Einde Europees avontuur na spectaculair duel

Het was woensdagavond alles of niets voor Ajax wat betreft de Champions League. Na het gelijkspel in Amsterdam, moest er na de return een winnaar uit de bus komen. Tweemaal werd het alles, driemaal werd het niets. Twee keer kon Ajax van een achterstand terugkomen, maar voor een derde keer was geen tijd. In de laatste minuut maakte Milan een einde aan de indrukwekkende Europese prestaties van Ajax dit seizoen. Ajax speelde beter, maar volgens Koeman was dit duel een voorbeeld van hoe hard de sport kan zijn.

Deze kwartfinale was pas de tweede keer in de geschiedenis dat Ajax op bezoek was in het stadion bij AC Milan. De eerste keer was bijna dertig jaar geleden. In januari 1974 verloren de Amsterdammers met 1-0, om een week later in eigen huis Milan met 6-0 af te drogen. De tweede keer bleek wederom geen succes voor de Amsterdammers.

Vooraf was het wel of niet inzetbaar zijn van Rafael van der Vaart onderwerp van gesprek. Al dagen lang werd erover gespeculeerd. Koeman liet het in het midden, Van der Vaart zelf gaf aan te willen spelen. Dus dachten de meesten dat het laatste dan wel zou gebeuren. Maar niet dus. Voor de middenvelder wordt elk risico vermeden, de gezondheid van de speler staat tenslotte voorop, zo liet Koeman weten. En dus zat Van der Vaart op de tribune en niet op de bank. Koeman had dinsdag namelijk al aangegeven dat als Van der Vaart zou kunnen invallen, hij net zo goed ook kon beginnen. Maxwell en Galásek vergezelden Van der Vaart, ook zij waren niet op tijd fit.

Koeman had eveneens gezegd dat hij zou kiezen tussen Van der Vaart en Litmanen. Ook daarmee strooide hij iedereen zand in de ogen, want de Fin begon op de bank. Sneijder en Van Damme begonnen in de basis.

Het eerste kwartier was de kwartfinale een open wedstrijd. Beide teams zochten een opening, maar vonden die niet. Ajax had wel het beste van het spel. Ancelotti, trainer van AC Milan, zei de dag voor de wedstrijd al dat zijn team het zou moeten hebben van de orde in de defensie en een snelle omschakeling naar de aanval. Dat was precies wat Milan deed. Het resulteerde halverwege de eerste helft in de eerste grote kans van de wedstrijd. Via een enorme kluts voor het doel van Lobont belandde de bal bij Brocchia die buiten het zestienmetergebied stond. Zijn uithaal werd door Pasanen van richting veranderd en zeilde richting de rechterbovenhoek. Met een onwaarschijnlijke beweging sloeg Lobont de bal weg. Heel San Siro schreeuwde om een doelpunt maar scheidsrechter Mejuto Gonzalez gaf hem niet. Enkele minuten later was het toch raak. Shevchenko maakte snelheid op links en zette voor. Van Damme schampte met zijn been de bal, die daardoor licht van richting werd veranderd. De volledig vrijstaande Inzaghi kopte vervolgens makkelijk in.

Even kon Ajax na het doelpunt de opdracht die het had meegekregen van Koeman, in balbezit blijven, niet uitvoeren. Vrij snel herstelde Ajax zich, maar uitgespeelde kansen creëerde het niet.

In de rust werd Jelle van Damme vervangen door Jari Litmanen, die meer creativiteit achter de spitsen bracht en zo een gat in de Milan-defensie moest zien te forceren. Na een dik uur spelen gebeurde wat Ajax verdiende. Andy van der Meyde nam de bal aan op links, passeerde in dezelfde beweging Simic en gaf voor. Litmanen, die door niemand werd gedekt, kon vrij inschieten: 1-1. De stand was meer dan terecht, want Ajax was net als in de thuiswedstrijd beter. Toch had Milan wel de meest uitgesproken kansen. Bij deze stand zou Ajax doorgaan.

De vreugde van de Ajacieden duurde echter niet lang. Twee minuten na de gelijkmaker lette Ajax niet op en werkte Shevchenko de bal al weer achter Lobont. Weer zat er een Amsterdams been tussen waardoor de bal net genoeg van richting veranderde en precies voor de Oekrainse spits belandde.

Na de tweede keer op achterstand te zijn gezet, lieten de Ajacieden nog het hoofd niet hangen. De Amsterdammers hadden immers aangetoond te kunnen scoren in uitwedstrijden. En als dat een keer kon, kon dat ook twee keer. Dus bleven de gasten op zoek gaan naar de gelijkmaker. En omdat een wedstrijd altijd gekker kan, kwam die gelijkmaker op een wonderlijke manier tot stand.

Van der Meyde stond ook deze keer aan de basis van het doelpunt. Zijn voorzet werd gemist door Ibrahimovic en kwam terecht bij Pienaar, die tussen Nesta en Maldini in stond. Alledrie vielen op de grond. De Italianen leken te wachten op het fluitje van de scheids voor een overtreding, dat echter niet kwam. Pienaar bedacht zich geen twee keer en zette zijn voet tegen de bal: 2-2.

De Ajax-supporters gingen uit hun dak en de overige 75.000 supporters werden muisstil. Ajax bleef ook nu opletten na het doelpunt. Even leek Milan de kluts te zijn kwijtgeraakt. Er ontstonden gigantische ruimtes op het middenveld, waar vooral Litmanen van kon profiteren. Milan hervond zich snel en de wedstrijd leek op een gelijkspel af te steven. Het zou Ajax voor de tweede keer op de avond doorgang verschaffen naar de laatste vier van Europa.

Koeman bracht De Jong en Bergdolmo voor Pienaar en Van der Meyde in om de verdediging te versterken en de wedstrijd niet alsnog uit handen te geven. Dat gebeurde toch. Thomasson hielp het sprookje van Ajax om zeep. In de laatste minuut bracht hij een einde aan het voortreffelijke Europese avontuur van Ajax. De Italiaanse tifosi deden het San Siro uit zijn voegen barsten en de Ajacieden restte niets meer dan de meegereisde supporters te bedanken voor alle steun.

Een zwaar teleurgestelde Koeman stond na afloop de pers te woord. ,,Het is ongelooflijk teleurstellend dat je verliest als je zo dichtbij bent. Over de hele wedstrijd gezien waren we beter. De teleurstelling is zo groot omdat de uitslag niet terecht is. Dat doet het elftal pijn.” Ondanks de nederlaag gaf de oefenmeester zijn team complimenten. ,,Ze hebben gevochten en zich fantastisch staande gehouden. Zeker als je de leeftijd van dit team in aanmerking neemt. Een plaats in de halve finales had een mooi ruggensteuntje kunnen geven aan de jonge spelers die nog volop in ontwikkeling zijn. Daarom is het erg pijnlijk.”

,,Je ziet vaker dat een wedstrijd wordt beslist in de extra tijd. Zo is voetbal. Milan heeft vandaag meer geluk gehad dan wij. Bij de eerste twee goals van Milan werd de bal nog aangeraakt door een speler van ons. En bij de derde treffer glijdt Chivu uit waardoor Inzaghi helemaal vrij komt te staan. Dat heeft allemaal niets te maken met niet kunnen verdedigen of iets dergelijks. Dat is gewoon geluk”, zei Koeman schouderophalend.

,,Nu is de teleurstelling erg groot. Als trainer kan ik morgen trots zijn op dit elftal. Het heeft iedereen versteld doen staan. Alleen heb ik daar nu niets aan. Toch overheerst tevredenheid dat we zo ver gekomen zijn in het toernooi, ondanks het feit dat teams waartegen we hebben gespeeld veel meer ervaring hadden dan wij.”

Hoewel iedereen het ongetwijfeld eens zal zijn met de woorden van Koeman, was na afloop de teleurstelling ook bij de vele Ajax-supporters van de gezichten te lezen. In een grote stoet liep iedereen doodstil terug naar bus of auto. Geen woord werd gewisseld. Terug naar huis, zondag wacht AZ. Dat is voetbal.