Ajax en Oranje: Dick Schoenaker

Ajax en Oranje: Dick Schoenaker

Ajax heeft in de rijke clubhistorie liefst 115 spelers aan het Nederlands elftal geleverd. De rij namen loopt van Gé Fortgens tot Davy Klaassen. In deze serie vertellen Ajacieden over hun band met Oranje. Deze week doet Dick Schoenaker zijn verhaal.

Het bestuursraadslid van de Amsterdammers speelde tussen 1976 en 1985 ruim driehonderd wedstrijden voor Ajax. In die periode speelde hij eveneens dertien interlands, waarin hij liefst zes keer scoorde. Waar debutanten doorgaans hun veters mogen strikken voor een onbeduidend oefenpotje werd Schoenaker meteen voor de leeuwen gegooid op het WK van 1978 in Argentinië. Al ging daar een bijzondere voorgeschiedenis aan vooraf.

,,Ik zat voor het WK wel bij de voorselectie van veertig spelers, maar viel uiteindelijk af voor de definitieve groep van 22 man'', graaft het sympathieke loopwonder van weleer in zijn geheugen. ,,Maar toen zegde Hugo Hovenkamp geblesseerd af en kort daarna ook Willem van Hanegem.'' De kromme kon zich, naar later bleek, niet vinden in de verdeling van commerciële inkomsten onder de internationals. ,,Doordat ik bij Ajax samenspeelde met aanvoerder Ruud Krol zijn ze volgens mij bij mij uitgekomen. Dat was een week voor het vertrek naar Argentinië, want ik kreeg het nummer van Willem.''

De reis naar Zuid-Amerika verliep niet zonder slag of stoot. ,,We gingen naar een land waar politieke schermutselingen waren en dat werd ons niet door iedereen in dank afgenomen'', doelt de voormalige middenvelder vooral op de publieksacties van de cabaretgroep Neerlands Hoop. ,,Daarom zijn we via de achterkant van Schiphol vertrokken. Volgens mij gingen we met een bus naar Schiphol-Oost en stapten we daar het vliegtuig in.''

Eenmaal aangekomen in Argentinië sloeg de schrik toe. ,,We zaten een kilometer of zestig af van onze eerste speelplaats Mendoza, midden in het Andesgebergte. Het was een soort hotel met verder helemaal niks. Zelfs geen tv. Je zag alleen de wilde paarden lopen in de bergen en wat militairen. We waren dan ook blij als er pers langskwam, want dan hadden we tenminste wat aanspraak'', kan Schoenaker er 37 jaar na dato om lachen. Ook contact met het thuisfront was nauwelijks mogelijk. ,,Dat ging via de NOS. We moesten dan na elkaar plaatsnemen in een kamertje. Daar kreeg je dan een koptelefoon op en schakelde de NOS je door naar huis. Daar werd een hele dag voor ingepland.''

Nadat Nederland ternauwernood de groepsfase had overleefd, bracht interim-bondscoach Ernst Happel voor het eerste duel met Oostenrijk in de tweede groepsfase enkele wijzigingen aan. Dat resulteerde ook in het Oranjedebuut van Schoenaker, die na een uur spelen René van de Kerkhof afloste. Nederland won uiteindelijk met 5-1. Daarna zat de speeltijd er voor de Ajacied op. ,,Ik zat tegen West-Duitsland nog wel op de bank. Maar tegen Italië en in de finale tegen Argentinië zat ik op de tribune.''

Ajacied en oud-international Dick Schoenaker is het voetballen nog niet verleerd. Hij bindt de kicksen met enige regelmaat onder, bijvoorbeeld voor duels met Lucky Ajax. Ajacied en oud-international Dick Schoenaker is het voetballen nog niet verleerd. Hij bindt de kicksen met enige regelmaat onder, bijvoorbeeld voor duels met Lucky Ajax.

De WK-finale in Buenos Aires werd gespeeld in Estadio Monumental. ,,Dat was een ware heksenketel. Wij zaten met zijn vijven een rij voor Jorge Videla.'' Videla was president en stond in die rol aan het hoofd van een dictatoriaal regime. ,,We hebben de gelijkmaker van Dick Nanninga niet gezien omdat we tien minuten voor tijd naar de andere kant van het stadion moesten om ons bij de jongens te voegen. Daar aangekomen hoorden we pas dat het 1-1 was geworden. De bal op de paal van Rob Rensenbrink hebben we wel gezien, omdat we vanuit de kleedkamer door een heel klein raampje naar buiten konden kijken. Dat gebeurde een meter of vijftig bij ons vandaan. Zonde dat we daarna in de verlenging met 3-1 onderuit gingen.''

Bijna anderhalf jaar later speelde Schoenaker zijn tweede interland in en tegen Oost-Duitsland. ,,Dat was mijn mooiste wedstrijd voor Oranje’’, zegt de ex-international. ,,Dat stadion in Leipzig zat vol met negentigduizend man. Er was strijd en we kwamen met 2-0 achter, terwijl we een punt moesten halen voor kwalificatie voor het EK in Italië. Dat we na een 2-1-ruststand toch met 2-3 wonnen zorgde voor een feeststemming na afloop. Voor mij persoonlijk was het mooi dat ik de assist gaf voor de 2-2 van Kees Kist en een ietwat gelukkige assist had bij het winnende doelpunt van Van de Kerkhof. Verder weet ik nog dat Hennie Warmenhoven van adidas bij ons op de bank zat. Dat kun je je nu niet meer voorstellen.''

Uiteindelijk moest Schoenaker het EK van 1980 aan zich voorbij laten gaan vanwege een blessure aan zijn kuitbeen. ,,Ik ben toen nog wel naar Dick van Toorn geweest, maar die heeft mij niet fit kunnen krijgen'', doelt hij met een knipoog op de twee jaar geleden overleden fysiotherapeut. Van Toorn slaagde er in 2010 wél in Arjen Robben binnen een week klaar te stomen voor het WK in Zuid-Afrika. ,,Daarna zagen ze in de Zeister bossen dat ik het niet ging redden. Ik baalde enorm, want ik was er graag bij geweest en had zodoende weer wat extra interlands kunnen spelen.''

Schoenaker speelde zijn laatste wedstrijd voor Oranje in 1985 tegen Hongarije. ,,Dat was al met een deel van de groep die in 1988 Europees kampioen werd'', verwijst hij onder meer naar Ronald Koeman, Frank Rijkaard en Marco van Basten. ,,We wonnen in Hongarije met 0-1 door die stiftbal van Rob de Wit. Met vooraf een mooie beweging die hij bij Ajax ook meermaals liet zien, dus een typische Rob de Wit-actie. Rob was een sierlijke linksbuiten die je achter zijn vodden moest zitten. Het is verschrikkelijk dat hij later die hersenbloedingen heeft gekregen en zijn loopbaan op jonge leeftijd moest beëindigen.''

Wat met name opvalt is het scorend vermogen van de international Schoenaker. De kopsterke Gelderlander scoorde in dertien interlands liefst zesmaal. ,,Ik was een diepgaande middenvelder die nog uit de tijd stamt van het oude stopperspil-systeem. Toen had je een rechtsbuiten, een rechtsbinnen, een linksbuiten, een linksbinnen en een midvoor. Vijf man voorin dus. Ik was altijd rechtsbinnen, dus kwam ook altijd voor het doel. Ik hield wel van scoren en maakte in mijn loopbaan meer dan honderd goals. In Oranje heb ik dat doorgezet'', aldus de speler van Lucky Ajax, die in Oranje een voorname concurrent had in onder andere Willy van de Kerkhof.

Scoren deed Schoenaker tegen Malta en Cyprus, tegenstanders waartegen de Ajacied tweemaal toesloeg. Daarnaast vond hij een keer het net in de interlands tegen IJsland en Ierland. In laatstgenoemde interland maakte hij al in de eerste minuut de openingstreffer op aangeven van René van der Gijp. ,,Dat was echt een goede speler. Hij had zijn nukken, maar kon wel goed voetballen. Die had veel verder kunnen komen.'' Over een antwoord op de vraag welke internationals hem nog meer zijn bijgebleven, hoeft de Ajacied niet lang na te denken. ,,Ruud Krol: die had klasse en uitstraling. Als hij binnenkwam kwam er ook echt wat binnen.''

Tekst: Ajax.nl/Coen Heil
Foto’s: Ajax.nl/Gerard van Hees