Dagboek Faro: ‘Fluweelzachte vleugels.’ (11)

De selectie rent richting Madeira.

Vrolijk komen de Ajax-mannen aangefietst. Op het strand, een paar minuten peddelen van het Ria Park Hotel, staat een training op de agenda. Assistent Bruins Slot ziet tot zijn tevredenheid dat alles klaar staat op het rulle zand: ‘Zo, de zon is ook weer op z’n plek gezet!’

Verbaasd nagestaard door een lange rij vissers hobbelt de groep achter Lazslo Jambor aan. Eerst gaat het richting, pak ´m beet, het Portugese eiland Madeira, vervolgens joggen de Ajacieden weer terug, zeg maar richting Zuid-Spanje.

David Endt is gisteren tijdens de vrije middag met Petri Pasanen in de laatste richting gereisd. Met een oud boemeltje bezochten zij Vila Real do Saint Antonio. ´Een prachtig oord, waar flamengo’s zachtjes wiekend met fluweelachtige roze vleugels traag naar de einder glijden,’ verhaalt Endt op geheel eigen wijze.

De heren bezochten het bezienswaardige dorp dat is neergezet door Marques de Bompal, die volgens David ‘met harde hand regeerde.’ Na een aardbeving werd het fraaie dorp weer opgebouwd, volgens de teammanager om ‘een oogverblindende parel te zetten tegen over de robuuste kroon van Spanje.’ Het mooie weer zal ook een handje hebben geholpen, het was blijkbaar een geslaagde trip.

Op het gemarkeerde strandveldje is het elf tegen tien. De overtalsituatie creëert Koeman door zelf bij het rode team mee te doen. Rafael van der Vaart voelt al nattigheid: ‘Ik ga mooi linksbuiten staan’ roept hét talent. Hij posteert zich zo ver mogelijk van de waterlijn.

Als de bal wat moeizaam gaat rollen, worden de goals gevierd als ware het beslissende treffers in een Champions League-finale. Rood wint uiteindelijk en het onvermijdelijke gebeurt. Of eigenlijk net niet. Wampie is het slachtoffer dat een bad moet gaan nemen in de Atlantische oceaan. Maar hij is zijn ploeggenoten te snel af, watervlug slalomt de linksbuiten richting de duinpannen.

Dan valt het oog op Laszlo Jambor. De Hongaarse hersteltrainer tracht nog als een standbeeld van Napoleon en idem dito afstandelijke blik respect af te dwingen. Maar helaas. Twintig spelers jonassen Jambor het water in. De nog als een atleet ogende trainer op leeftijd laat zich niet kennen en maakt er een zwempartijtje van in het ijskoude water. Het respect is direct volledig hersteld.