Chivu op Leidseplein: Bedankt en tot volgend seizoen

Rond de tienduizend enthousiaste Ajax-supporters meldden zich maandagavond op het Leidseplein om hun idolen aan te moedigen. Vanaf vier uur stonden ze te zingen, te zwaaien en te gillen voor het bordes van de Stadsschouwburg. En even na zessen was het zo ver. Cristian Chivu opende de rij met Ajacieden, die zich aan publiek liet zien. Amsterdammer Fred Grim sloot de rij. De sfeer was gemoedelijk, het enthousiasme aanstekelijk.

Kinderen waren in stoplichten geklauterd, anderen waren bovenop het ABN-AMRO gebouw gaan staan en sommigen hadden de nieuwe uitshirts al aangeschaft. Wie ook acrobatische toeren uithaalden, waren de spelers zelf. Met Van Halst die de schaal in handen had, Chivu die zich over de beker ontfermde en Vierklau en Didulica als ondersteunende krachten, boven op het dak van de bus reed Ajax de Marnixstraat in waar ze de Stadsschouwburg betraden.

Ondertussen werd het publiek opgewarmd met de klassieker ? We are The Champions? en keken Chivu en Machlas stiekem al om het hoekje van het bordes naar de mensenmassa die speciaal voor hun gekomen was.
Ook burgemeester Cohen liep even voor zessen het podium op. ,,Ik heb er zondag altijd in geloofd?, liet de burgervader Ajax.nl weten. Zelfs toen de situatie tegen Utrecht uitzichtloos leek.

Dat was bij voorzitter Michael van Praag wel anders. ,,Ik geloofde er na 85 minuten echt niet meer in.? En toch stond hij er weer, daar op het prachtige plein in de Amsterdamse binnenstad. Wie er niet waren, zijn minstens zo belangrijk voor het team geweest als de wel aanwezigen. Maxwell, Trabelsi, O?Brien, Pienaar, Bergdolmo, Ikedia, Knopper, Zlatan en Mido ontbraken op het appèl.

Voorzitter Van Praag had zijn eigen camera naar de ceremonie meegenomen. ,,Ik heb hier nou al zes keer gestaan en nog nooit foto?s gemaakt.? Het mocht dus wel eens, vond de scheidende preses, die uit volle borst de Amsterdamse en Engelse liederen mee zong.

Chivu kwam als aanvoerder als eerste het bordes op tot groot enthousiasme van het publiek. Maar ook Wamberto, de mazzelaar van de bekerfinale, mocht zich baden in een luid applaus. ,,Dit is mij zo dierbaar?, zei de Braziliaan met tranen in zijn ogen. ,,Zoals je eigen kindje.? Maar iedereen kreeg een warm onthaal. Althans, tot Jelle van Damme naar voren kwam. Toen bleef het even stil. De Belg, sinds de winterstop op stage bij Ajax, is bij het grote publiek nog niet zo bekend. ,,Toch is dit voor mij geweldig?, aldus Van Damme die als enige niet in pak was gehezen. ,,Ik kwam op stage, dan pik ik dit toch maar mooi mee.?

Wie het eveneens mee pikte was Rafael van der Vaart. De speaker kondigde het als volgt aan: ,,En nu het moment waar we op hebben gewacht. Johnny Heitinga geeft de beker over aan Rafael van der Vaart? en het publiek explodeerde. Maar de grootste schreeuwen bewaarden de fans voor de allerlaatste Ajacied, de alerlaatste Amsterdammer, Fred Grim. De doelman mocht dan ook de kampioenschaal laten zien. ,,Dit is het moment waar je het voor doet?, aldus de Amsterdamer. ,,Het is mooi zo afscheid te nemen. Ik hoor wel eens dat ik er een wrange smaak van zou krijgen. Die heb ik tot nu niet gehad en ik vermoed dat ik die niet zal krijgen.?

Ferdi Vierklau, die zelf een jaar van ongemakken kende, genoot met volle teugen. ,,Dit is zo mooi. We gaan weer een fijn feestje bouwen.? Chivu bedankte de suporters. ,,Bedankt en tot volgend seizoen!?, was zijn mooie belofte. Nu is het alleen nog hopen dat de Roemeense aanvoerder blijft. Ook de trainer straalde van geluk. ,,Super, fantastisch?, zocht Ronald Koeman naar superlatieven.

Tegen half acht stapten de spelers, na gehost, gezongen en genoten te hebben, van het bordes. Maar als het aan de voorzitter ligt, staan ze hier volgend jaar weer. ,,Dit is de huldiging van de vernieuwing?, vindt Van Praag. ,,Het is een jong team. Ik denk dat bijna niemand van deze jongens dit ooit heeft meegemaakt. En ik heb het gevoel dat dit de eerste is van een heleboel meer.?

Van Praag inhaleerde de vreugde. ,,Als ik zie hoe blij de spelers zijn, hoe ze als een spons alles opzuigen... Voor mezelf is het ook heel mooi. Al een paar jaar beschouw ik dit als mijn afscheidsseizoen. Dit is het toetje met als zoete beloning de Champions League. Hoewel dit de zesde keer is dat we zo?n feestje hebben, is het voor mij elke keer als nieuw. Ik zie dit ook niet als mosterd na de maaltijd, de beker is weer een nieuwe prijs en de dubbel is zeker iets speciaals. Dat halen niet veel clubs.?