Debuut tegen Ierland meest memorabele interland Sonny Silooy

Debuut tegen Ierland meest memorabele interland Sonny Silooy

Met 25 interlands achter zijn naam was Sonny Silooy bepaald geen eendagsvlieg in Oranje. Hij maakte in 1983 tegen Ierland zijn debuut voor het Nederlands elftal en een kleine tien jaar later in 1993 zwaaide hij tegen Turkije af als international. Op een eindronde kwam hij echter nooit in actie. ,,Twee maanden voor het EK 1988 brak ik mijn oogkas op vier plaatsen en voor het WK in 1990 scheurde ik mijn kruisbanden af”, baalt de trainer van de A-junioren nog bij de herinnering.

Dan denkt hij liever terug aan zijn debuutwedstrijd tegen Ierland, die achteraf gezien ook de meest memorabele interland was die hij ooit speelde. ,,We stonden met 0-2 achter, maar wonnen nog met 3-2. Daar heeft iedereen het nóg over. Die wedstrijd was de omslag voor de groep van 1988, de jonge jongens werden ingepast. Zelf heb ik door een blessure die eindronde van het EK gemist. Ik had een op vier plaatsen gebroken oogkas en moest drie maanden rust houden. Ik mocht niet trainen, niet koppen. De arts waarschuwde mij dat als ik dat toch zou doen, ik het risico liep blind te worden aan dat oog. Dan is de keus snel gemaakt. Achteraf baal je natuurlijk helemaal als een stekker, omdat ze Europees kampioen worden. Ik had alle kwalificatieduels meegemaakt, maar begon net weer zo’n beetje met trainen toen zij kampioen werden. Elke keer zie je weer die foto’s van dat team en denk je daar had ik bij moeten staan. Want ik weet zeker dat als ik er bij was geweest, ik alles had gespeeld.”

Voor het WK 1990 scheurde de pechvogel zijn kruisbanden, waardoor hij ook die eindronde aan zich voorbij moest laten gaan. ,,Tsja, een ongeluk zit in een klein hoekje”, stelt de succesvolle jeugdtrainer met een stem vol teleurstelling vast. Twee jaar later selecteerde Rinus Michels hem niet meer. ,,Terwijl ik een heel goed jaar had gehad in de UEFA Cup, maar Michels wilde andere mandekkers. En die waren echt niet beter dan ik, vond ikzelf.”

In februari 1993 riep bondscoach Dick Advocaat hem nog op tegen Turkije. Het zou zijn laatste interland blijken te zijn. ,,Daarna koos hij voor John de Wolf. Dat heb ik eigenlijk nooit begrepen. De enige die bijvoorbeeld Romario kon afstoppen was ik. Dat was wel een moeilijk moment, ook al omdat ik op teletekst moest lezen dat niet ik maar hij was geselecteerd. Toen was mijn interlandcarrière dus over. Nou ja, ik ben in elk geval blij dat ik heb kunnen meewerken aan een nieuw tijdperk voetballers. De basis voor die prestatie in 1988 is vanaf 1983 gelegd.”

Of Oranje tijdens dit WK in Duitsland een nieuw succesverhaal kan schrijven, moet Silooy nog zien. ,,Ik denk wel dat Nederland tegen Portugal de beste kansen heeft om door te komen. Al zeggen de statistieken dat Oranje in 1991 voor het laatst van de Portugezen won. Nu spelen beide teams allebei in een ander land, de vorige keer had Portugal tijdens het EK een duidelijk thuisvoordeel. Verder baseer ik de betere kansen voor Nederland toch vanuit de laatste wedstrijd. Met Boulahrouz in de verdediging stond het goed en als Van Bronckhorst straks weer speelt en de backs vullen het goed in, dan zie ik achterin geen problemen. Ik hoop wel dat Ruud van Nistelrooy, als hij speelt, anders speelt dan hij tot nog toe heeft gedaan. Als ik Marco zo hoor dan heeft Van Nistelrooy in de wedstrijden niet veel gebracht. Een spits moet altijd aanspeelbaar zijn vind ik. Als je bijvoorbeeld de spits van Australië ziet, Kewell, die loopt de longen uit zijn lijf. Dat miste ik.”
Silooy was zelf in het stadion waar Oranje tegen Argentinië aantrad en had zich iets anders van de wedstrijd voorgesteld dan de vertoning die hij nu aanschouwde. ,,Ik heb wel genoten van de Argentijnse supporters, daar kreeg ik kippenvel van. Van Oranje-supporters is algemeen bekend hoe ze de sfeer erin brengen, maar ook zij leken onder de indruk van de Argentijnse fans. Je merkte op de tribune dat iedereen de wedstrijd zelf teleurstellend vond. Er stond niets meer op het spel dan de eerste plaats in de poule. Dan denk ik, ga lekker voetballen, maak er een open wedstrijd van. Bied het publiek wat. Zij hebben toch veel betaald om er bij te zijn, maar een wedstrijd is het nooit geweest. Er zat totaal geen spanning in. Nederland heeft maar een kans gecreëerd, de Argentijnse verdediging staat als een huis. Dat hele team staat als een huis en ik zie Argentinië als favoriet voor de titel. Zijn hebben geïmponeerd tijdens het toernooi, misschien dat ze te angstig waren voor Nederland omdat ze 1998 lelijk werden weggezet. Maar angst is een slechte raadgever. Dat bleek.”
Naast de Argentijnse ploeg, verwacht Silooy ook nog wel wat van Duitsland. ,,Zij hebben mij verrast. Er was van te voren zoveel gesproken over dat team en over Jürgen Klinsmann maar ze hebben het goed gedaan in de poule. Dan kan je wel zeggen dat het de makkelijkste poule was, maar je moet nog wel even winnen. Ze hebben zich nu in het toernooi gespeeld en ik ben benieuwd hoe ze het tegen Zweden doen. Dat is een testcase.”