Ajax in Egypte

Het dagboek van het trainingskamp Portugal is geschreven, maar de trip is nog niet ten einde. Donderdagochtend vloog Ajax namelijk van Lissabon naar Caïro, waar tegen half vijf plaatselijke tijd werd geland. Een paar uurtjes later togen de Ajacieden naar het stadion van de zestien miljoen tellende wereldstad, waarin met een beetje duwwerk honderdwintigduizend mensen passen. Vrijdagmiddag staat de erewedstrijd tussen Ajax en Al Ahly op het programma.

De vlucht van Lissabon duurt lang, maar is op een beetje turbulentie boven Noord-Afrika na, redelijk rustig. De spelers zijn ook timide. Doodmoe van negen dagen hard werken in een andere omgeving. En dan nog naar Egypte. Je ziet het aan sommige gezichten dat het geen plezierreisje is. Rafael van der Vaart en Richard Witschge leggen nog een kaartje waarin Witschge uiteraard erg fanatiek is. Het enige dat af en toe naar achteren doorgalmt is dat er ‘wordt verzaakt’ en daar kan de Amsterdammer slecht tegen.

Voor Mido is het anders. Hij laat zijn collega’s zijn land zien. De geruchten dat er tien- tot vijftienduizend mensen op de been zijn, is gigantisch overdreven. De Ajax-spits is populair, wordt steeds toegeroepen, moet ook voortdurend handtekeningen uitdelen en op de foto. Maar hij is niet de enige.

Want hoewel Mido een beroemdheid is, is de assistent-trainer dat ook. Ruud Krol was immers van 1994 tot 1996 bondscoach van Egypte en van 1996 tot 1999 trainer van Zamalek, de oude club van Mido en de andere club van Caïro. Krol schudt handen, krijgt complimenten en ook hij moet op de foto met diverse passanten.

Na een stief kwartiertje doelloos op de luchthaven te hebben gestaan, is de bus gearriveerd en rijden de spelers, staf en bestuur naar het hotel. Dat ligt niet ver bij de luchthaven vandaan en door het enorm chaotische verkeer is dat maar goed ook. Een hoop getoeter, misbaar en bijna botsingen zijn hier aan de orde van de dag.

Blijven lachen en alles ondergaan’, dat wordt het motto van de avond. Want ’s avonds waagt de spelersbus zich onder politie-escorte wederom op de achtbaan richting stadion. Er moet immers nog even getraind worden. Ajax krijgt van de stadionmanager half licht. Koeman kan nauwelijks zien dat hij alle spelers op het veld heeft staan en bijna niemand buiten het veld merkt het als Machlas ziek van het veld loopt.

Het is ook zo’n gebrul. De Egyptische media wil per se op de sintelbaan naast het veld, maar worden daar door UEFA-mannen tegen gehouden. De woordenwisseling is heftig en emotioneel. Het stopt echter plotseling, waardoor het rustig is in het immense stadion. Vervolgens krijgt Koeman ook nog meer licht en is iedereen tevreden.

Na de training poseert Ajax nog in T-shirt van War Child, het project dat door de UEFA wordt begunstig via de wedstrijd van morgenavond.

Dat Ajax de wedstrijd mag spelen in Caïro is een eer. Het duel is namelijk de officiële opening van de prestigieuze Meridian Cup, waarin de vier sterkste jeugdelftallen van Europa het opnemen tegen de vier sterkste van Afrika. En de link van Ajax met Egypte is door Mido en ook Krol gelegd, daarbij komt dat zowel Ajax als Al Ahly een jong team heeft. Bij de ploeg uit Caïro ontbreken morgen wel een vijftal spelers die met de nationale Olympische ploeg in actie moeten komen.

Hoe het morgen gaat wat hectiek betreft, daar is iedereen nieuwsgierig naar, maar niemand durft de vraag te stellen. Bang dat de chaos dan helemaal niet te overzien is. Op vrijdag is namelijk iedereen vrij en met een temperatuur van boven de twintig graden zullen al die miljoenen mensen zich ongetwijfeld op straat gaan begeven. Het is voor iedereen nog even doorbijten. Morgenavond is het trainingskamp afgesloten en slapen de Ajacieden weer in hun eigen bed. En daar zijn ze hard aan toe.