Dagboek Portugal (2): 'Lach op het gezicht, het is zo voorbij'

Vrijdagochtend werd voor de eerste keer tijdens het verblijf in Portugal het trainingsveld vlakbij het hotel opgezocht. Het was een pittige conditietraining, zoals al een beetje verwacht kon worden, en de toon is gezet.

Voor de eerste training moest de hele selectie gezamenlijk op de fiets naar het veld. Voor de meesten is dit inmiddels een bekende weg, maar de nieuwkomers zouden met gemak kunnen verdwalen in het enorme park. Vandaar dat de nieuwelingen zodanig wegwijs worden gemaakt, dat iedereen bij elke volgende gang richting veld de eigen verantwoordelijkheid heeft op tijd te aanwezig te zijn. De eerste 'pech onderweg' was een feit: de ketting van de fiets van Tonny Bruins Slot was eraf. ,,Je moet ook schakelen voordat je naar beneden gaat, niet tijdens'', was zijn verklaring. Gelukkig was een aantal terreinmannen paraat op het trainingsveld, die de ketting er zo weer op hadden liggen.

De tempratuur was aangenaam. Naar verwachting wordt het warmer in de loop van de week, nu verschool de zon zich nog achter een dun wolkendek, dus de omstandigheden waren optimaal voor de eerste inspanningen. Voor aanvang riep Ronald Koeman de groep bij zich om doel en inhoud van deze eerste training kenbaar te maken. Met de opdracht 'Een lach op het gezicht, het is zo voorbij', droeg hij de groep over aan René Wormhoudt voor de warming-up.

Natuurlijk volgden daarop de sprintjes. Kort aanzetten, snel keren en rustig teruglopen. Een oefening waarbij hard ingepasst moest worden volgde. Een serie krachtoefeningen, een rondootje en oneindig veel sprintoefeningen maakten ruim anderhalf uur vol. Vooral de laatste sprintvarianten, een stukje sprinten, terug, een stukje verder, terug, weer wat verder, terug, etcetera, was een ware uitputtingsslag voor de Ajacieden. Zlatan Ibrahimovic haalde het einde daarvan niet. De Zweed mocht samen met Nicolae Mitea, Tom de Mul, Thomas Vermaelen en Daniël de Ridder de laatste serie sprintjes overslaan. Het groepje van vijf tikte rustig een balletje rond, terwijl hun collega´s voor de laatste keer voor honderd procent gingen. Yakubu haakte enkele seconden voortijdig af, maar miste slechts een sprintje.

Bij het laatste fluitsignaal van Wormhoudt - waarschijnlijk worden de Ajacieden over een week niet goed bij de gedachte alleen al aan het fluitje van de looptrainer - klonk een luid applaus en lieten sommigen zich spontaan op het veld zakken. ,,Actief herstellen'', riep Ruud Krol onmiddellijk. Met de laatste kracht in hun lichaam kwamen ze weer overeind. Een flinke slok water doet echter wonderen, want daarna werd vrolijk op de fiets de terugreis aanvaard. ,,Als het gedaan is, is het niet erg meer, hè'', glimlachte Tom Soetaers voldaan. Maar of het zo snel voorbij was als de trainer in het begin aangaf, valt te betwijfelen. Later op de dag volgt nog een training.