Ajax en Oranje: John Bosman

Ajax en Oranje: John Bosman

Ajax leverde in rijke clubhistorie tot op heden 115 spelers aan het Nederlands elftal. De rij namen loopt van Gé Fortgens tot Davy Klaassen. In deze serie vertellen Ajacieden over hun band met Oranje. Deze week doet John Bosman zijn verhaal.

Bosman speelde dertig interlands, waarin hij zeventien keer scoorde. Op 29 april 1986 presenteerde de sympathieke aanvaller zich in Eindhoven voor het eerst aan volk en vaderland, in een interland tegen Schotland. ,,We waren toen bij Ajax goed bezig onder Johan Cruijff. Ik had een aardig jaar en speelde en scoorde veel'', graaft de oud-Ajacied in zijn geheugen. ,,Het was een oefeninterland waarin Rinus Michels wat nieuwe spelers wilde proberen. John van ’t Schip maakte ook zijn debuut, terwijl Marco van Basten er volgens mij niet bij was. Ik weet niet eens hoe ik werd uitgenodigd, maar vond het Wilhelmus heel speciaal. Dat kende ik alleen van televisie, dus toen ik daar zelf stond gaf me dat wel een gevoel van trots.''

Drie interlands later maakte Bosman zijn status van topschutter waar en scoorde hij uit bij Cyprus (0-2-zege) voor het eerst in het Oranje-shirt. ,,Dat was een EK-kwalificatieduel vlak voor kerst. Het ging moeizaam in een klein stadion met een slecht veld. Ik maakte bij de tweede paal een intikker.''

Over zijn mooiste treffer in Oranje hoeft Bosman niet lang na te denken. ,,Mijn doelpunt op Wembley. Dat behoort zelfs tot mijn hoogtepunten in het Nederlands elftal'', doelt hij op het treffen uit maart 1988. ,,Het was een oefeninterland en ik speelde in de spits. Na een aanval over dertig schijven ging Ruud Gullit de hoek in en legde de bal af op Berry van Aerle. Terwijl hij een aanloop nam, liep ik al naar de eerste paal en kopte ik zijn voorzet duikend in de korte hoek voorbij keeper Peter Shilton. Scoren op het heilige Wembley was heel bijzonder. Vooral omdat ik altijd naar de Cup Final keek. Wembley was fantastisch: mooi stadion en het veld was altijd prachtig.''

Daarnaast beschouwt Bosman de Europese titel in 1988 toch als een hoogtepunt. Hoewel zijn eigen rol werd overschaduwd door de glansrijke rentree van Marco van Basten. ,,Ik was eerste spits, want Michels was wel gecharmeerd van mij. Op ongelukkige wijze verloren we de openingswedstrijd tegen de Sovjet-Unie met 1-0. Daarna wilde de trainer wat anders proberen en werden Van ’t Schip en ik vervangen door Marco en Erwin Koeman.''

Terwijl Van Basten uitgroeide tot speler en topscorer van het toernooi kwam Bosman nog slechts vijf minuten in actie. ,,Dat was tegen Ierland. Toen Wim Kieft even later de winnende goal maakte, speelde ik met Gullit, Van Basten en Kieft in de spits. Wat me verder vooral bijstaat van het EK in West-Duitsland is dat we een leuke, hechte groep hadden. Nederland was eindelijk weer eens op een groot toernooi, dus iedereen vond het leuk om mee te maken.'' Ook met Michels was er een klik. ,,We moesten ooit trainen op Papendal op een slecht veld. Na afloop moesten Van ‘t Schip en ik bij hem komen. Aan Schippie vroeg hij: had je je Friese doorlopers aan vandaag? En aan mij: zat de doos nog om je schoenen? Meer zei hij niet. John en ik keken elkaar aan en moesten lachen.''

John Bosman: 30 interlands en 17 goals voor Oranje, 165 duels en 105 treffers als Ajacied. Bosman: 'Ik was geen absolute top en geen Van Basten, Patrick Kluivert of Dennis Bergkamp, maar daaronder kon ik aardig meekomen.' John Bosman: 30 interlands en 17 goals voor Oranje, 165 duels en 105 treffers als Ajacied. Bosman: 'Ik was geen absolute top en geen Van Basten, Patrick Kluivert of Dennis Bergkamp, maar daaronder kon ik aardig meekomen.'

Nederland had zich voor het EK 88 gekwalificeerd met onder meer een monsterzege op Cyprus: 8-0. In die wedstrijd ging Bosman de recordboeken in met vijf treffers, al werden die later door de UEFA geschrapt. ,,We maakten al heel snel 1-0 en toen kwam dat bomincident'', wijst hij op de zware vuurwerkbom die was verstopt in een tennisbal en waarbij de Cypriotische doelman Andreas Charitou gewond raakte en zich moest laten vervangen. Na een lang oponthoud betraden beide teams weer het veld. ,,Het ging toen lekker: veel voorzetjes, veel scoren, maar na afloop geen euforie.'' Uiteindelijk werd de uitslag door de UEFA ongeldig verklaard, tot verdriet van Bosman. ,,Tuurlijk, het was een record voor het Nederlands elftal.'' Nadat Nederland in hoger beroep had afgedwongen dat de wedstrijd tegen Cyprus zonder publiek mocht worden overgespeeld, werd met 4-0 gewonnen, mede door drie treffers van Bosman.

Als Bosman wordt gevraagd naar de grootste teleurstelling uit zijn interlandloopbaan hoeft hij opnieuw niet lang na te denken. ,,Het mislopen van het WK 1990 in Italië. Ik had een fantastisch jaar achter de rug bij KV Mechelen, maar had wat last van mijn enkel. Na een tiendaags trainingskamp vielen Edward Sturing en ik als laatsten af. Toen was ik wel even klaar met voetballen en ik weet nog goed dat ik mijn schoenen in de prullenbak gooide. Ik voelde me ook beter dan John van Loen, die wel mee mocht van Leo Beenhakker. Meteen daarna ben ik op vakantie gegaan naar Amerika. Later zei Kieft me nog een keer dat ik blij moest zijn dat ik er niet bij was.''

Vier jaar later was Bosman wel van de partij op het WK in Amerika. ,,Hoewel ik toen ook in eerste instantie was afgevallen, maar doordat Gullit op het laatste moment bedankte belde Dick Advocaat mij op om te zeggen dat ik meeging. Ik was toen al op vakantie in Marbella. Mijn hoogtepunt was vervolgens een halfuur warmlopen tegen Saoedie-Arabië'', vertelt hij lachend. ,,Desondanks was het een leuk toernooi, alleen een beetje warm. Op de bank was het bloedheet. Je kon beter voetballen, want dan had je nog een beetje wind.''

De geboren Bovenkerker speelde aan het eind van het seizoen 1996-1997 zijn laatste interland in en tegen Zuid-Afrika. ,,Ik had toen een goed jaar gehad bij FC Twente met twintig goals. Alle toppers hadden afgezegd, maar het was een mooie trip en een mooi afscheid.''

Bosman, die achtereenvolgens speelde voor Ajax, KV Mechelen, PSV, Anderlecht, FC Twente en AZ, is naar eigen zeggen niet ontevreden over zijn interlandloopbaan. ,,Ik was geen absolute top en geen Van Basten, Patrick Kluivert of Dennis Bergkamp, maar daaronder kon ik aardig meekomen'', besluit hij op de hem typerende wijze: vriendelijk en bescheiden.

Tekst: Ajax.nl/Coen Heil
Foto's: Ajax.nl/Erfgoed en Pro Shots (kop)