De rust zelve en geestelijk onafhankelijk

De rust zelve en geestelijk onafhankelijk

De feestdagen bieden een mooie gelegenheid om terug te kijken op het afgelopen jaar. Ajax.nl sprak zes Ajacieden en nam met hen het jaar 2007 door. In aflevering 3: Erik Heijblok.

FOTO: SANDER NIEUWENHUYS FOTO: SANDER NIEUWENHUYS

Op zijn eerste werkdag bij Ajax voelde Erik Heijblok zich weer even het boertje van buiten dat ooit in Osdorp hardhandig kennis maakte met het harde leven in de grote stad. Inmiddels is hij weer helemaal zichzelf: een beer van een kerel, altijd de rust zelve en met een ontwapenende combinatie van nuchterheid en relativeringsvermogen. ,,Ik ben gelukkig met het leven dat ik leid en voel me geestelijk onafhankelijk.’’

Zelden zal een mens zich ongemakkelijker gevoeld hebben dan Erik Heijblok, toen die op 5 juli zijn eerste werkdag als Ajacied tegemoet ging. De keeper had uit voorzorg al anderhalf uur extra gerekend voor de rit vanuit de kop van Noord-Holland naar Amsterdam, maar zelfs dat bleek niet voldoende om de extreme verkeersdrukte van die dag te compenseren. Zware regenval zorgde voor een enorme chaos rond de hoofdstad en voor lichte paniek bij de doorgaans onverstoorbare Heijblok. ,,Ik vrat mijn stuur zo’n beetje op en had een liter uiensoep onder mijn oksels’’, zo verwoordt hij zijn gemoedstoestand. ,,Ik kon geen kant uit, ontzettend frustrerend. De sluiproutes die ik nu gebruik, kende ik toen nog niet. Ik had ook nog geen telefoonnummers van de mensen bij Ajax.’’ Twintig minuten te laat wandelde hij uiteindelijk de kleedkamer binnen, om de te verwachten grappen over zich heen te laten komen.

Zijn komst naar Ajax betekende voor Heijblok een terugkeer naar beladen grond. De van Haarlem overgekomen goalie speelde vijftien jaar geleden ook al eens een jaar in Amsterdam, een periode die hem weinig vreugde schonk maar tegelijk wel veel leerde. Zijn horizon lag tot dan toe niet veel verder dan Den Oever, aan de Noord-Hollandse kant van de Afsluitdijk. ,,Ik ging plotseling naar school in Osdorp, terwijl ik bij wijze van spreken nog nooit een neger van dichtbij had gezien.’’

Het werd een harde leerschool, vol vervelende ervaringen, maar tegelijk ’het belangrijkste jaar in mijn leven’. ,,Ik was een boertje van buiten, dat helemaal niets gewend was. Daar werd uiteraard gretig gebruik van gemaakt.’’ Na zijn mavo-examen nam Heijblok zich plechtig voor nooit meer een rol te spelen, maar altijd en overal zichzelf te blijven.

Ook sportief bracht zijn eerste verblijf bij Ajax niet wat hij ervan gehoopt had. Met Spitz Kohn als trainer en onder anderen Denny Landzaat en Dave van den Bergh als ploeggenoten maakte Heijblok deel uit van een talentvolle A2, maar vooral door blessures kwam zijn eigen potentie nooit aan de oppervlakte. Tot twee keer toe brak hij dat jaar zijn pols. ,,Co Adriaanse - destijds hoofd jeugdopleidingen - pakte in het afrondende gesprek mijn dossier erbij en vertelde me eerlijk dat hij geen enkele reden kon verzinnen om me langer bij Ajax te laten blijven. Ik had helemaal niets laten zien. Daarom kwam de boodschap ook niet zo hard over, al was hij dat natuurlijk wel. Want daar ga je dan, als ventje van zestien met je voetbaltasje voor het laatst de tram in.’’

Via de amateurs van Hollandia en vier seizoenen met Haarlem in de kelder van de eerste divisie is hij nu dus bij een topclub beland, niet in de laatste plaats tot zijn eigen verrassing. ,,Ik had voor mezelf wel bepaald dat ik zou stoppen bij Haarlem. Ik was bijna dertig, het was tijd om een stap omhoog te maken of een stap omlaag, terug naar de amateurs. Daar had ik vrede mee kunnen hebben, ook omdat ik tot tweeënhalf jaar geleden nog gewoon werkte naast het voetballen. Een maatschappelijke carrière oppakken zou voor mij makkelijker zijn dan voor veel andere voetballers.’’

FOTO: SANDER NIEUWENHUYS FOTO: SANDER NIEUWENHUYS

Ook in die zin betrad hij bij Ajax een andere wereld. ,,Ik kan dingen makkelijk relativeren, omdat ik vanuit een ander perspectief kijk dan de meeste jongens die hier spelen. Ik heb er wel eens moeite mee als het over geld gaat of over materiële zaken, omdat ik er weinig waarde aan hecht. Zo ben ik gewoon niet opgevoed. Ik ben gelukkig met het leven dat ik leid en voel me geestelijk onafhankelijk. Dat is het belangrijkste. Ik weet van mezelf dat ik niet nog een keer het jaar Osdorp ga meemaken.’’

Heijblok werd door Ajax voor een jaar vastgelegd, als directe vervanger van de verhuurde Kenneth Vermeer, die bij Willem II ervaring in de Eredivisie opdoet. Hij is na Maarten Stekelenburg en Dennis Gentenaar derde man in de pikorde, daarover kan geen misverstand bestaan. ,,Die jongens zijn allebei beter dan ik en dat is ook niet vreemd. Ik heb nog een enorme inhaalslag te maken in mijn ontwikkeling.’’ Dat lukt heel behoorlijk, vindt de 1.96 meter lange inwoner van Hippolytushoef. ,,Door het niveau en de intensiteit van de trainingen ben ik vooral fysiek sterker geworden. Je wordt automatisch meegetrokken in het niveau van de anderen.’’

In de bekerwedstrijd tegen Kozakken Boys maakte Heijblok zijn debuut in Ajax 1, maar niet op de manier die hij vooraf gehoopt had. Een blunder van de doelman betekende de late gelijkmaker voor de amateurs (1-1), waarna Ajax na verlenging alsnog de overwinning greep, dankzij een goal van Dennis Rommedahl. De sarcastische terugblik van Heijblok: ,,Ik liet die bal maar gewoon gaan, want dan mochten we tenminste nog lekker een half uurtje extra voetballen.’’

De trainer die hem in Werkendam zijn debuut gunde, is al niet meer bij Ajax. Henk ten Cate nam de wijk naar Chelsea. De ongelofelijke poppenkast waarmee dat gepaard ging, kwam onwerkelijk over op de man die de anonimiteit van de eerste divisie gewend was. ,,De voetballerij kwam echt onder een vergrootglas te liggen. Alle mechanismen traden in werking. Het nieuws dat uitlekt aan de vooravond van een belangrijke Europese wedstrijd, later het modder gooien over en weer. Daar heb ik me enorm over verbaasd.’’

Wat de toekomst hem brengt, kan Heijblok slechts afwachten. In eerste instantie bepaalt Ajax of het de optie in zijn contract zal lichten. Ik dat geval blijft Heijblok nog twee jaar langer. Zelf denkt de doelman wel na over de vraag of hij tevreden is met wat hij nu heeft en of hij het spelen van wedstrijden niet te veel mist. ,,Ik weet dat de kans heel klein is dat ik hier aan speeltijd toekom in de Eredivisie. Dus moet ik mijn voldoening uit de trainingen halen en daar beter van zien te worden. Feitelijk zijn de trainingen voor mij wedstrijden geworden.’’