Eerherstel in Glasgow

Een 1-0 overwinning was niet genoeg voor Ajax voor plaatsing in het lucratieve Champions League-toernooi. Ondanks dat konden de Ajacieden met opgeheven hoofd het veld van Celtic Park verlaten. Na de 3-1 nederlaag in de Arena tegen Celtic en het teleurstellende optreden tegen Roda toonde de jonge en gehavende selectie van Co Adriaanse aan over branie en lef te beschikken. Meest verrassende Ajacied was Wamberto, die met zijn doelpunt in de eerste helft hoop deed gloren in de harten van alle Ajacieden.

Het Mirakel van Glasgow, zo viel vooraf plaatsing van Ajax voor de lucratieve Champions League het beste te omschrijven. Om de 1-3 van het eerste duel Amsterdam goed te maken, diende Ajax ook vanavond tenminste drie keer te scoren. Een treffer tegen betekende dan verlenging.

Vooraf is veel gespeculeerd over de elf namen die Co Adriaanse het veld van het bomvolle Celtic Park op zou sturen. Met de blessure van Cedric van der Gun, de avond voor het duel tijdens de training in het stadion, kwam de lijst op tien niet inzetbare spelers.

Een uur voor aanvang van de wedstrijd bleek dat Adriaanse koos voor een defensieve variant. Eenmaal, vriendschappelijk tegen Roma in Berlijn, speelde Ajax in deze opstelling. Zo ook in Glasgow. Grim zag voor zich Chivu, met vlak daarvoor de verdedigers Trabelsi, Vierklau, Bergdolmo en Maxwell.

Yakubu fungeerde als de meest teruggetrokken middenvelder, met naast hem Van der Vaart. Voorin dienden Arveladze, Machlas en Wamberto (achter de beide spitsen) voor de broodnodige goals te zorgen. Mido voetbalde in Berlijn in plaats van 'Wampie', Shota was toen de nummer 10. De trainer-coach gaf meteen na het nipt verloren oefenduel (2-1) tegen de Italiaanse kampioen aan deze tactische variant te willen toepassen in echte topduels.

Aan de kant van Celtic was slechts een naam anders dan de eerste wedstrijd in de Arena. De geblesseerde Bobby Petta werd vervangen door de van Leicester City overgenomen Steve Guppy. In de Arena verving Martin O'Neill de succesvolle Nederlander Petta ook al voor de toenmalige debutant in Celtic-shirt Guppy.

Een ding is al vele tientalen jaren bij Celtic honderd procent zeker: de massale en hartverwarmende steun van de supporters. De Ajax-supporters werden met een groots applaus verwelkomd, bij de opkomst rolde een betonnen golf van geluid van de tot de laatste plaats gevulde tribunes. Met ruim 58.000 man werd voor de aftrap het clublied gezongen. 'You never walk alone' klonk adembenemend uit de Schotse en Amsterdamse kelen.

Defensief oogde de opstelling op papier zeker. Maar was het aanvallend ook sterk genoeg, met de drie te scoren doelpunten in het achterhoofd? Na het eerste fluitsignaal van de Italiaanse arbiter Stefano Braschi bleek dat Maxwell en Trabelsi veelvuldig doorschoven naar het middenveld, waardoor er een 3-5-2 opstelling ontstond, de strijdwijze van Celtic. Terugpakken met eigen wapens leek het motto. Bij balverlies lieten beiden zich terug zakken.

In het eerste kwartier golfde het spel op en neer, met vooral kopkansen voor de Schotten. Met een gele kaart na vijftien minuten maande Yakubu onbewust de rest van de Ajacieden tot scherpte. Larsson was het slachtoffer. De Ajacieden voetbalden verrassend overtuigend en leken volkomen niet onder de indruk van de kolkende groen-witte massa op de tribunes.

Met een mislukte 1-2 bracht Wamberto zichzelf door het hart van de Celtic-defensie in een prachtige scoringspositie, maar het rolletje ging net naast. Celtic Park werd er stil van, helemaal toen Braziliaanse 'Wampie' een veel moeilijker kans in de 29ste minuut prima afrondde. Met een magistraal hakballetje van Shota Arveladze was Wamberto in een unieke positie en daaruit scoorde hij beheerst 0-1. Nog geen minuut later kon Arveladze, weg op links, de 0-2 aantekenen. Zijn schot werd door keeper Douglas helaas nog net gekeerd. 'Ze krijgen voetballes!' zongen de Ajax-supporters opportunistisch.

Feit was dat er onzekerheid sloop in de Celtic-defensie. Een onhandig weggetrapte bal van wederom doelman Douglas had Wamberto direct in de touwen moeten jagen, helaas was de afstand te groot. De gele kaart van Van der Vaart, vlak voor rust, gaf aan dat de Ajacieden balbezit deze avond heilig verklaarde. Het misbaar van de middenvelder was gericht tegen de eerste overtreding op hem, voordat hij Lambert onder het gras stopte.

Het strijdplan van Adriaanse had in de eerste helft succes. De Ajacieden speelden taakbewust en de vleugels werden door Maxwell en Trabelsi goed bezet. Bergdolmo en Vierklau voetbalden zeker, Chivu heerste in het centrum, Wamberto was de grote verrassing. Nog twee doelpunten waren nodig, nog 45 minuten te gaan. Maar dan moesten de twee spitsen, Arveladze en Machlas offensief meer laten zien.

Ajax startte de tweede helft ongewijzigd. Na een waarschuwingsschot van Yakubu, in de 47ste minuut, bleek dat de Schotten met aanvallender intensies uit de kleedkamer waren gekomen. Het duel werd steeds meer op het middenveld uitgevochten, de Ajacieden kregen verdedigend meer werk. Nu was het Ajax dat meestal op de tegenstoot het vijandige doel zocht. Daarvoor hielden Arveladze en Machlas de bal vaak niet lang genoeg vast.

Het middenveld kon daardoor niet aansluiten om pressie op de Schotse defensie te houden. Zlatan voor Machlas was een logische wissel. Adriaanse probeerde met Zlatan extra lengte en creativiteit te brengen. De centimeters voor de hoge ballen, de kunstzinnigheid voor een onverwachte ingeving. Goals moesten er vallen, de tijd begon te dringen. Knopper kwam voor Vierklau met nog twintig minuten op de klok.

De clash tusssen Chivu en Larsson werkte even vertragend, maar vervolgens bleven de Ajacieden met veel pressie spelen. De onrust was in die fase voelbaar onder de Schotten op de tribune. Ook keeper Douglas deed mee, hij trapte de bal plompverloren tegen Zlatan. Het gevolg was slechts een achterbal.

Met Mido voor Bergdolmo stond er een kwartier voor tijd een alles-of-niets opstelling aan Ajax-kant. Het werd bijna alles toen de Egyptenaar op links goed doorkwam en werd gestuit door goalie Douglas. De Schotten beperkten zich veelal tot verdedigen, de Ajacieden raakten logischerwijs vermoeid.

Bij een actie van Arveladze raakte een Celtic-verdediger de bal tijdens zijn val naar het gras met de hand. Op de beelden zou zelfs blijken dat hij de bal klem had. Doorspelen vond Brasci desalniettemin. Mido dacht daar anders over en liet het de Italiaan weten ook. Dat kostte hem geel.

De tijd glipte als los zand door de vingers van de dappere Amsterdammers. De spelers hadden aangetoond weliswaar jong te zijn, maar kwalitatief veel bagage te hebben. Een geruststellende gedachte voor Co Adriaanse die met zijn mannen aanstaande zondag naar de Kuip moet voor de Klassieker.

De Schande van Amsterdam, twee weken eerder, werd niet helemaal weggewist door het Mirakel van Glasgow. Maar het resultaat mag in ieder geval het Eerherstel van Parkhead, de wijk rond het stadion, dragen. Winnen in Celtic Park is slechts weinig clubs gegund. Ajax deed het.