Dagboek van een trainingskamp (4) De parelvissers uit Amsterdam

Dinsdag 16 januari - Na het enerverende bezoek aan de woestijn van gistermiddag staan er vandaag twee trainingen op het programma. De laatste mijmeringen over zandkorrels en Arabische chauffeurs in jeeps worden door een intensieve looptraining volledig uitgewist. Ongeveer twintig minuten lang slijpt conditietrainer Laszlo Jambor aan de fysieke gesteldheid van de Ajacieden. Rafael van der Vaart is de grote afwezige. Hij heeft last van een enkel. De hinder is gisteren ontstaan in de hitte van de strijd, tijdens de grote partij.

Door Erol Erdogan. Foto's Louis van de Vuurst

Ook André Bergdølmo loopt op de sintelbaan in het Khalifa-stadion apart van de groep. Fysio Pim van Dord houdt de vinger aan de pols en kijkt in hoeverre de Noorse verdediger last heeft van een hamstring. Een kundige massage op de polstokhoogspring-mat mag niet baten. Er wordt besloten dat André de tweede training voorbij moet laten gaan.

Om 15.00 uur is het nationale stadion van Qatar wat drukker bevolkt. Onder luid applaus van de groep betreedt assistent-trainer Peter Boeve voor het eerst de grasmat. De behandeling van clubarts Piet Bon en de nodige bedrust hebben hem weer op de been geholpen.

Ook Cedric van der Gun mag weer naar buiten. De meters op de loopband in het Sheraton-hotel wezen uit dat Cedric weer de looptraining kan hervatten. Met de andere fysio, Ed de Vink, loopt hij een groep trainende Qatarse atleten voorbij of het wachtende mensen bij een bushalte betreft. Opvallend is dat Ed de Vink in zijn slipstream bijblijft. Cedric baalt toch een beetje: 'Ik wil zo snel mogelijk bij de groep komen. Volgende week vrijdag spelen we weer voor de beker tegen Vitesse. Daar moet ik bij zijn.'

De Ajacieden doen ondertussen een creatieve én intensieve spelvorm. In een vierkant ligt een aantal ballen. De spelers moeten, vanuit de hoeken, zo snel en zo veel mogelijk Derbystars verzamelen. Als parelvissers in de baai van Doha rennen en duiken ze naar de witte kleinoden.

Gewapend met een videocamera en twee assistenten ziet Dzemal Hadziabdic, de coach van de nationale Qatarse ploeg, een partijtje tussen twee doelen, één op de 16 meterlijn, de ander op de middenlijn. Omschakelen van verdediging naar aanval is het sleutelwoord. De Qatarse cameraman wordt er bijkans dol van.

Van links naar rechts gaat het, terwijl een paar meter van de doelpalen een Ajax-speler staat om de aanvallende partij met een kaats te assisteren. Vier teams strijden om de hoofdprijs: het ontlopen van een aantal strafsprintjes. Geel wint en doelman Fred Grim juicht geknield, alsof de overwinning ook in Mekka wordt gevierd. Oranje, met Pius Ikedia in de gelederen, wint de eerste sprint. Jammer voor hem dat de laatste van het team bepalend is. Wit en 'neutraal' moeten nog twee keer tot de bodem gaan.

Na het uitlopen gaat de selectie met supporter Leo de Hoon en een vage Qatarees in AS Roma-shirt op de foto. Morgen één keer trainen. De middag mag - op een sportieve manier - vrij worden besteed. Golfclub, waterski of tennisracket? Doha biedt veel keus. Dagboek Qatar: 18/01 Dag zes: Leo in de spits 17/01 Dag vijf: Tikkertje en een banaan op het water 16/01 Dag vier: De parelvissers uit Amsterdam 15/01 Dag drie: Een jarige job in het woestijnzand 14/01 Dag twee: Mohammed Winter en zijn grote blije familie 13/01 Dag één: 'Qatar is om te werken'