De visie van... George Ogararu

De visie van... George Ogararu

In deze rubriek geeft een Ajacied zijn visie op een actuele gebeurtenis. Deze keer is dat George Ogararu, die terugkijkt op de interland Nederland - Roemenië en zijn eigen seizoen tegen het licht houdt.

,,Ik ben blij met de rol die ik op dit moment in het elftal vervul. Zo had ik het me voorgesteld, ik wilde zoveel mogelijk spelen. Ik heb een paar maanden nodig gehad om te acclimatiseren; aan de competitie en aan de manier van spelen van Ajax. Nu ben ik helemaal geïntegreerd. Ik weet wat de trainer van me wil en omdat ik dat ook kan uitvoeren, sta ik in het elftal. Geheel in de stijl van Ajax mag ik als verdediger mee aanvallen. Dat vind ik een leuke tactiek. Ik denk dat passing mijn sterkste punt is in aanvallend opzicht. Ik moet proberen goede passes te versturen zonder balverlies te lijden op gevaarlijke plaatsen. Natuurlijk moet ik zorgen dat, zeker als de zijkant open is, het verdedigend goed staat en pas dan kan ik ook aanvallen. In de wedstrijd tegen PSV stonden alleen de linksback van PSV en ik aan de zijkant. We hebben gerend als gekken, maar volgens mij kwam ik daar wel goed uit.''

,,Ik hoop met heel mijn hart dat we alsnog kampioen worden. Ik ben blij dat ik nu elke wedstrijd speel, maar dán ben ik nog veel blijer. Als je vaak speelt, maar je wint geen prijzen, kun je niet tevreden zijn. Het zou spectaculair zijn als we PSV nog konden achterhalen. Opvallend hoe het verschil in punten tussen de beide teams voortdurend fluctueert. Toen we tien punten achter stonden, leek er bijna geen hoop meer, nu kan het weer. Dan mogen wij geen punt meer verspelen; PSV mag niet relaxen maar moet zenuwachtig worden van ons. Dat hebben we op basis van onze 5-1 zege in Eindhoven ook afgedwongen.''

,,Het gaat bij Ajax dus vrij goed met mij, maar dat heeft nog niet geleid tot een selectie voor het nationale elftal. Samen met mijn vrouw was ik in Rotterdam bij de wedstrijd Nederland - Roemenië. Het was een emotionele avond en ik vond het heel jammer dat ik niet meespeelde bij Roemenië. Bij beide ploegen heb ik vrienden. In het Roemeense elftal zijn dat bijvoorbeeld enkele spelers van Steaua Boekarest en ook Cristian Chivu en Bogdan Lobont. Echt vervelend dat ik niet geselecteerd was, maar ik moet me er bij neerleggen.''

,,De coach van Roemenië, Victor Piturca, wil me blijkbaar niet. Ik hoop dat hij van gedachten verandert. Ik doe wat ik moet doen. Het is ook raar dat ik na mijn overstap naar Ajax niet meer geselecteerd ben. Het is toch juist een stap vooruit als je bij Ajax speelt? Piturca is ook een koppige man. Als de pers schrijft dat George Ogararu in het nationaal elftal moet, doet hij het juist niet. De Roemeense pers begrijpt er ook niets van dat ik niet opgeroepen word. Elke keer wanneer de lijst met spelers bekendgemaakt wordt, sta ik groot op de voorpagina. Dat zal de bondscoach niet leuk vinden, maar ik kan er ook niets aan doen. Piturca is mijn coach geweest bij Steaua Boekarest. Het was niet zo dat we goed bevriend waren, maar een conflict is er nooit geweest tussen ons. We hadden een professionele relatie. Hopelijk gaat hij me in de toekomst toch in een ander licht zien dan dat hij nu doet. Misschien kom ik nog bij de selectie als de ploeg zich plaatst voor het EK.''

,,De wedstrijd zelf was niet goed, al was in Roemenië iedereen tevreden over het resultaat. Nederland werd gevreesd en nu is er weer vertrouwen na de 0-0. Roemenië kreeg zelfs nog een paar kansen om te winnen, al denk ik dat als ze meer aangevallen hadden, er achterin problemen waren gekomen. Nederland heeft zulke goede spitsen. Natuurlijk heb ik gelet op de speler die op 'mijn' positie stond. Dat was Contra. Hij deed het goed, met name in verdedigend opzicht.''