Didulica opgewonden voor thuisdebuut

Drie minuutjes hooguit. Dat was het aantal speelminuten dat Joey Didulica zondagmiddag kreeg bij zijn debuut. Doelman Fred Grim moest met een knieblessure geblesseerd afhaken en de 24-jarige Australiër was zijn vervanger. Tegen Vitesse, woensdagavond in de Arena, maakt de sympathieke keeper zijn debuut voor eigen publiek.

Zijn debuut als keeper maakte hij overigens ook nog niet zo heel lang terug. Zeventien jaar was hij al toen de keeper van het jeugdteam van North-Gellong er de brui aan gaf. ,,En ik was zo gek om te zeggen dat ik wel op doel zou gaan", grapte Didulica, die eigenlijk als spits bekend was. Na zijn switch ging het razendsnel met zijn carrière, want na twee jaar kwam Melbourne Knights en niet veel later klopte het Australisch team op de deur.

Veel tijd ging er vervolgens ook niet overheen, voordat ook Ajax zich meldde. Die bliksemstart in ogenschouw nemend, duurde het des te langer voordat zijn echte debuut plaats had. ,,Ik was zelfs uitgeleend aan GBA. Daar heb ik drie maanden gezeten, maar dat was geen leuke tijd. Ik verwachtte er veel van, zou eerste keeper worden. Toen de trainer echter zei dat ik tweede keeper zou zijn was dat een stomp in mijn maag. Ik kon twee dingen doen: huilen of vechten. Ik koos voor het laatste, ik wilde laten zien dat ik de beste keeper was."

Uiteindelijk kon hij pas keepen toen doelman Luciano geschorst was. Dat ging prima. ,,Ze beloofden me zelfs dat als ik terug zou komen, dat ik eerste keeper zou zijn. Maar je kan veel beter bij Ajax tweede doelman zijn dan bij GBA. Ik ben hier gelukkig als nummer 2. Ook omdat ik de andere kant van de regenboog heb gezien. Want bij Ajax is het voor iedere speler geweldig."

Zijn wachten werd beloond. Woensdag zal hij in de Arena debuteren voor de eigen supporters. Dat is natuurlijk niet niks. Maar nerveus is Didulica niet. ,,Ik ben excited ", vertelt de doelman rustig een dag voor het duel. ,,Misschien als ik morgen wakker word en naar het stadion rijd dat ik wat zenuwachtig word. Maar nu ben ik alleen maar zo blij dat ik speel."

De training voor de wedstrijd was anders dan anders voor Didulica. ,,Ik voelde me goed. Morgen is de dag voor mij en dat realiseerde ik me ook. Ik was daarom voorzichtiger dan anders, want ik was wel bang dat ik een blessure zou oplopen. Alles moet natuurlijk wel perfect zijn."

Dus kreeg zijn eveneens zeer opgewonden moeder in Australië te horen dat ze niet gewenst was om het debuut van zoonlief van nabij mee te maken. ,,Ze wilde dolgraag naar Amsterdam komen, want ze is gek op voetbal. Ik heb dat snel uit haar hoofd gepraat, want ik wil niet gestoord worden. Dan moet ik weer naar Schiphol om mensen op te halen. Daar heb ik geen zin in, ik wil mijn normale routine kunnen uitvoeren."

Dus beloofde de Australiër met de Kroatische roots dat hij een videoband zou opsturen. ,,En ik praat de wedstrijd wel met haar door." Zijn telefoon staat morgen ook uit. Joey is bezig met Vitesse.

Wat denkt hij eigenlijk van die ploeg? ,,Ze hebben veel grote jongens. Maar daar ben ik niet bang voor. Ik ben voor niemand bang. Ik heb een obsessie om mijn doel schoon te houden, want verliezen is het slechtste gevoel dat je hebben kan."

Bang dat het communiceren met zijn verdedigers stroef verloopt, is hij niet. ,,Ik heb in het tweede wel met Maxwell en Heitinga, Bergdolmo en De Cler gespeeld. Wij begrijpen elkaar goed. Het is niet 100%, maar dat groeit met het aantal wedstrijden."