Frank de Boer: ‘Beste van de wereld, dat deed me veel’

Frank de Boer: ‘Beste van de wereld, dat deed me veel’

Vandaag exact 20 jaar terug won Ajax ten koste van Gremio de Wereldbeker. Net als Marc Overmars was ook Frank de Boer een van Ajax’ steunpilaren. Wat herinnert de huidige trainer zich nog van het avontuur in Tokio, inclusief een tumultueuze terugreis?

,,Ik was nog nooit in Japan geweest, dat was om te beginnen al een ervaring. Van Tokio wist je natuurlijk wel dat het heel dichtbevolkt was. Wat mij nog bijstaat, is dat we over de snelweg reden, die midden door de stad liep, maar dat je niets van bebouwing zag. Alleen maar lagen snelweg. Wij reden bij wijze van spreken op zeven hoog. In mijn herinnering was het een behoorlijk grauwe stad, wat natuurlijk ook kwam omdat het winter was. Dat hebben we ook aan het veld gezien. Al met al kreeg je daar niet echt de warme kriebels van.’’

,,We kwamen ruim van tevoren aan in Japan. Dat was wel lekker, omdat je toch met een beetje jetlag zat. Ik was al wel naar het WK van 1994 in de VS geweest, dus ik wist wel een beetje wat het lichamelijk met je deed, al heb ik er nooit zo veel last van. De voorbereiding was vooral relaxed. We hebben niet veel gedaan, ook omdat we voor die tijd al vrij veel wedstrijden hadden gespeeld. Het was vooral acclimatiseren, in het ritme komen van Japan.’’

,,De tegenstander was misschien niet de grootste, meest aansprekende naam uit Zuid-Amerika, maar dat maakte voor mij niets uit. Voor mijn gevoel was deze wedstrijd heel belangrijk. Bij mij leefde echt het besef ‘als ik deze wedstrijd win, dan ben ik gewoon wereldkampioen’. Dat gevoel had ik heel sterk. Ik herinner me nog dat ik na de wedstrijd mijn ouders opbelde en dat ik tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel had, omdat ik wereldkampioen was geworden. Meteen na die finale zat ik op een stoepje bij de kleedkamer, samen met mijn broer. Ik was toen echt emotioneler dan bij de winst van de Champions League. Gewoon omdat het het allerhoogste is wat je kunt bereiken op clubniveau. Met Ajax waren we de beste van de wereld. Dat deed me heel veel.''

Ook Jari Litmanen behoorde tot de vertrouwde gezichten in de Ajax-selectie die in 1995 de Wereldbeker veroverde.
Ook Jari Litmanen behoorde tot de vertrouwde gezichten in de Ajax-selectie die in 1995 de Wereldbeker veroverde.

,,Veel mensen hebben nu misschien wat minder gevoel bij die Wereldbeker. Maar dat is vooral gebaseerd op de verhoudingen van nu. Die liggen echt anders dan toen. Toen was het op voorhand geen zekerheidje dat de Europese ploeg zou winnen. Maar de Europese competities zijn de laatste jaren zo ongelofelijk sterk geworden, dat waarschijnlijk alle vier de halve finalisten in de Champions League wel van de kampioen van Zuid-Amerika zouden winnen. De status van die wedstrijd is daarom wel wat veranderd.’’

Terugvlucht naar Amsterdam
,,Ik weet niet meer of ik al aan het indutten was. In ieder geval dachten we allemaal dat er een geintje gemaakt werd toen ze zeiden dat het vliegtuig ging omkeren, terug naar Japan. In eerste instantie konden we dat echt niet geloven, dat de Russische autoriteiten ons na een uur of zes vliegen terugstuurden. Wij deden zeker in die tijd veel aan kaarten, dus wat dat betreft konden we de tijd altijd wel doden. Maar je kunt je voorstellen dat niemand hier heel blij van werd.''

,,Het gevoel was anders geweest als we die Wereldbekerfinale hadden verloren. Dan had je alleen maar zo snel mogelijk naar huis gewild. Nu waren we even verbaasd en gepikeerd, maar daarna hadden we zoiets van ‘dan genieten we toch lekker nog een paar uur extra na van die Wereldbeker’.

,,Ik weet ook nog dat we het tijdens die terugreis met een paar jongens over de toekomst hadden. Hoe mooi het zou zijn als we deze groep bij elkaar konden houden. Dan was er nog veel meer mogelijk. Helaas is dat niet gelukt. En zo gaat het eigenlijk altijd, zeker de laatste jaren. Als ze in het buitenland gaan flapperen met die grote flappen, dan zijn jongens vaak niet meer te behouden.’’

Tekst: Ajax.nl/Maarten Dekker
Foto’s: Ajax.nl/Louis van de Vuurst