'Heerlijk om weer op het veld te staan'

'Heerlijk om weer op het veld te staan'

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een blog voor Ajax.nl. Davy Klaassen, Vaclav Cerny, Merel van Dongen en Joël Veltman wisselen elkaar telkens af. Ditmaal is het de beurt aan Davy Klaassen.

Het is de week van de Klassieker tegen Feyenoord, altijd bijzondere wedstrijden. Als alles naar wens verloopt, ben ik zondag van de partij. Het gaat de goede kant op met mijn knieblessure. Eigenlijk voel ik op het moment vrijwel niets mis meer. En daar had ik eerlijk gezegd een aantal dagen geleden totaal geen rekening mee gehouden.

Onverklaarbaar
Vrijdag was ik behoorlijk pessimistisch, omdat ik tijdens de training veel last had. Ik ging zaterdag dan ook niet met het idee naar de club dat ik een dag later tegen Roda JC bij de wedstrijdselectie zou zitten. Maar de training verliep uitstekend. Het was nog even afwachten of ik een reactie zou krijgen, maar gelukkig bleef die uit. Daardoor was de weg voor Roda vrij. Soms zijn dingen onverklaarbaar…

Uiteindelijk heb ik een halfuur gespeeld en het was heerlijk om weer op het veld te staan. Dat was helaas het enige positieve. We speelden een slechte wedstrijd en kregen in blessuretijd de gelijkmaker van Roda om de oren. Na afloop overheerste bij mij de teleurstelling.

Of ik zondag langer kan spelen, moeten we afwachten. Ik hoop natuurlijk van wel en op dit moment voelt het goed. Maar laat ik eerst maar eens een goede trainingsweek maken. Vandaag (dinsdag) zijn we vrij, maar ga ik toch wat extra oefeningen doen.

Frustrerende maand
Uiteindelijk is het een frustrerende maand geweest. Ik had al wat langer last van mijn knie, maar op trainingskamp in Belek overstrekte ik hem. We hadden de hoop dat het net als de vorige week met een paar dagen rust zou genezen, maar helaas liep het anders. Ik hoopte iedere week weer van de partij te kunnen zijn, maar kreeg steeds rood licht. Dat was frustrerend. Al die tijd had ik één wedstrijd met een dikke stift omcirkeld: die tegen Feyenoord. Ik ben blij dat mijn herstel nu zo’n voorspoedige wending heeft genomen.

Wedstrijden tegen Feyenoord zijn altijd speciaal. Je merkt het aan de hele ambiance en sfeer op de club: iedereen leeft naar een Klassieker toe. Het zijn de wedstrijden van het jaar. Misschien niet op basis van de huidige stand van de ranglijst, maar zeker wel qua gevoel.

We weten dat Feyenoord in moeilijkheden verkeert en natuurlijk willen we ten koste van alles de Klassieker winnen. Toch kijken we vooral naar onszelf. We zitten zelf ook niet in onze allerbeste fase. Het spel moet beter. Voetballen kunnen we, maar er kan best een stukje durf en lef bij. Het is belangrijk dat de schwung weer in ons spel speelt.

Renderen
Als aanvoerder probeer ik mijn steentje bij te dragen. Ik doe altijd mijn best en probeer iedereen zo optimaal mogelijk te laten renderen. Jongens moeten zich lekker voelen zodat ze kunnen laten zien wat ze in zich hebben.

Ik heb nu een handvol Klassiekers gespeeld, met over het algemeen goede resultaten. Ik heb pas één keer verloren. Dat was die wedstrijd in 2012 toen Guidetti drie keer scoorde. Destijds was ik invaller. Eerder dit seizoen scoorde ik mijn eerste goal tegen Feyenoord. En zoals je toen kon zien, was ik daar heel blij mee.

Dat was niet mijn mooiste Klassieker-moment, aangezien we niet wonnen. De beste herinneringen bewaar ik aan de uitzege in 2014. Joël Veltman scoorde toen de winnende. Die wedstrijd was cruciaal in de strijd om het kampioenschap en de zege smaakte daarom extra zoet. Ik hoop dat we zondag opnieuw een belangrijke stap kunnen zetten. Het liefst met sprankelend spel zoals de Ajax-stijl voorschrijft. Maar als het niet mooi kan, dan maar lelijk. De punten zijn het belangrijkste.