De Cruijff van het levenslied

De Cruijff van het levenslied

Na een nederlaag van Ajax verkeerde hij in de beste stemming om zijn levensliederen te schrijven. André Hazes, die deze week tien jaar geleden overleed, is nog altijd onlosmakelijk verbonden met Ajax. Alleen al door het nummer Bloed, Zweet en Tranen, dat elke thuiswedstrijd door de ArenA galmt.

Zondag om een uur of twee
Zonder Johan Cruijff
Want hij stopt ermee
Van nummer veertien naar nummer tien
Het is heel triest dat we jou niet meer terug zullen zien

Zondag zal nooit meer zijn zoals 't was
Zonder acties van jou op het groene gras
De supporters in de rouw
Want Johan, 't is zo koud zonder jou


Liefhebbers van volkszanger André Hazes zullen in bovenstaande coupletten een van zijn bekendste nummers herkennen. Zondag heet het en gaat over een gescheiden vader die aan het einde van de week zijn kinderen mag zien. Maar niet in deze versie. Daarin is de hoofdpersoon vervangen door Johan Cruijff. Hazes schreef het nummer in 1984 toen Cruijff afscheid nam als voetballer. Een muzikaal eerbetoon van de ene Amsterdamse held voor een andere Amsterdamse held. Voor Hazes heette Cruijff geen Johan maar Jopie, naar goed Mokums gebruik.

Hazes, dinsdag tien jaar geleden overleden, was overduidelijk fan van de legendarische nummer 14. Maar wat had hij met diens club Ajax? Minder dan met FC Amsterdam en DWS, clubs waar hij een voorliefde voor had. Maar nadat die verenigingen waren verdwenen uit het profvoetbal, verpande hij zijn hart aan Ajax. Ook gaf hij concerten in de Amsterdam ArenA. Bij een daarvan werd een opmerkelijk record gebroken: nog nooit was er in het stadion 30.000 liter bier doorheen gegaan op één avond, terwijl er maar 25.000 bezoekers waren.

Los van het laat ontstane supporterschap en zijn concerten is er vooral iets anders dat Hazes en Ajax onlosmakelijk verbindt: het nummer Bloed, Zweet en Tranen, dat sinds zijn uitvaart in de Amsterdam ArenA een ware cultstatus heeft gekregen. Elke thuiswedstrijd wordt het door duizenden fans uit volle borst meegezongen. Langzamerhand is het uitgegroeid tot een officieus clublied, ook al komt het woord ‘Ajax’ niet voor in deze evergreen, een lied dat door de jaren heen niet aan populariteit heeft verloren.

Voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen Roda JC, op 25 september 2004, was er in de ArenA een minuut stilte voor de twee dagen eerder overleden André Hazes. Voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen Roda JC, op 25 september 2004, was er in de ArenA een minuut stilte voor de twee dagen eerder overleden André Hazes.

Ik heb geluk gekend maar ook verdriet gekend,
hoe vaak stootte ik m'n kop.
Maar toch ik ben tevreden met alles wat ik ben,
als je roem voorbij is moet je kijken wie je nog kent.
Met bloed zweet en tranen, zei ik, rot hier nu maar op.
Met bloed zweet en tranen,
zei ik vrienden, dag vrienden, de koek is op.


Het lied, waarvan hierboven twee fragmenten staan, is niet speciaal gecomponeerd voor Ajax, zoals andere nummers dat wel zijn. Bijvoorbeeld dat van Peter en Ronald Beense, die zingen over de gewonnen Champions League-finale tegen AC Milan in Wenen. Of het officiële clublied De Ajax Marsch, dat ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan werd gecomponeerd, en later in de vergetelheid raakte. Totdat onder anderen Fred Florusse, Jack Spijkerman en Joop Leeuwendaal het nieuw leven inbliezen bij het 100-jarig bestaan van Ajax, tijdens de daarvoor gehouden musical. Zo’n lied is Bloed, Zweet en Tranen niet.

En toch zal het nummer, dat in 2002 is uitgebracht, veel supporters kippenvel bezorgen. Door de klanken, maar ook door de herkenbare tekst. Het gaat over vallen en opstaan, precies wat ook op het voetbalveld gebeurt. Daar vloeien er regelmatig bloed, zweet en tranen. Lukt het niet met soepel combinatiespel, dan zijn dat vaak de hoofdingrediënten van een overwinning. Opvallend: als Ajax had verloren, dan was Hazes in de beste stemming om zijn (zwaarmoedige) levensliederen te schrijven, zei hij eens in een interview. Stevige regen hielp ook.

Bloed, Zweet en Tranen is sinds Hazes’ uitvaart in 2004 een klassieker in de ArenA. Die herdenkingsavond in het stadion, waarop 50.000 fans afscheid van hem namen en leden van de F-Side een erehaag vormden voor de kist van de zanger, werd onder andere dat nummer ten gehore gebracht. Later zou Hazes’ zoon Dré dat ook doen. Hij zong het nummer voor de kampioenswedstrijd tegen Twente in 2011. ,,Echt te gek’’, zei hij daarover in de Volkskrant. ,,Als ik daaraan terugdenk, krijg ik weer kippenvel. Ik heb toen voorafgaand aan de wedstrijd Bloed, Zweet en Tranen gezongen. En als je dan 50.000 man mee hoort blèren - want niemand zingt daar, iedereen schreeuwt - nou, dan krijg je wel effe een kick, hoor. En toen wonnen ze ook nog.’’

Johan Cruijff was er ook bij op die herdenkingsavond in 2004. Hij zat tussen de genodigden rondom de kist, naast mensen als Paul de Leeuw, Gerard Joling en toenmalig burgemeester Job Cohen. In de speech van Frits Barend werd Hazes met hem vergeleken. De tv-presentator zei: ,,Wat die andere met zijn voeten kon, kon Hazes met zijn stem.’’ Ongetwijfeld zal Cruijff toen hebben teruggedacht aan het lied dat Hazes voor hem componeerde, Want Johan, 't is zo koud zonder jou. Andersom moet het op dat moment net zo hebben gevoeld.

Tekst: Ajax.nl/Fabian van der Poll
Foto’s: Ajax.nl/Pro Shots (kop, midden) Gerard van Hees

Dré Hazes is sinds enkele jaren een graag geziene (of beter: gehoorde) gast bij thuiswedstrijden van Ajax. Hazes junior zet daarmee het werk van zijn vader symbolisch door. Dré Hazes is sinds enkele jaren een graag geziene (of beter: gehoorde) gast bij thuiswedstrijden van Ajax. Hazes junior zet daarmee het werk van zijn vader symbolisch door.