Emanuelson hoopt ooit ook zijn Oranje-debuutshirt een mooi plekje te geven

Emanuelson hoopt ooit ook zijn Oranje-debuutshirt een mooi plekje te geven

Urby Emanuelson behoorde donderdagmorgen tot het selecte groepje Ajacieden dat trainde op het veld van de Amsterdam ArenA. Nauwelijks een etmaal na de vriendschappelijke interland van Oranje tegen Ecuador, maakte de linksback toch zijn opwachting op de groene sprieten. Net als eerder tegen Italië kwam Emanuelson ook tegen de Zuid-Amerikanen niet verder dan toekijken vanaf de Oranje-reservebank. ,,Nu heb ik al twee Oranje-shirts waarin ik niet heb gespeeld'', blikt Emanuelson terug. ,,Positief is in elk geval wel mijn plaats in de selectie van het Nederlands elftal.''

Rond de interland tegen WK-ganger Ecuador richtte de bijna-international zijn vizier nog onbekommerd op de mondiale in Duitsland. Deze donderdag wordt vooruit gekeken naar het competitietreffen met Sparta. De volgende sportieve halte.

Toch kijkt ook de Ajacied al voorzichtig vooruit richting WK-eindtoernooi. ,,Uit de persoonlijke gesprekken met de bondscoach, is duidelijk geworden dat ik me bij Oranje op de linksbackpositie moet richten’’, vervolgt Emanuelson. ,,Al kan ik ook op het middenveld spelen. Volgens mij heb ik wel een redelijke kans op een plek in de WK-selectie. Giovanni van Bronckhorst is de nummer één voor de linksbackpositie. Daar achter mogen Tim de Cler en ik het uitvechten.’’

De verdediger laat de blik door het stadion glijden. Vandaag volop rondleidingen in de multifunctionele evenemententempel. Met blowers gewapende schoonmakers blazen het laatste, achtergebleven vuil van de tribunes. Na een korte stilte: ,,Toch jammer dat het met Nederland in de eigen ArenA twee keer niet tot speelminuten is gekomen. Dit stadion is toch je thuisbasis. Vooral hier hoop je als international te mogen debuteren. Helaas mocht het nog niet zo zijn.’’

Van dichtbij kent Emanuelson de rituelen rondom debutanten in het Oranje-tricot. Een felbegeerd ‘haasje’ is het onweerlegbare bewijs van de eerste échte interland. Na Ecuador ontvingen Martijn Meerdink, Kew Jaliens en Nicky Hofs het symbolische kleinood. Emanuelson weet naast het haasje nog wel een aandenken dat hij na zijn debuutinterland zal koesteren. Zijn eerste, gedragen Oranje-wedstrijdshirt. Bij voorkeur dus mét grasvlekken en inspanningszweet. ,,Mijn debuutshirt zal ik goed bewaren. Net zoals ik het shirt waarin ik in Ajax 1 debuteerde altijd zal bewaren. Net als dat Ajax-shirt hoop ik ooit ook een Nederlands elftal-shirt een mooi plekje te geven.’’

Dat Emanuelson zich bij het groepje van René Wormhoudt voegde, had te maken met de lichte kwetsuur die hij opliep in het Oranje-kamp. Een onbedoeld knietje van Mark van Bommel in de aanloop naar de vriendschappelijke interland, leverde Emanuelson een pijnlijk bovenbeen op.

Vergezeld door zijn collega licht-geblesseerden Wesley Sneijder, Edgar Manucharyan en Mauro Rosales hoopte Emanuelson het ongemak lopend, sprintend en dribbelend weg te werken. Iets verderop dezelfde grasmat werkten Jeffrey Sarpong en doelman Hans Vonk een eigen, persoonlijk trainingsprogramma af.

Vlak voor het einde van de trainingssessie, betraden druk telefonerende, met veiligheidshelmen getooide mannen de grasmat. De Ajacieden werden vriendelijk verzocht het ArenA-gras te verlaten. Het stadiondak werd open geschoven. Gezien de fikse hoeveelheid sneeuw op de dakdelen, is zo’n operatie niet helemaal risicoloos. Uitlopend langs de lijn voltooiden alle Ajacieden de ochtendtraining. In de catacomben kan in elk geval het (kracht)trainingsprogramma altijd nog worden voortgezet.