De Finale: Debutant in unieke finale

De Finale: Debutant in unieke finale

Zaterdag 17 mei 1980 blijft voor Frank Janssen een dag om nooit meer te vergeten. De Beverwijker speelde die dag zijn eerste, en naar later bleek ook laatste wedstrijd in Ajax 1. Een ‘doorsnee debuutwedstrijd’ was het allerminst. Janssen debuteerde in de tot nu toe enige bekerfinale tussen Ajax en Feyenoord.

Bijna dertig jaar later blikt Janssen voor Ajax.nl en Ajax TV met gretigheid en trots terug op het slotduel van het seizoen ’79-’80. Op tennispark Duinwijck verzorgt de oud-Ajacied dagelijks zijn tennislessen. Het Beverwijkse tennispark is het tweede thuis voor Janssen, die als jongeling de top bereikte in het jeugdtennis. Als veertiger werd hij onlangs zevende op het WK voor tennissers in de categorie 45 tot 50 jaar.

,,Ik herinner me alles nog van de dag van de bekerfinale. Zo’n dag maakt natuurlijk veel indruk’’, vertelt Janssen, kort voor weer een nieuwe tennisles. ,,Ik had het hele jaar best goed gespeeld in het C-elftal van Ajax. Trainer Leo Beenhakker begon in het C-elftal, maar hij schoof al snel door naar het eerste. Ik had een goede band met Beenhakker. Omdat Kees Zwamborn geblesseerd was voor de finale, kreeg ik mijn kans in de basis. Het was ook een soort beloning.’’

De ‘kans’ werd een negentig minuten durend voetbalavontuur. Een avontuur in de categorie jongensboek. Janssen vond zich mei ’80 terug in de Amsterdamse basisploeg, een centraal verdedigingsduo vormend met Ruud Krol. Krol speelde die dag zijn laatste van 457 officiële Ajax-duels. Na de bekerfinale tegen Feyenoord, in een kolkende Kuip gespeeld, stapte Krol over naar de Vancouver Whitecaps.

,,Vooraf maak je een voorstelling van wat je kunt verwachten. Maar eenmaal op het veld blijkt het toch allemaal héél anders’’, blikt Janssen terug. De Beverwijker maakte pas als zeventienjarige zijn entree in de jeugdopleiding van Ajax. Op weg naar zijn debuut in het eerste speelde hij ook samen met Rik van den Boog, Ajax’ huidige algemeen directeur. ,,Als jeugdspeler heb je zoiets natuurlijk nooit meegemaakt. De ambiance voor, tijdens en na de finale was enorm. Compleet met parachutisten op het veld. Het was een enorm spektakel.’’ Verlammende spanning bleef uit bij Janssen. ,,Vooraf wilde ik niets liever dan het veld op. Er was slechts een gezonde spanning, maar die heb je ook nodig om te kunnen presteren.’’

Tot dit seizoen was de bekerfinale tussen Ajax en Feyenoord uniek. Nooit eerder, of later, was de Klassieker beslissend voor de bekerwinst. Dit jaar strijden Ajax en Feyenoord pas voor de tweede keer in de historie om de KNVB beker. ,,Mijn wedstrijd was een echte Klassieker en een echte finale. Het ging hard tegen hard’’, vervolgt Janssen met duidelijk napret. ,,Iedereen gooide alles in de strijd. Dat maakte de wedstrijd enorm spannend.’’

Frank Janssen (links) duelleert met Petur Petursson, met wie hij na afloop shirtje ruilde, in de finale van 1980. Frank Janssen (links) duelleert met Petur Petursson, met wie hij na afloop shirtje ruilde, in de finale van 1980.

Frank Arnesen bracht de Amsterdammers na twintig minuten spelen op voorsprong. De penalty die Karel Bonsink twaalf minuten later op de vuisten van Joop Hiele pegelde, was het keerpunt in de wedstrijd. Petur Petursson (directe tegenstander van Janssen) scoorde in het vervolg tweemaal. Ook Carlo de Leeuw wist Ajax-keeper Piet Schrijvers te verslaan. Ajax verloor de finale met 3-1. ,,Na de 1-0 kregen we kansen om 2-0 te maken. Een tweede treffer had toch meer rust in ons elftal gebracht. In plaats daarvan werd het 1-1 en was het weer een open wedstrijd én een heksenketel in het stadion. Het was een wedstrijd die alle kanten op kon gaan. Helaas werd de finale door Feyenoord beslist.’’

Een bekerplaquette, vergeelde krantenknipsels en enkele foto’s zijn de tastbare herinneringen die Janssen overhield aan zijn eenmalige optreden in de – tot 2010 – unieke finale. Op Westerhout toont Janssen de mini-plaquette: een zilveren beker op een houten plaatje. Het shirt dat hij na de wedstrijd ruilde met Petursson bleef slechts kort in zijn bezit. Op weg naar het erebordes waar Prins Claus de speler opwachtte werd het ruilshirt van zijn schouder gegrist. ,,Ik heb nog wel een tijdje lopen trekken met een paar Feyenoorders, maar uiteindelijk was ik het shirt toch kwijt.’’

Een oproep voor de militaire dienst, waardoor hij minder kon trainen, vormde de inleiding op zijn vertrek bij Ajax. Met Aad de Mos – als opvolger van Beenhakker – klikte het toch al minder goed. ,,Je moet naast kwaliteit ook een beetje geluk hebben. Uiteindelijk heb ik de knop rigoureus omgezet en ben ik lichamelijke oefening gaan studeren. Nu ben ik zeker al een jaar of achttien tennisparkbeheerder. Samen met mijn zoon volg ik de thuiswedstrijden van Ajax op de voet. Soms ook Jong Ajax op maandag. Ik ben ervoor gegaan, maar het is niet gelukt. Als ik eerlijk ben, weet ik ook dat andere jongens meer kwaliteit hadden. Maar de enorme belevenis op 17 mei 1980 neemt niemand me meer af.’’

Bekijk het interview met de eenmalig Ajacied Frank Janssen én de finalebeelden uit 1980 vrijdag op Ajax TV op Eredivisie Live.

Tekst: Ajax.nl/Ronald Jonges
Foto's: Ajax.nl/Archief Ajax