Deze week...13 jaar geleden

Deze week...13 jaar geleden

Het is dinsdag precies dertien jaar geleden dat Ajax afscheid nam van stadion de Meer. De thuishaven kreeg na 62 jaar trouwe dienst datgene wat het verdiende; een afscheid met een landstitel.

De ambiance was een afscheid waardig. De tribunes stonden vol bepakt en de media waren massaal aanwezig op de middag die in een feest moest eindigen. Het stadion waarin Ajax sinds 1934 speelde, zou voor de laatste keer dienst doen als gastverblijf. De hoofdgast die middag was Willem II. De Tilburgers stonden twaalfde op de ranglijst en niemand verwachtte dat het team van trainer Jimmy Calderwood roet in het eten zou gooien. Maar behalve het afscheid van het stadion, werd er ook afscheid genomen van Edgar Davids, Michael Reiziger en Sonny Silooy. Voor het publiek was de belangrijkste sportieve factor van de middag toch wel dat Ajax het kampioenschap kon binnenslepen. 

Danny Blind heft trots de schaal na het behalen van het landskampioenschap. Danny Blind heft trots de schaal na het behalen van het landskampioenschap.

 Het programmablad Kick Off blikte uitgebreid terug op 62 jaar De Meer. In een groot interview haalde Sjaak Swart herinneringen op aan zijn tijd in de Meer. Sjaak kwam al op zesjarige leeftijd in het stadion, toen hij met vader Swart mee mocht naar Ajax om naar zijn idool Guus Dräger te kijken. Over zijn eigen eerste keer liet hij in die Kick Off optekenen: ,,Ik was nog A-junior en ik had al een keer als wisselspeler op de bank gezeten. Een week later, tegen Stormvogels voor de beker, stond ik ineens in de basis. Voor eigen publiek. Bij Stormvogels speelden toen net de gebroeders Henk en Cees Groot, die later voor Ajax gingen voetballen. We wonnen met 3-2 en ik scoorde. Ik weet niet meer hoe, en welke van de drie doelpunten het was, maar het zal de beslissende wel geweest zijn, haha." Zijn debuut was een hoogtepunten, zijn vijf goals in de met 9-3 gewonnen wedstrijd tegen MVV een andere.

Ook Ajax-historicus Evert Vermeer haalt in die Kick Off herinneringen op aan het  stadion, waaruit hij misschien eigenlijk helemaal niet wegwilde. ,,In de laatste dagen doemen oude wedstrijdbeelden weer op. De lepe strafschop van Cruijff, de omhaal van Marco van Basten tegen FC Den Bosch, de schaarbewegingen van Piet Keizer."

Het programmablad Ajax Kick Off staat uitgebreid stil bij het afscheid van de Meer. Het programmablad Ajax Kick Off staat uitgebreid stil bij het afscheid van de Meer.

En toen was op 28 april 1996 het afscheid daar, in de wedstrijd tegen Willem II. Trainer Louis van Gaal liet zijn spelers vooraf weten dat ze iets moois op de mat moesten leggen. Een kleurloze overwinning in de kampioenswedstrijd zou niet echt worden geaccepteerd.
Dat de spelers zelf ook wel zin hadden in een spektakel maakten ze direct vanaf het begin duidelijk. In de achttiende minuut was doelman Jim van Fessem voor het eerst de klos. Met een vliegende omhaal passeerde Jari Litmanen hem en het stadion kolkte, 1-0. Een kwartiertje later lag ook Ajax’ tweede goal in het net. Wie precies verantwoordelijk was voor het doelpunt bleef ongewis, zo tumultueus ging het er voor het doel aan toe, maar wat hinderde dat. Ajax stond op 2-0. Finidi George maakte twee minuten later de 3-0 en dat bleef het tot rust.
De tweede helft was een kwartier oud toen Louis van Gaal Michael Reiziger en Edgar Davids een publiekswissel gunde. De hele ploeg stond rond de twee spelers die Ajax zouden verlaten voor een Italiaans avontuur bij AC Milan. Het publiek liet een emotioneel applaus horen en ook Van Gaal was zichtbaar geroerd door het moment.
Maar na de wissels moest er nog een half uur worden gespeeld. En Ajax pakte de draad weer op. Finidi scoorde in de 70ste en 72ste minuut. Met de drie doelpunten die hij deze middag maakte, verdubbelde hij zijn seizoenproductie. Ajax wisselde nog eenmaal: Danny Blind maakte plaats voor Marcio Santos. Een momentje van slordigheid in de Ajax-defensie zorgde er voor dat Jack de Gier voor altijd aan het Ajax-stadion de Meer verbonden blijft. De spits van Willem II maakte namelijk de 5-1 en daarmee het laatste professionele doelpunt dat aan de Middenweg in de Watergraafsmeer was gescoord.