herinnert de Zweedse publieklieveling zich. ,,Ik had dus weleens gevist, want wij hadden een zomerhuis aan een meer en dan deed je dat wel eens. En je ziet op de foto dat ik de hengel vasthoud hè! Dus die vis is van mij."

Dat hij aan de zijde staat van Larsson is natuurlijk geen toeval. ,,Ik kende Peter al goed uit Zweden. Wij speelde samen bij Gotenborg. Wel zo fijn dat er tenminste één bekend gezicht was. Het was Peter ook die mij belde om bij Ajax te komen voetballen. Wij gingen ook buiten het voetbal goed met elkaar om. Wij woonden in hetzelfde appartementencomplex in Diemen en zaten samen op Nederlandse les."

Het visuitje is al jaren van de kalender geschrapt. Niet dat de spelers het niet leuk meer vonden, of dat er geen tijd meer voor was, maar simpelweg omdat de vissen niet meer bijten. En ja, vissen zonder vissen is als voetballen zonder bal. Daar begin je dus niet aan.

Foto-onderschrift: Mark Verkuijl, Stefan Pettersson, looptrainer Cees Koppelaar en Peter Larsson zijn in hun nopjes met de versgevangen vis.

Lees ook: Beeldspraak #1 | Spelers wilden wel met Sint naar Spanje

Tekst: Ajax.nl (met dank aan Mike van Damme/auteur boek Pettersson)
Beeld: Beeldarchief Ajax