Dagboek Faro: Van der Vaart Talent van het Jaar (12)

‘Het is een heel mooie prijs.’

Maxwell is er tijdens de middagtraining weer helemaal bij. Gedurende de ochtendsessie op het strand moest Maxwell Scherrer Andrade nog gelaten toekijken, hij had nog een beetje last van zijn wreef. De lichte blessure liep de Braziliaan vrijdag op tegen VfL Wolfsburg.

Over het hele veld wordt een wedstrijd gespeeld tussen twee Ajax´en. Het rood-wit met de gele hes lijkt verdacht veel op het basiselftal dat Ronald Koeman voor ogen heeft: Didulica, Vierklau, Bergdølmo, Chivu, De Cler, Galásek, Knopper, Van der Vaart, Van der Meyde, Zlatan en Wamberto. Op de rechtsbackpositie komt tijdens de partij ook Heitinga te staan.

De mannen met hessen komen vaak gevaarlijk voor het doel van Serge van den Ban. De vervanger van Maarten Stekelenburg ziet in een ooghoek dat zijn geblesseerde collega tijdens het duel naar het hotel gaat. Vanavond vliegt Stekelenburg terug naar Amsterdam om daar zijn knie verder te laten onderzoeken.

De vonken vliegen van het wedstrijdje af en Chivu is het eerste slachtoffer dat kortstondig naar de kant gaat. Ronald Koeman neemt zijn positie in de verdediging van geel over. Een beetje traag, dat wel, maar verder oogt de trainer-coach best scherp. Voetballen is net als fietsen, je verleert het nooit.

Petri Pasanen gaat als volgende tegen de vlakte. Achter het doel is er de zorg van fysio Ed de Vink. De Fin heeft last van zijn lies en volgt de verdere verrichtingen van de overige Ajacieden vanaf een stoel aan de zijlijn.

Twee doelpunten van geel zijn om in te lijsten. Zlatan ontvangt rechts van het strafschopgebied de bal en laat het leer met een prachtige curve achter Van den Ban ploffen. ‘De goal van Marco van Basten tijdens de EK-finale in 1988!’ wordt er aan de zijlijn geroepen. De vergelijking gaat een beetje mank, maar mooi is ‘ie wel.

Rafael van der Vaart neemt een vrije trap, die zinderend van effect binnenslaat.

Het talent. Dat werd vanavond met een enorme meerderheid van stemmen bekrachtigd door zijn collega-profvoetballers op het VVCS-Gala. Vers van het trainingveld wist Van der Vaart de uitslag nog niet. ‘Ik geloof dat directeur Arie van Eijden voor mij, áls ik het word, de prijs in ontvangst neemt. Ik hoop dat ik ´m win,’ zegt hij bescheiden.

Die mooie karaktertrek heeft hij van zijn ouders. Vader Ramon was gevraagd voor het Gala, maar had geen behoefte aan alle aandacht. ‘Talent van het Jaar zijn is toch wel leuk,’ vervolgt Rafael. ‘Arnold Bruggink was het vorig jaar, dat is ook een heel goede voetballer. Het is een heel mooie prijs, vind ik.’ Uit handen van Rafaels jeugdtrainer bij Ajax, John van ’t Schip, ontving Van Eijden de trofee die terug is naar het kantoor van de VVCS en komende week aan de middenvelder wordt overhandigd.

Is Van der Vaart eigenlijk nog een talent? Of is hij gewoon heel vroeg tot wasdom gekomen? ‘Ja, natuurlijk, ik ben pas achttien jaar. Ik leer so wie so nog steeds veel, vooral van deze trainer. In het begin van deze week moest ik nog erg in vorm komen, had ik moeite om het op te pakken. We moesten ook wennen aan het weer, maar het gaat nu steeds beter. Dat kan je echt zien. De partij van vandaag liep na een stroef begin heel goed. Iedereen is scherp en als we zo blijven spelen, denk ik dat we een goede kans maken op het kampioenschap.’

Zo is het. Het talent van het Jaar 2001 heeft zijn eerste prijs van het seizoen al te pakken. Vanuit het hotel, als daar de uitslag doorkomt, laat hij weten ‘Ik ben heel blij, want het is weer een prijs die ik er bij win. Veel mensen zeiden al dat ik zou gaan winnen, maar het moet dan nog wel gebeuren.’ Van der Vaart kreeg een luid applaus van zijn teamgenoten. ´Dank je, dank je,´ zei hij als een ware professional, ´de prijs is ook voor jullie´.