'Situatie van dit Ajax vergelijkbaar met 1992'

'Situatie van dit Ajax vergelijkbaar met 1992'

Aron Winter is sinds dit seizoen hoofdcoach bij Ajax O19. Het hoogste jeugdelftal ligt op titelkoers, door een voorsprong van zes punten op achtervolger PSV. De 50-jarige coach deelt maandelijks zijn ervaringen op Ajax.nl.

Samen met mijn oud-ploeggenoten van het Ajax uit 1992 kwamen we woensdagavond bijeen voor een reünie. De club - en in het bijzonder Edwin van der Sar - verdienen een groot compliment voor dit mooie initiatief. Met de hele groep dineren en bijpraten, het was voor ons allemaal alsof we terug in de tijd gingen. Zo vertelden we verhalen over vroeger, maar ook het hedendaagse voetbal werd besproken. 

Alle ingrediënten waren aanwezig voor een mooie voetbalavond, want daar ging het natuurlijk om. Het werd een fantastisch duel tussen Ajax en Olympique Lyon. Vooral de tweede helft stond bol van de energie en passie. De samenwerking met het publiek bleek een gouden combinatie voor Ajax. Dat de supporters na de wedstrijd bleven zitten vond ik een prachtig gebaar naar het team.

Tussendoortje �� Mooi weerzien helden #Ajax1992 in Gallery of Fame! Foto's: https://t.co/XQrTFkHQMr #UEL #ajalyo pic.twitter.com/hfu8dGOBC7

— AFC Ajax (@AFCAjax) 3 mei 2017

1992 en nu
De situatie van nu is in sommige aspecten vergelijkbaar met dat in 1992. Toen stond Louis van Gaal ook voor het eerst voor onze groep, net als Peter Bosz dit seizoen. Het zijn niet dezelfde types, maar het verloop van beide teams lijkt wel veel op elkaar. Ook toen liep het Europees gezien geweldig.

De spelersgroepen vind ik niet vergelijkbaar. We hadden een redelijk jong elftal, met een aantal routiniers ertussen. Maar ook talenten zoals Bryan Roy, Frank de Boer en Dennis Bergkamp. Dat was een mooie groep met spelers. Tegenwoordig zijn de verhoudingen anders, want de talenten schuiven op steeds jongere leeftijd door. Wat dit jonge team nu laat zien in Europa is een genot om naar te kijken. Daarvoor mogen de credits naar Bosz. 

Italië het Walhalla
Toen wij 25 jaar geleden doorstootten naar de halve finales van de UEFA Cup was de Italiaanse competitie de sterkste van de wereld. Of het nou ging om de Europa Cup I, II of III, de Italianen wonnen alle prijzen. We troffen in het beslissende deel van het toernooi met Genoa (halve finales) en Torino (finale) uitgerekend twee ploegen uit de Serie A. 

Als spelers waren we benieuwd of we het Europese niveau aankonden. Ik wilde graag naar Italië, want dat was in de jaren 90 het walhalla van het voetbal. Met recht de sterkste competitie van de wereld. Maar wij waren Ajax en speelden ze allemaal weg. We wonnen de UEFA Cup en iedereen op de wereld keek mee.

Veel van de helden die #Ajax in 1992 de UEFA Cup bezorgden, zijn er vanavond ook bij! ����#Ajax1992 #UEL #ajalyo pic.twitter.com/IlRFidWkKn

— AFC Ajax (@AFCAjax) 3 mei 2017

Met vertrouwen kijk ik uit naar het vervolg van het Europa League-toernooi. Ik verwacht dat Ajax een grote kans maakt om na 25 jaar weer een Europese prijs te winnen. We moeten echter eerst nog zien af te rekenen met Lyon. Het is natuurlijk altijd een stuk moeilijker om een uitwedstrijd te spelen.  

Beleving als supporter
Tijdens de reünie werd er uiteraard gepraat over voetbal. Met Louis van Gaal had ik het bijvoorbeeld over de situatie van het Nederlands voetbal en de KNVB, maar ook over Ajax O19. Naast het voetbal zijn we natuurlijk ook allemaal oprecht geïnteresseerd in hoe met het elkaar gaat, want sommigen had ik al een lange tijd niet meer gesproken.

Tijdens de wedstrijd zat ik naast Alfons Groenendijk en Roy. Qua spanning is het beter om zelf op het veld te staan haha, want op de tribune was het heel intens. We leefden mee met gevaarlijke momenten of benauwde situaties. Ik deed dat vooral als supporter, maar toch ook deels als trainer. Samen met onder anderen Groenendijk, Van der Sar en Frank de Boer analyseerden we situaties. Maar wanneer de doelpunten vielen juichen we natuurlijk net zo hard mee als alle anderen 54,000 supporters.