Afscheidnemende Winter: ''Mijn probleem was mijn veelzijdigheid''

Ruim honderd keer riepen de diverse bondscoaches hem op. Slechts 36 keer startte hij ook daadwerkelijk in de basis van het Nederlands Elftal. Zaterdagavond, voor de interland Nederland-Ierland, huldigt de KNVB hem. Omdat hij een punt achter zijn lange interlandcarriere zet en als recordhouder afscheid neemt.

Aron Winter blijft op het imposante aantal van 86 interlands staan, waarin hij zes keer scoorde. Debuterend op 25 maart 1987 als prille twintigjarige middenvelder in de kwalificatiewedstrijd tegen Griekeland. Zeven minuten vallen hem ter beurt als invaller. De laatste interland speelde hij tijdens het afgelopen EK tegen Italie, waar hij in de 95e minuut Cocu verving.

De Ajax-aanvoerder blikt terug: 'Ik heb een fantastische tijd gehad. Ik ben er toch dertien jaar bij geweest en in die tijd heb ik veel dingen meegemaakt. Dat we het EK in '88 wonnen was mooi. Ik heb ook mindere periodes gehad, de tijd dat ik er niet bij was. Maar dat was gelukkig van korte duur.'

Dat hij slechts 36 maal in de basis begon, betreurt hij natuurlijk wel. 'Ik had een generatie voor me die heel goed was. De trainers kozen voor andere spelers. Dat kon ik begrijpen en daar kon ik mee leven. Mijn probleem is mijn veelzijdigheid geweest. Dat is jammer. '

Winter is vooral de clubs waar hij speelde dankbaar. 'Bij mij leeft altijd de gedachte dat ik mijn uitverkiezingen in het Nederlands elftal te danken heb aan de clubs waar ik speelde. Omdat ik daar goed presteerde, werd ik bij Oranje gehaald.'

Zes bondscoaches zag Winter in de dertien jaar voorbij trekken. 'Ik heb van velen geleerd. Iedereen heeft toch zijn eigen visie op de trainingsmethode. De meeste indruk heeft Michels op mij gemaakt. Maar ook Rijkaard is een goede trainer. Ik vind het jammer dat hij is gestopt.'

Zeven eindronden van grote toernooien maakte Winter mee. 'Voor mij zijn het WK in Amerika en Frankrijk de mooiste toernooien. Ook het EK 2000 was goed. Alleen de manier waarop we werden uitgeschakeld, was doodzonde.'

Die uitschakeling zal in zijn rijke herinnering ongetwijfeld bij de negatieve puntjes zijn plaats krijgen. 'Persoonlijk het slechtste moment was dat ik in de wedstrijd Nederland-Brazilie op het WK '98 in viel. Ik viel geblesseerd in en er liepen voortdurend drie spelers over mij heen.'

In het geheugen is een ereplaats ingeruimd voor zijn mooiste moment uit de lange interlandloopbaan. 'Ook die komt uit een ontmoeting met Brazilie. Op het WK in Amerika maakte ik een doelpunt in die wedstrijd.'

Waarschijnlijk zal Winter niet lang kunnen genieten van de status als recordhouder. Mocht Frank de Boer vrij van blessures blijven en de komende interlands spelen, zal hij al op 11 oktober Aron Winter vergezellen op de bovenste positie.