Duarte: 'Nog heel veel bijleren'

Duarte: 'Nog heel veel bijleren'

Lerin Duarte zit inmiddels ruim vijf maanden bij Ajax. De 23-jarige middenvelder stond door blessures enige tijd aan de kant tijdens de eerste seizoenshelft. Inmiddels is hij weer helemaal fit en hoopt hij op meer speelminuten dan tijdens de afgelopen maanden. Iets dat hij zelf wil afdwingen tijdens de trainingen.

Zijn voetbalcarrière begon jaren geleden op straat. Op de pleintjes in de Rotterdamse wijk Spangen, waar hij met zijn broer en andere ‘grote jongens’ dagelijks uren zoet was met wedstrijdjes. Als jongste en kleinste van het stel was hij aangewezen op snelheid en slimheid, vaardigheden die hem later nog goed van pas zouden komen. ,,Voetbal zat altijd wel in me. Op straat kon ik als klein mannetje al snel goed overweg met de bal. Maar echt voetballen heb ik pas bij Sparta geleerd, op het veld. Op straat was ik meer bezig om zelf mooie trucjes te leren, terwijl we bij Sparta leerden om als team samen te spelen, meer gedisciplineerd, zakelijker.”

Lang bleef Duarte trouw aan zijn eerste liefde, het pleintjesvoetbal. Tot het in de B1 van Sparta fysiek niet meer op te brengen was om na de training bij thuiskomst de tas neer te gooien en nog even de straat op te gaan. ,,Vaak met jongens uit de buurt. Je keek thuis even om de hoek van de deur of er al een paar bezig waren. Iedereen voetbalde destijds op straat. Nu is het heel anders. Op die pleintjes zie je bijna nooit meer iemand bezig met een bal. Waar dat aan ligt? Ik durf het niet te zeggen. Het gaat met meer dingen zo. Knikkeren, dat zie je toch ook niemand meer doen? Alles verandert met de tijd. Mensen zijn tegenwoordig vooral bezig met hun computer, met een iPhone of een Blackberry. Ik vind dat wel jammer. Ik zou iedereen de jeugd gunnen die ik heb gehad.”

Spijtig noemt hij ook de manier waarop hij vertrok bij Sparta, de club die hem zo lang alles gaf en hem mede maakte tot de voetballer die hij nu is. Allereerst beleefde hij de degradatie in het voorjaar van 2010, via twee dramatische nacompetitieduels met stadsgenoot Excelsior. Na een jaar in de Eerste divisie - en het vertrek van toonaangevende teamgenoten als Kevin Strootman en Erik Falkenburg - toonde Heracles zich geïnteresseerd in de diensten van Duarte. De onderhandelingen tussen de clubs verliepen stroef, daar waar Duarte had gehoopt op iets meer inlevingsvermogen van de kant van Sparta. Uiteindelijk kreeg hij toch zijn zin: een stap hogerop, terug naar de Eredivisie.

Lerin Duarte in actie tijdens de uitwedstrijd tegen ADO Den Haag voor de winterstop. Lerin Duarte in actie tijdens de uitwedstrijd tegen ADO Den Haag voor de winterstop.

,,Ik denk dat ik wel trots kan zijn”, zegt hij als zijn prestaties in Almelo ter sprake komen. ,,Ik werd eigenlijk gehaald met het idee dat ik me het eerste seizoen rustig zou mogen bewijzen, zonder direct in de basis te staan. Maar het werd een topjaar. Na de derde wedstrijd kreeg ik een kans en die heb ik gegrepen. Ik ben niet meer uit het team verdwenen.” Voor zijn gevoel presteerde Duarte in zijn tweede seizoen bij Heracles net wat minder, maar de middenvelder kijkt er niettemin met voldoening op terug, niet in de laatste plaats vanwege de prettige samenwerking met Peter Bosz en de attractieve manier van spelen die de huidige trainer van Vitesse propageerde.

Na twee jaar Almelo was het tijd voor een nieuw hoofdstuk. De belangstelling van Ajax was al tijden bekend, maar pas op de slotdag van de zomerse transfermarkt werd de overgang van Duarte ook echt beklonken, twee dagen nadat de deal tussen Ajax en Tottenham Hotspur over Christian Eriksen officieel was gesloten. In zijn laatste wedstrijd als Heraclied, op 31 augustus tegen ADO Den Haag, kreeg Duarte vlak voor tijd een publiekswissel van trainer Jan de Jonge. ,,Ik ben daar een betere speler geworden. Daar ben ik de mensen bij Heracles heel dankbaar voor.”

Nu zijn we vijf maanden verder en heeft Duarte dit seizoen vreemd genoeg nog altijd meer gescoord voor zijn vorige club dan voor Ajax (2 om 1). De verklaring is simpel: door blessures speelde Duarte tot nu toe pas vier competitiewedstrijden voor de landskampioen. Begin oktober liep hij door een smerige overtreding van Milanees Sulley Muntari flinke schade aan zijn enkel op, waarna het zes weken duurde voor hij weer fit was. Twee weken later speelde een hamstring op tijdens de training, wat hem de maand december kostte.

Nu hij het fysieke malheur achter zich heeft gelaten, ziet Duarte zich geconfronteerd met het feit dat Ajax sinds de thuiswedstrijd tegen Celtic met een middenveld speelt dat vrijwel louter loftuitingen oogst. Daley Blind, Davy Klaassen en Thulani Serero blijken elkaar uitstekend aan te vullen en brachten de sjeu en het gogme terug die enige tijd ontbraken in het spel van de Amsterdammers. Logisch dus dat Frank de Boer vasthoudt aan dat drietal. ,,Ik ben in de eerste plaats een teamspeler. Als het elftal goed draait, ben ik daar blij mee. Natuurlijk wil ik het liefst spelen, maar ik gun dat ook aan de jongens die het nu zo goed doen. Ik zit niet zo in elkaar dat ik hoop op een blessure bij een van hen, zodat ik weer in het team kom. Ik wil dat echt zelf afdwingen, op het trainingsveld. Je moet ook niet vergeten dat we nog aardig wat wedstrijden voor onze kiezen krijgen, met de Europa League erbij. Ik denk dat de kans groot is dat er af en toe iets gewisseld wordt in de opstelling.”

Dat hij bij zijn komst naar Amsterdam her en der werd geïntroduceerd als de opvolger c.q. vervanger van Eriksen, heeft Duarte niet opgezadeld met een overdreven verwachtingspatroon, zegt hij. ,,Ik kijk puur naar mezelf, ik ken mijn kwaliteiten. Wat ze van mij bij Heracles hebben gezien, probeer ik hier bij Ajax ook te doen, maar dan beter. Een complete speler ben ik nog lang niet. Ik kan nog heel veel kan bijleren. Dat geldt op allerlei vlakken. Kijk, ik hoef niet meer te leren voetballen. Maar dit is toch weer een ander team waarin je terechtkomt, met een andere manier van spelen, die een andere manier van vrijlopen vraagt. Deze trainer verwacht ook weer andere dingen dan de vorige. Noem maar op. Het was jammer dat ik geblesseerd raakte, net toen ik me goed had aangepast en mijn drive begon te vinden. Maar het heeft geen zin om daarover te gaan zitten treuren.”

Tekst: Ajax.nl/Maarten Dekker
Foto's: Ajax.nl/Louis van de Vuurst