Dubbele finale tegen Twente in 1979

Dubbele finale tegen Twente in 1979

Een keer eerder in de historie stond Ajax in de bekerfinale tegenover FC Twente. Omdat er in de finale geen winnaar kwam (1-1) volgde er destijds een replay. Die tweede wedstrijd werd door Ajax glansrijk met 3-0 gewonnen.

De eerste finale tussen Ajax en Twente was direct een memorabele. Het was immers nooit eerder voorgekomen dat die ploegen tegenover elkaar in de finale stonden. Wel hadden ze elkaar tot twee maal toe in de halve finale bestreden. De eerste keer was in 1968 toen Ajax na strafschoppen won. De tweede keer dat Ajax ten koste van Twente de bekerfinale bereikte was in 1970 toen er met dikke cijfers (4-0) over de Enschedese formatie werd heen gewalst.

Het werd uiteindelijk een zeer enerverende finale op 15 mei 1979. Goed was het niet, maar de aanvallende intenties van Ajax en Twente waren voor de bijna 30.000 aanwezigen prettig om te zien. Ajax dicteerde de strijd en door de flitsende bewegingen van Tscheu-la Ling en Simon Tahamata stonden Twente-verdedigers Romeo Zondervan en Ab Gritter regelmatig op het verkeerde been. Veel gevaar volgde er echter niet uit en het was zelfs Zondervan die de eerste grote mogelijkheid kreeg toen hij aan de buitenspelval was ontsnapt. Piet Schrijvers wende het gevaar af, maar hij was in de dertiende minuut kansloos op een inzet van zijn eigen verdediger Wim Meutstege. De Ajacied dacht de bal even over de achterlijn te tikken, maar schoot onverhoeds hard in eigen doel: 1-0 voor Twente.

Simon Tahamata snelt langs een verdediger van Twente. Simon Tahamata snelt langs een verdediger van Twente.

Ondanks de achterstand waren en bleven de beste kansen voor Ajax. Ray Clarke en Dick Schoenaker slaagden er echter niet in om in kansrijke positie Twente-doelman André van Gerven te kloppen. De keeper eiste later een negatieve rol voor zich op. Hij haalde Frank Arnesen hard onderuit en scheidsrechter Jonker wees naar de stip. Niels Overweg probeerde Clarke uit zijn concentratie te halen door tegen hem aan te blijven kletsen, maar de Engelsman bleef koel: 1-1.

Hoewel er nog een volledige tweede helft gespeeld moest worden en Twente daarin minder speelde dan in het eerste bedrijf, kon Ajax niet meer scoren. Kansen waren er wel, maar nu waren het Schoenaker en Lerby (tot twee keer toe) die Van Gerven niet konden kloppen. Veertien dagen later moest er een winnaar komen, want toen ging de finale op herhaling in De Kuip.

Opnieuw zat het stadion Feyenoord goed vol met zo'n 30.000 toeschouwers. Ajax trok direct fel van leer en zette FC Twente zwaar onder druk, maar de kansen werden aanvankelijk niet benut. Dat gebrek aan productiviteit woog bijna nog heel zwaar, want opeens moest Ajax-doelman Piet Schrijvers handelend optreden toen Ab Gritter voor hem opdook. Omdat Schrijvers dat duel won, kon Ajax in de 26ste minuut de juiste verhouding op het scorebord zetten. Ruud Krol, Simon Tahamata en Soren Lerby combineerden prachtig waarna de lage voorzet door Ray Clarke achter André van Gerven werd gegleden.

Twente lag al op zijn rug, maar Ajax kon voor rust nog niet doordrukken. Direct aan het begin van de tweede helft zorgde Simon Tahamata met een afstandsschot voor de beslissing: 2-0. Ajax draaide de Enschedese defensie compleet dol en zette de ene na de andere fraaie combinatie op. Het goede aanvalsspel mondde nog een keer uit in een doelpunt. Dick Schoenaker, onvermoeibaar die wedstrijd, kopte een voorzet van Frank Arnesen de derde Ajax-treffer vallend binnen. Daarmee was de beker helemaal definitief voor Ajax. De aanvoerder van Twente wist waaraan het had gelegen. ,,We waren te lief", zei Epi Drost na afloop. ,,Wij missen gewoon de brutaliteit die Ajax wel heeft. Door deze tekortkoming hobbelen wij altijd achter de grote clubs aan."

Tekst: Ajax.nl
Foto's: Beeldarchief Ajax