Ajax en Oranje: Marc Overmars

Ajax en Oranje: Marc Overmars

Ajax heeft in de rijke clubhistorie liefst 115 spelers aan het Nederlands elftal geleverd. De rij namen loopt van Gé Fortgens tot Davy Klaassen. In deze serie vertellen Ajacieden over hun band met Oranje. Deze week doet Marc Overmars zijn verhaal.

Overmars speelde tussen 1993 en 2004 86 interlands, waarin hij zeventienmaal scoorde. Op het eerste gezicht uitstekende statistieken voor een vleugelaanvaller, die desondanks niet helemaal tevreden terugblikt. ,,Ik vind het heel erg jammer dat ik de honderd interlands niet heb gehaald. Dat was echt een mijlpaal die in mijn kop zat."

Een haperend lichaam deed de huidige directeur voetbalzaken van Ajax echter op 31-jarige leeftijd de das om. ,,Ik ben vroeg gestopt, maar heb het aantal wedstrijden gespeeld voor iemand van 35. Ik speelde op kracht en mijn motortje ging langzaam stuk. Die tien á twaalf jaar op topniveau hadden in fysiek opzicht hun tol geëist. Er zijn spelers die langer meekunnen, maar ik moest constant aanzetten en sprinten. Als je dat honderdduizend keer hebt gedaan is het klaar."

De interlandcarrière van de voormalige speler van onder meer Ajax, Arsenal en FC Barcelona eindigde uiteindelijk op een zomeravond in het Estadio José Alvalade XXI in Lissabon. Tijdens de kwartfinale van het EK 2004 (2-1 verlies, red.) tegen het gastland maakte Overmars in de rust plaats voor Roy Makaay. ,,Ik weet nog dat ik mijn schoenen uittrok en ze in de douche smeet en me realiseerde: dat was het."

Marc Overmars in de zomer van 2014 met WK-gangers Veltman, Cillessen en Blind.
Marc Overmars in de zomer van 2014 met WK-gangers Veltman, Cillessen en Blind.

Overmars had vooraf al min of meer besloten dat het EK in Portugal zijn laatste kunstje als international zou worden. ,,Ik heb daar geprobeerd het allerlaatste eruit te persen. Zo voelde het althans. Ik speelde al ongeveer anderhalf jaar met spuiten in de knie om te functioneren. Dat was een soort gel die tussen het kraakbeen werd geplaatst. Ook voor het EK deed ik nog zo’n kuurtje", aldus de snelheidsduivel die tijdens het EK besliste op deze manier niet verder te willen en helemaal te stoppen met zijn geliefde sport – al keerde hij in de jaargang 2008/2009 in het shirt van eerstedivisionist Go Ahead heel even terug in het profvoetbal.

Eerder was Overmars in 1992 via Go Ahead Eagles en Willem II beland in Amsterdam, waar hij zich ogenschijnlijk gemakkelijk aanpaste en waar vanaf de tribunes zijn acties op de vleugels al snel werden begeleid door de beroemde klanken van tekenfilmfiguur Road Runner op volle snelheid. Zijn entree bij Ajax verliep zelfs zo voortvarend dat hij al in zijn eerste seizoen debuteerde in Oranje. Op 24 februari 1993 om precies te zijn, was het zover en trad de Ajacied aan in Stadion Nieuw Galgenwaard voor de belangrijke WK-kwalificatiewedstrijd tegen Turkije.

,,Dat is een mooie herinnering", zegt hij ruim 21 jaar later. ,,Ik zat samen met onder andere Arthur Numan bij de selectie en hoorde dat ik in de basis zou beginnen. Het was leuk om als ventje van 19 je debuut te maken. Het was een belangrijke wedstrijd in een periode waarin kwalificatie voor het WK in de Verenigde Staten eigenlijk aan een zijden draadje hing." De ploeg van bondscoach Dick Advocaat won echter met 3-1, mede door Overmars die al na vier minuten de score opende. ,,Dat was wel een soort droom. Maar het overkomt je, je maakt het mee en gaat weer door."

Nadat het Nederlands elftal zich ternauwernood had geplaatst voor het WK van 1994 in Amerika volgde een nieuw hoogtepunt in de glansrijke loopbaan van Overmars, die in alle vijf WK-duels speelminuten kreeg toebedeeld. ,,Dat WK was fantastisch en heeft diepe indruk op me gemaakt", zegt hij. ,,Dat toernooi was zo strak georganiseerd, maar daar staan Amerikanen natuurlijk bekend om. We hadden bijvoorbeeld onze koffers op Schiphol op de band gezet en zagen die pas in het hotel weer terug. Het was echt een geoliede machine."

Tevens haalde het mondiale titeltoernooi het beste in de aanvaller naar boven. ,,De WK’s en EK’s waren sowieso de kers op de taart", aldus de Gelderlander die op beide toernooien tweemaal acte de présence gaf. ,,Ik kon mezelf heel goed opladen om te presteren op een toernooi. Je bouwde de spanning langzaam op en was daar maanden mee bezig. Op het beslissende moment moest het er vervolgens uitkomen. Ik vond dat altijd prettig."

Hoewel Overmars in Amerika niet tot scoren kwam, kon hij terugkijken op een goed toernooi. ,,Ik was in 1994 dolblij dat ik die assist gaf op Bergkamp", doelt hij op het openingsdoelpunt in de achtste finale tegen Ierland. ,,Dat was wat er van mij verwacht werd." Later op het WK van 1998 en het EK van 2000 vond hij zijn naam terug op het scorebord. ,,Ik wilde dat heel graag, maar vind ook dat ik veel meer had moeten scoren op die grote toernooien. Als ik echt geschiedenis had willen schrijven, had ik er een paar meer in moeten knallen, met name op het WK in Frankrijk."

Behalve de WK’s van 1994 en 1998 waar Overmars met Oranje respectievelijk de kwartfinale en halve finale bereikte, schopte hij het op het Europees kampioenschap van 2000 en 2004 eveneens tot de halve eindstrijd en laatste acht van het toernooi. Daarentegen miste hij het EK van 1996 in Engeland vanwege een zware knieblessure en verzuimde Oranje zich te kwalificeren voor het WK 2002 in Japan en Zuid-Korea. ,,Daarvoor heb ik me echt geschaamd", stelt hij nu. ,,Dat we toen in Ierland zo faalden en met 1-0 verloren is wel een dieptepunt in mijn interlandloopbaan. Het voelde alsof we het Nederlandse volk hadden laten zitten. Zo reageerden mensen zich ook af door op straat dingen te roepen. De teleurstelling bij hen was ook zo groot. Dat verdween pas toen we ons plaatsten voor het eerstvolgende toernooi in Portugal. Maar tot die tijd voelde het iedere wedstrijd alsof we iets goed te maken hadden."

Tekst: Ajax.nl
Foto: Pro Shots