'Ze vonden me wel een aardige gozer, denk ik'

'Ze vonden me wel een aardige gozer, denk ik'

Het is alweer 18 jaar geleden dat Cristian Chivu (36) zijn eerste stappen zette op de grasmat van Ajax. In Amsterdam werd hij volwassen en groeide hij uit tot een ijzersterke topverdediger. Het bracht hem naar Italië, waar hij grote successen vierde met AS Roma en Internazionale. Toch is Ajax nooit ver weg. ‘Toen ik naar Italië verhuisde, besefte ik me hoe diep Amsterdam en Ajax in mij geworteld zaten.'

Je was 18 jaar toen je naar Ajax kwam. Wat herinner je je nog van de beginperiode?
,,In mijn eerste maand bij Ajax kwam ik uit voor Jong Ajax (destijds Ajax 2).  Ik werd er zenuwachtig van, want ik wilde in de hoofdmacht laten zien wat ik kon. Achteraf was het een goede manier om te acclimatiseren.''

Toch veroverde je snel een plek in het basiselftal
,,Daar was ik dolgelukkig mee. Toch moest ik nog erg wennen aan mijn nieuwe club en de manier van spelen. Mijn eerste paar duels voor Ajax 1 kleurden rood. Ik had moeite me aan te passen en ving binnen no time twee rode kaarten. Later kwam dat gelukkig wel goed.''

Cristian Chivu, december 2000.
Cristian Chivu, december 2000.

Van onbesuisd kereltje naar vaste basisklant. Hoe voelde dat?
,,Beter dan ik ooit durfde dromen, echt waar. Als jongetje fantaseerde ik over voetballen bij Ajax. Maar eerlijk gezegd dacht ik altijd dat dat veel te hoog gegrepen was voor me."

Het rood-witte shirt was jou dus wel bekend.
,,Het eerste voetbalshirt dat ik kocht was een Ajax-shirt. Zonder naam of rugnummer. Dat mijn eigen naam uiteindelijk ooit op zo’n shirt zou staan had ik destijds natuurlijk nooit durven dromen."

'Ik had amper 2 haren op mijn kin'

Op je 18de tekende je bij Ajax. Was dat zonder twijfel?
,,Nul twijfel. Maar wist je dat ik nog bijna een contract heb getekend bij Vitesse? Het scheelde weinig, maar iets weerhield me. Ik wilde daar niet tekenen. Maar goed ook, want drie maanden later zette ik mijn krabbel bij Ajax."

Herinner je je de eerste Ajax-training nog?
,,Ja, geweldig. Het was zo anders dan ik gewend was in Roemenië. Alles was perfect geregeld. Zelf was ik een losbol en piepjong. Ik had amper twee haren op mijn kin. Dat georganiseerde karakter van de club was goed voor me. Tegelijkertijd keek ik mijn ogen uit. Ik speelde ineens met voetballers die ik alleen van TV kende. Onbeschrijfelijk was dat."

Training, januari 2003. Vlnr: Nourdin Boukhari, Zlatan, Andy van der Meijde & Cristian Chivu.
Training, januari 2003. Vlnr: Nourdin Boukhari, Zlatan, Andy van der Meijde & Cristian Chivu.

Hoe zag je leven er verder uit op dat moment?
,,Ik woonde de eerste zes maanden in een Holiday Inn-hotel. Als ik uit het raam keek, zag ik de ArenA liggen.  Elke twee weken veranderde ik van kamer. Anders was ik hartstikke gek geworden. Ik vroeg de receptiemedewerker altijd om een kamer met een ander uitzicht. Makkelijk was die periode niet voor me. Ik was nog een kind en voelde me heel eenzaam."

Hoe redde je jezelf uit die periode?
,,Na een paar maanden veranderde het. Ik leerde mijn ploeggenoten beter kennen. Ze vonden me wel een aardige gozer denk ik. Ik maakte vrienden en werd uitgenodigd voor etentjes en avondjes uit. Je moet je kunnen aanpassen wil je succesvol worden."

'Ik was een warhoofd en moest wennen aan dat puncutele'

En dat lukte. Je werd er haast een echte Amsterdammer van.
,,Ja. Ik heb de Amsterdamse mentaliteit goed tot me genomen. Men zegt vaak dat Amsterdammers arrogant zijn en koeltjes. Dat is onzin. Amsterdammers zijn heel respectvolle mensen. Ze zijn duidelijk en dat kan ik erg waarderen. Toen ik als jong ventje begon bij Ajax, had ik daar best moeite mee. Ik was een warhoofd en moest wennen aan dat punctuele. Ik heb er uiteindelijk ontzettend veel van geleerd."

Trainingskamp in De Lutte, 2002.
Trainingskamp in De Lutte, 2002.

Na 4 jaar vertrok je naar AS Roma. Je moest je opnieuw aanpassen. Hoe was dat?
,,Toen ik naar Italië verhuisde, besefte ik me hoe diep Amsterdam en Ajax in mij geworteld zaten. De Italiaanse chaos trok ik slecht. Ik was er totaal niet meer aan gewend en snakte naar regelmaat en discipline. Uiteindelijk gold in Italië dezelfde regel: ik paste me aan en vond mijn weg." 

Toch verlangde je terug, toch?
,,Ja. In 2012 wilde ik graag terugkomen. Mijn management is in gesprek gegaan met Ajax om te kijken wat de mogelijkheden waren. Daar is toen helaas niets uitgekomen."

'Mijn laatste jaar als profvoetballer was slecht'

Na AS Roma speelde je 7 jaar bij Internazionale, waar je in 2014 een punt zette achter je carrière als profvoetballer. Hoe kijk je daarop terug?
,,Ik heb er geen spijt van dat ik stopte met voetballen. Het is zoals het is. Mijn laatste jaar als profvoetballer was slecht. Ik had vier operaties ondergaan in één jaar tijd. Ik probeerde me met alles wat ik had terug te vechten. Ik wilde nog zo graag spelen. Maar op een gegeven moment kwam het besef dat ik misschien écht niet meer zou kunnen voetballen. Aan dat idee moest ik wennen. Uiteindelijk was ik ook mentaal ‘ok’ met het idee dat ik ging stoppen."

Hoe ziet je leven er momenteel uit?
,,Ik heb een fijn leven en een prachtig gezin. Dat is voor mij het aller belangrijkst. Toen ik stopte, wilde ik een jaar lang niets van voetbal weten. Ik ben op reis gegaan met mijn gezin en heb plekken op aarde gezien waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Nu ben ik terug en klaar voor nieuwe uitdagingen. Ik werk momentele voor Fox Sports Italië en start in september met de opleiding Coach Betaald Voetbal."

Family holiday...❤️❤️❤️

Een bericht gedeeld door @Chivu_Official (@cristianchivu) op

Gaan we je in de toekomst terugzien bij Ajax denk je?
,,Wie weet wat er nog allemaal te gebeuren staat."

Tekst: Ajax.nl/Lisa Hartog
Foto's: Ajax.nl/Louis van de Vuurst, Proshots