Warme woorden van Rinus Michels voor 'onze vriend Robbie'

Warme woorden van Rinus Michels voor 'onze vriend Robbie'

Jaap Visser van Kick uitgevers schrijft elke maandag een blog over de geschiedenis van Ajax. Deze week gaan we terug naar 28 mei 1988, wanneer het Nederlands elftal in de Meer tegen Ajax oefent, ten bate van Robbie de Wit.

Voetbalhumor: ‘We wisten niet eens dat je hersens had’, staat op de kaart die Robbie de Wit van zijn Ajax-makkers ontvangt wanneer hij probeert te herstellen van een hersenbloeding. Het ziet er in de nazomer van 1986 nog niet hopeloos uit, maar na een mislukte en omstreden behandeling in Zweden gaat de publiekslieveling uit het Utrechtse Hooggraven verder achteruit. In het najaar van 1987 wordt hij afgekeurd en ruim een half jaar verder is het sparringduel tussen Ajax en het Nederlands elftal Robbie’s benefietwedstrijd.

Ruim 10.000 toeschouwers betalen een kaartje om De Wit uit te zwaaien en Oranje met 3-1 te zien winnen. De bruto recette is 150.000 gulden en aan de fiscus zal om een vriendelijke regeling voor De Wit worden gevraagd.

'Als er één man is die we tijdens het EK zullen missen, dan is het onze vriend Robbie'

Rinus Michels, coach van de nationale ploeg die zich voorbereid op het EK dat legendarisch zal worden, spreekt warme woorden tot de in het ongerede geraakte Ajax-international, die voor Michels: ,,Als er één man is die we tijdens het EK zullen missen, dan is het onze vriend Robbie. Hij was in de eerste een individualist, een typische linksbuiten, maar hij wist zich ik korte tijd toch ook te ontwikkelen tot een goede teamspeler. Hij was voor mij de man die er zou staan in West-Duitsland.’’

Aan de vooravond van het legendarische EK van 1988 in West-Duitsland (maar hier vooral vlak voor het benefietduel) schudden de Utrechters Robbie de Wit en Marco van Basten elkaar de hand. Foto: collectie Rob de Wit
Aan de vooravond van het legendarische EK van 1988 in West-Duitsland (maar hier vooral vlak voor het benefietduel) schudden de Utrechters Robbie de Wit en Marco van Basten elkaar de hand. Foto: collectie Rob de Wit

Op links probeert de bondscoach het nu met Rob Witschge en zelfs met Marco van Basten en rechtsbuiten John van ’t Schip. Maar pas als Michels afstapt van het traditionele 4-3-3-systeem begint het te lopen en ziet Robbie de Wit thuis voor de buis hoe Nederland kampioen van Europa wordt.

‘Ga jij maar dammen’
Wanneer Jesper Olsen in 1984 naar Manchester United vertrekt, neemt Ajax De Wit over van FC Utrecht. De nieuwe linksbuiten is een echte straatvoetballer, die speelt op gevoel en souplesse. Het publiek ziet hem graag worden aangespeeld, want als Robbie de bal heeft, gebeurt er wat.

De Wit gaat onbezorgd door het leven en moet van trainersgezeur niets hebben. Wanneer hij met de veelprater Johan Cruijff krijgt te maken, denkt hij wel eens: ‘Lul jij maar een eind weg, Robbie gaat effe lekker met zijn gezicht in de zon staan.’

Robbie blijkt de grote pech van een aangeboren afwijking te hebben, maar hoewel zijn lopen en praten minder worden, blijft zijn geest scherp

Twee seizoenen duurt De Wits geluk bij Ajax, en bij het Nederlands elftal, maar dan slaat het noodlot toe. Robbie blijkt de grote pech van een aangeboren afwijking te hebben, maar hoewel zijn lopen en praten minder worden, blijft zijn geest scherp. De Wit gaat dammen, bij het Nieuwegeins Dam Genootschap. ,,Best wel cynisch’’, zegt hij zelf, ,,want als vroeger bij het voetballen op straat iemand mee wilde doen die er niets van kon, zeiden wij: “Ga jij maar dammen”.’

[Kick uitgevers is de boekenpartner van Ajax en uitgever van het  Jaarboek dat een nieuwe formule heeft gekregen en zal uitgroeien tot de Ajax-Encyclopedie. Bestel via onderstaande button deel 1 van de Ajax Encyclopedie]

Ajax Encyclopedie

Fotobijschrift (boven): Robbie de Wit op de schouders van Aron winter (links), gastspeler Herman Verrips, Rob Witschge en Frank Verlaat.

Foto: Rob C. Croes, Nationaal Archief/Anefo, 934-2553