Ajax en Oranje: Simon Tahamata

Ajax en Oranje: Simon Tahamata

Ajax heeft in de rijke clubhistorie liefst 115 spelers aan het Nederlands elftal geleverd. De rij namen loopt van Gé Fortgens tot Davy Klaassen. In deze serie vertellen Ajacieden over hun band met Oranje. Deze week doet Simon Tahamata zijn verhaal.

Tahamata was in 1979 de eerste voetballer van Zuid-Molukse afkomst die debuteerde in het Nederlands elftal. Hij groeide daarmee uit tot het symbool van de Molukse gemeenschap. Al moest de voormalige linksbuiten daarvoor de nodige offers brengen. ,,Ik had het in het begin bij Ajax best moeilijk, zeker in de periode van die acties in 1975 en 1977", doelt hij op onder meer de treinkapingen in Wijster en bij De Punt die door de Molukse daders werd aangegrepen om hun streven naar een onafhankelijke Republiek der Zuid-Molukken kracht bij te zetten. ,,Als we een trainingskamp belegden in De Meer moesten de ramen geblindeerd worden met kranten. Sommige jongens riepen dan: daar weten we wel iemand voor, hè Siem? Die typische harde Amsterdamse humor heeft me toen wel gevormd. Daarnaast ben ik blij dat ik mijn Molukse roots altijd heb uitgedragen. Ik ben trots dat ik dit voor de Molukse gemeenschap heb kunnen doen."

Debuut
Tahamata was eveneens trots dat hij Nederland mocht vertegenwoordigen toen hij in 1979 werd opgeroepen voor de jubileum-interland tegen Argentinië in Bern, ter ere van het 75-jarig bestaan van de FIFA. ,,Ik was op zondagmiddag bij vrienden op visite en zag ineens mijn foto voorbij komen bij de uitzending van Studio Sport", herinnert de sympathieke jeugdtrainer van Ajax zich nog goed. ,,Ik dacht: ik ben verkocht, want ik zou mogelijk naar Vitesse of FC Twente vertrekken. Niet lang daarna werd me duidelijk dat ik me zo snel mogelijk bij het Nederlands elftal moest melden."

En dat deed de voormalige lieveling van het Amsterdamse voetbalpubliek, die in aanloop naar zijn eerste interland de slaap nauwelijks kon vatten. ,,Dat kwam omdat ik wist dat ik zou gaan spelen", zegt hij. ,,Ik sliep met John Metgod op de kamer. Die lag lekker te snurken, maar ik kwam maar niet in slaap."

Simon Tahamata, hier op archiefbeeld, is werkzaam in de jeugdopleiding van Ajax.
Simon Tahamata, hier op archiefbeeld, is werkzaam in de jeugdopleiding van Ajax.

Maradona
Een dag later werd een heldhaftig spelende maar moegestreden Tahamata na ruim een uur spelen naar de kant gehaald. ,,Ik was op, want ik speelde tegen Jorge Oleguín die een jaar eerder met Argentinië wereldkampioen was geworden door Nederland in de finale na verlenging met 3-1 te verslaan." Een andere opvallende verschijning bij de tegenstander was Diego Maradona, destijds pas 18 jaar oud. ,,Die viel me toen niet zo op. Met name omdat ik druk was met mijn eigen spel en hij op het middenveld speelde. Later besefte ik pas dat ik had gespeeld tegen een van de beste voetballers ter wereld."

Na het duel met Argentinië kwam Tahamata tussen 1979 en 1986 nog 21 maal uit voor Oranje, maar miste hij de grote toernooien. Wel was hij er een paar keer dichtbij. Zoals eerder tijdens het WK van 1978 in Argentinië. ,,Ik zat toen bij de laatste 25, maar viel onder bondscoach Ernst Happel uiteindelijk toch af. Daar baalde ik heel erg van, alleen was Rob Rensenbrink natuurlijk geen kleine jongen", doelt hij op zijn concurrent die furore maakte bij met name Anderlecht.

Ook twee jaar later voor het EK in Italië viel de oud-speler van onder meer Ajax, Standard Luik en Feyenoord net buiten de boot. ,,Dat was nog pijnlijker dan tijdens het WK", haalt hij een oude wond open. ,,Ik viel af nadat ik in Zeist een week lang individueel had getraind met assistent-bondscoach Rob Baan. Die ontfermde zich de hele week om mij. Toen ik daarna met Ajax op een toernooi bij Paris Saint-Germain was, kreeg ik te horen dat ik er niet bij zat."

Magere jaren
Vervolgens brak er een periode aan waarin Nederland drie keer op rij een groot toernooi misliep of zoals Tahamata die fase typeert als: ,,een paar magere jaren." Vooral de uitschakeling voor het WK van 1986 in Mexico was een uiterst pijnlijke aangelegenheid. Nadat Oranje ternauwernood de tweede plaats in de groepsfase had bemachtigd, stonden twee beslissingswedstrijden tegen België op het programma. Na een 1-0-nederlaag in de heenronde kwam Nederland in eigen huis op een 2-0-voorsprong. ,,Ik hoor Mario Been nog zeggen: fasten your seabelts." Een paar minuten voor tijd sloeg het noodlot alsnog toe en maakte Georges Grün de bevrijdende 2-1 voor de zuiderburen. ,,Leo Beenhakker had me vlak voor die goal gewisseld voor een verdediger. Als dat doelpunt niet was gevallen hadden we Mexico gehaald en was ik er misschien wel bij geweest."

Tahamata voetbalde inmiddels voor Feyenoord, maar het had niet veel gescheeld of hij was na een avontuur bij Standard weer op het oude nest beland. ,,Tijdens het omkoopschandaal in 1984 heeft toenmalig Ajax-bestuurder Arie van Eijden mij gevraagd te wachten met het maken van een keuze", refereert de vleugelspits uit de omkopingszaak van Standard in 1982 die alle spelers twee jaar later een fikse schorsing opleverde. ,,Johan Cruijff speelde toen bij Feyenoord en heeft gezegd dat ze mij moesten halen. Ook Willem van Hanegem wilde dat en is nog bij me thuis geweest. Uiteindelijk kon ik niet blijven wachten. Bovendien kon ik tegen Johan en Willem geen nee zeggen en ben ik bij Feyenoord aan de slag gegaan."

Happel
Ondanks de omkoopaffaire was Tahamata in België uiterst succesvol onder Happel, de man die hij vele jaren daarvoor dus een kortstondige periode meemaakte bij Oranje. ,,Ik kon prima met Happel overweg en ben nooit boos op hem geweest omdat hij me thuisliet voor het WK. Hij woonde in zijn periode bij Standard net als ik in Tongeren. Toen ik ooit een keer ontbrak op de training vanwege hevige hoofdpijn vroeg hij aan me: Was ist los mit dem Molukker? Toen ik antwoordde dat ik barstende koppijn had zei hij: Aber das ist doch nicht möglich. Du hast keine Herzens."

Tekst: Ajax.nl/Coen Heil
Foto's: Pro Shots (boven) en Ajax.nl/Louis van de Vuurst