Ajax en Oranje: Frank de Boer

Ajax en Oranje: Frank de Boer

Ajax heeft in de rijke clubhistorie liefst 115 spelers aan het Nederlands elftal geleverd. De rij namen loopt van Gé Fortgens tot Davy Klaassen. In deze serie vertellen Ajacieden over hun band met Oranje. Deze week doet Frank de Boer zijn verhaal.

De huidige coach van Ajax kwam liefst 112 maal in actie voor het Nederlands elftal en bereikte op 29 maart 2003 in het EK-kwalificatieduel met Tsjechië (1-1, red.) als eerste Nederlander de mijlpaal van honderd interlands. ,,Ik kreeg toen een mooie gouden schaal uitgereikt en was ook echt trots op die mijlpaal’’, blikt de verdediger terug.

Ruim twaalf jaar eerder, in september 1990, veroverde hij zijn eerste cap in de uitwedstrijd tegen Italië. ,,Dat was samen met Dennis Bergkamp, die ook zijn debuut maakte’’, doelt hij op zijn huidige rechterhand bij Ajax met wie hij jarenlang lief en leed deelde in de jeugdopleiding van Ajax en later ook in het eerste elftal en in Oranje. ,,Ik speelde linksback en wilde als jonge jongen iets laten zien, maar was na een kwartier helemaal naar de klote. Het was warm en er lag steeds ruimte op de linkerkant. Ik was alleen geen back die over de flank rende, terwijl ik nu na een kwartier al zes keer mee was opgekomen. Verder was het hartstikke mooi en was ik supertrots. In sportief opzicht vond ik het alleen een waardeloos debuut. Misschien kwam het ook wel door de spanning doordat ik ineens in het grote Oranje speelde met Marco van Basten.’’

Ook aan zijn allerlaatste optreden in het Nederlands elftal bewaart De Boer geen warme herinneringen. Vlak voor het EK van 2004 in Portugal kreeg de linkspoot in plaats van zijn vaste rugnummer 4, nummer 15 toegewezen. ,,Dat vond ik echt een belachelijke beslissing van Dick Advocaat. Met name omdat het zonder overleg ging’’, aldus de Ajacied die in de eerste twee groepswedstrijden op het EK over het hoofd werd gezien, maar zich tegen Letland terugvocht in het elftal.

,,Er bestonden vooraf twijfels of ik het nog wel kon, terwijl ik me juist hartstikke goed voelde en dat ook op de training liet zien. Dick liet echter zijn oren wel eens hangen naar de pers, want ik hoorde er gewoon in te staan. Uiteindelijk liet hij me spelen tegen Letland en Zweden. In de kwartfinale tegen Zweden maakte ik alleen een achterlijke overtreding op Freddie Ljungberg waarbij ik zelf geblesseerd raakte. Die actie was ook helemaal niets voor mij. Ik heb het daarna nog even geprobeerd, maar het ging niet meer. Dat was ook meteen mijn laatste interland’’, tot grote spijt van de Boer zelf. ,,Het EK was mijn laatste kunstje als international. Dat wilde ik heel goed en op een waardige manier afsluiten. Maar jammer genoeg is dat niet gebeurd.’’

Frank de Boer springt hoog op als hij in de ArenA heeft gescoord in de beslissende barragewedstrijd tegen Schotland op 19 november 2003. Marc Overmars staat klaar om De Boer in de armen te sluiten.
Frank de Boer springt hoog op als hij in de ArenA heeft gescoord in de beslissende barragewedstrijd tegen Schotland op 19 november 2003. Marc Overmars staat klaar om De Boer in de armen te sluiten.

In de tussenliggende periode was De Boer uitgegroeid tot een vrije verdediger van allure. Een speler die bovendien voor het WK-elftal van 1998 en het EK-elftal van 2000 werd gekozen. ,,In 1998 heb ik Frank de Boer echt op de wereldkaart gezet’’, merkt hij terecht op. ,,Hoewel ik ons hele team toen fantastisch vond. Het was zo’n compleet elftal met daarnaast ook nog goede vervangers. Ik heb de Champions League-finale van 1995 (Ajax – AC Milan, red.) wel eens teruggezien en wist niet dat het zo slecht was. Terwijl me bij de beelden van 1998 opviel dat we met het Nederlands elftal zo makkelijk voetbalden.’’

Nederland strandde echter zowel in 1998 als in 2000 in de halve eindstrijd na verloren strafschoppenseries tegen respectievelijk Brazilië en Italië. In laatstgenoemde duel miste De Boer een penalty in de reguliere speeltijd en een in de strafschoppenserie. Slapeloze nachten heeft hij er allerminst van. ,,Ik kan gewoon zeggen dat ik hetzelfde niveau heb gehaald als in 1998. Ik voelde me hartstikke goed. Ook bij de eerste penalty die Francesco Toldo gewoon goed stopte. De tweede wilde ik hard door het midden nemen, maar ik raakte hem helemaal verkeerd. Dat was heel zuur. Het is sowieso jammer dat ik nooit een titel heb gewonnen met het nationale team.’’

Ook op het EK van 1992 en het WK van 1994 was De Boer van de partij, maar keerde hij met Oranje terug met lege handen. Terwijl hij het EK van 1996 aan zich voorbij moest laten gaan vanwege een enkelblessure. ,,Twee weken voor de Champions League-finale tegen Juventus bleef op de training bij Ajax mijn voet staan in het droge, lange gras. Ik ben toen twee weken met Pim van Dord in de weer geweest, maar had gewoon vier weken rust moeten pakken. Dan had ik het EK gehaald. Nu sneed ik mezelf in de vingers, want ik haalde niet mijn normale niveau in de Champions League-finale (verloren na strafschoppen, red.) en miste het EK.’’

Wel groeide de 26-jarige De Boer na de Europese titelstrijd in Engeland uit tot de nieuwe aanvoerder van Oranje. Een functie die hij liefst 71 maal vervulde. ,,26 is best jong. Daarnaast heb ik verreweg het meest de aanvoerdersband mogen dragen. Ik ben sowieso altijd met heel veel trots naar Noordwijk afgereisd en vond het ook altijd een eer om voor Oranje te spelen.’’
Dat Edwin van der Sar en Wesley Sneijder hem inmiddels zijn gepasseerd op de ranglijst van internationals neemt hij voor lief. ,,Van Edwin wist ik het altijd wel. Hij was een keeper met grote kwaliteiten. En ook Wesley is natuurlijk een kwaliteitsspeler.’’

Saillant genoeg worden de bovenste drie plaatsen op de ranglijst bemand door spelers uit de opleiding van Ajax. Gevraagd naar de eerstvolgende debutant uit de Ajax-school antwoordt De Boer: ,,Ik denk aan Jairo Riedewald als hij zich zo blijft ontwikkelen. Riechedly Bazoer komt wellicht ook in aanmerking, maar hij ondervindt veel concurrentie op het middenveld. Verder sluit ik ook Kenny Tete en Mitchell Dijks op termijn niet uit. Wat dat betreft hebben we genoeg ijzers in het vuur.’’

Tekst: Ajax.nl/Coen Heil
Foto’s: Pro Shots/Stanley Gontha