De bal houdt weer van Machlas

In de documentaire 'Ajax, daar hoorden zij engelen zingen' zien we de entree van Nikos Machlas bij Ajax. Na een uitgesproken onelegante transfer leek Ajax spekkoper. Machlas stond immers garant voor doelpunten. De werkelijkheid was anders. Als geen ander symboliseerde Machlas de onmacht bij Ajax in wat een jubeljaar had moeten zijn. Maar dit seizoen verdringen doelpunten de herinnering aan gemiste kansen en een zware blessure.

Nikos Machlas Foto: Gerard van Hees

Machlas liet zich opereren in zijn eigen land en revalideerde daar ook. Het herstel ging snel, zodat hij vijf maanden na dato zijn rentree kon maken. Reikhalzend had men bij Ajax naar dat moment uitgekeken.

Machlas: 'De knie is nu helemaal goed en ik ben klaar voor de rest van de wedstrijden. Heel langzaam ben ik tot dit punt gekomen, maar nu lijkt het leed geleden. Ik heb zo goed als geen last meer van mijn knie. Niemand had verwacht dat ik zo snel al weer terug zou zijn. Het was een zware blessure. En ik ben ook gaan scoren sinds ik terug ben. Dat is natuurlijk prettig. Voor het team, maar ook voor mij. Het wordt steeds duidelijker dat dit elftal een toekomst heeft. En ook dat ik hier een toekomst heb. Het werken aan mijn knie gaf mij ook de mogelijkheid om mijn hoofd helemaal leeg te maken. Ik kon rusten, zo lang dat ik echt weer heel veel zin kreeg om te voetballen. Het was ook fijn om zo lang in mijn eigen land te kunnen zijn.

Sinds ik vertrokken ben naar Nederland was ik niet meer zo lang thuis. Op Kreta zag ik mijn familie en mijn vrienden. Ik kon af en toe uit; het was prachtig weer. Ik was er bijna vier maanden. In Griekenland ben ik een god. Dat is mooi. De mensen zijn vriendelijk en hebben bewondering voor het feit dat ik bij het grote Ajax speel. Ze weten heus wel dat het nu minder goed gaat, maar de naam van Ajax is onnoemelijk groot. Ik was weer helemaal opgeladen toen ik terugkwam. En nu kan ik weer van het voetbal genieten. Zo was het niet in het eerste jaar bij Ajax. De druk was toen veel te groot. Op het team en op mij. Dat had toen bij mij tot gevolg dat ik erg negatief ging denken. En dan is het alleen nog maar moeilijker om erbovenop te komen.

Die blessure is natuurlijk niet iets waarop je zit te wachten, maar misschien kwam het nog helemaal niet zo slecht uit. Ik moest echt even los komen van alles wat met het voetbal te maken heeft. Er waren zoveel problemen... En de omstandigheden waren bij Ajax ook zo anders dan bij Vitesse. De druk is daar toch lang niet zo groot. We speelden lekker; ik speelde lekker; scoorde goals; allemaal leuk en aardig. Het leven bij Ajax was veel minder eenvoudig.

En toch was het de juiste keuze voor mij om naar Ajax te komen. Als je je als voetballer wilt ontwikkelen, moet je naar het hoogste streven. Ajax is een topclub, dus moest ik daarheen. Alleen was de timing niet zo gelukkig. Het ging bergafwaarts met de club terwijl ik hier kwam met heel veel mooie dromen. Ik zag ook niet waarom het niet ook bij Ajax zou lukken. Het ging dus anders. Ik was niet in vorm en hetzelfde gold voor de ploeg. Ik kon de ploeg net zo min helpen als andersom. We kwamen niet over dat punt heen.

Dit jaar besloot ik dat het anders moest. Ik moest vrij zijn in mijn hoofd. Ik wilde niet meer aan scoren denken. Het is veel beter als je gewoon goed probeert te spelen, in elk opzicht. Het scoren komt dan vanzelf wel, dacht ik. Tot nu toe werkt dat. Ik heb inmiddels gemerkt dat ik ook goed kan spelen zonder te scoren. Het is een nieuwe ervaring voor me: geen doelpunt maken en toch tevreden het veld af lopen. Het enige belangrijke is winnen. Vroeger kwam ik waarschijnlijk op de eerste plaats en dan pas het team. Nu is dat andersom. Maar als ik eerlijk ben moet ik wel toegeven dat ik altijd graag de man ben die de doelpunten maakt. Daarvoor ben je spits.'

Dit fragment van het interview met Nikos Machlas uit het nieuwe Ajax Magazine van januari 2001. Het Magazine is vanaf deze week in de kiosken te verkrijgen (Prijs Fl 8,95).

Inhoudsopgave Ajax Magazine, januari 2001

Lees meer over Ajax-Panathinaikos