Geslaagd eeuwfeest topvoetballers in ArenA

De meesten duidelijk een stukje ouder, grijs, een buikje soms, maar allen met een grote glimlach op het gezicht. Dinsdag nam het Oranje van de Eeuw het in de Amsterdam ArenA op tegen een team van buitenlandse voetballers die in het verleden successen boekten bij Nederlandse clubs. Onder leiding van Rinus Michels en Barry Hughes lieten de topvoetballers van weleer zich niet kennen. Ondanks de vaak gevorderde leeftijd waren er nog genoeg techische hoogstandjes te bewonderen. Honderd jaar topvoetbal in Nederland werd passend afgesloten met een 1-1 gelijkspel. Fotoverslag

De 77-jarige Faas Wilkes verzorgde de aftrap. Even daarvoor vroeg Johan Cruijff voor Abe Lenstra postuum een ovationeel eerbetoon. Symbolisch lag zijn shirt op een stoel in de dug out, met de kicksen die Us Abe voor het laatst heeft gedragen.

Foto's: Gerard van Hees - gemaakt met Sony-apparatuur

De buitenlandse veteranen droegen de shirts van de clubs waarvoor zij destijds in Nederland uitkwamen. Hard applaus was er voor Stefan Pettersson, de spits die Ajax in 1995 verliet. De loopbaan van de Zweed is eigenlijk nog niet beeindigd. Zijn contract bij IFK Goteborg loopt af, maar sinds een zware knieoperatie kan hij niet meer voluit gaan.

Johan Cruijff, initiatiefnemer van de avond, zou de wedstrijd niet uitspelen. Nummer 14 verliet in de achtste minuut het veld met een botbreuk in een van zijn onderarmen. In een duel botste hij met zijn arm op tegen de knie van Soren Lerby. Marco van Basten nam zijn plaats in.

San Marco stal direct de harten van het publiek. Zelfs met een enkel die niet meer wil, liet de spits van weleer enkele hoogstandjes zien. Kappen, overstapjes, aannames; hij zal het nooit verleren. Vlak voor rust schoot de spits tegen de paal, tot groot verdriet van het publiek dat hem zijn doelpuntje en Oranje de gelijkmaker gunde.

In de zesde minuut van de eerste helft had Simon Tahamata zijn ploeg al op voorsprong gezet. De tot Belg genaturaliseerde Ambonees rondde knap een snelle een-twee met Jesper Olsen. Oranje-doelman Jan Van Beveren had het nakijken.

Na rust gooide Oranje de beuk erin. De gelijkmaker viel na het inbrengen van de veteranen uit 1988. Gullit, Rijkaard, Wouters, Blind en Van Tiggelen brachten vaart in het spel. John van 't Schip maakte zich 'onsterfelijk' als de laatste doelpuntmaker van Oranje in deze eeuw.

Marco van Basten inspecteert de beelden van het Oranje van de Eeuw. De oud-internationals van Oranje schonken de bronzen sculpturen aan de KNVB. Zij willen hiermee een eerste aanzet geven tot het vormen van een Hall of Fame van Nederlandse voetballers.

Rinus Michels, coach Oranje van de Eeuw "Om in de termen van Johan te spreken: "We hoeven niet te winnen, maar de anderen moeten wel verliezen." (5 interlands, 0 doelpunten. In 1988 als bondscoach Europees Kampioen) Barry Hughes, coach Buitenlanders van de Eeuw "Het was een fantastische avond. Het resultaat is dan niet belangrijk. Maar ik heb voor het eerst in twintig jaar gelijk gespeeld in een Ajax stadion." Johan Cruijff (48 interlands, 33 doelpunten) legt uit waarom Piet Keizer werd uitgenodigd voor Oranje van de Eeuw. "Hij is de topscorer, van de linksbuitens dan, van de vier Europa Cup finales heeft hij er drie gewonnen. Hij is belangrijk geweest voor het Nederlands voetbal, en hij is een goeie vriend van me." Ruud Gullit (66 interlands, 17 doelpunten) "Wat mij een goed gevoel gaf, was dat jongens die alles hebben gewonnen tijdens zo"n wedstrijd toch de beuk erin gooien." Stefan Pettersson (197 duels, 100 goals voor Ajax) 'Ik ben helemaal fit, maar het risico is te groot om weer op topniveau te voetballen. In februari ben ik aan mijn kruisbanden geopereerd. In juli ben ik afgekeurd voor topvoetbal. Het publiek was vanavond fantastisch. Ajax is nog steeds mijn club. Ik volg Ajax zoveel mogelijk. Zo kijk ik regelmatig op de website.' Velibor Vasovic, nam als aanvoerder van het Ajax in 70-71 als eerste de Europa Cup I in ontvangst. (204 duels, 18 goals voor Ajax). 'Ik heb bij Ajax een fantastische tijd gehad. Ik heb vijf jaar in Amsterdam gespeeld bij een van de beste ploegen van wereld. Het zijn vooral de supporters die de club hebben gemaakt. Zij waarderen ons voetbal. In Nederland wordt aanvallend spel door de supporters beloond, ook al win je niet.

Dat zag je vanavond weer. Van Basten maakt twee, drie mooie acties en krijgt luid applaus. Het is niet zoals in Italie, waar ze in mijn tijd cattennacio speelden, met acht man in de verdediging. Tijdens de wedstrijd van Cruijff in april was het niet mogelijk naar Amsterdam te komen. Ik wilde mijn familie toen niet alleen laten. Daarom was het zo mooi dit vanavond mee te maken.' Faas Wilkes, scoorde in zijn eerste interland vier doelpunten. De Rotterdammer speelde ondermeer voor Valencia en Internazionale. (38 interlands, 35 doelpunten voor Oranje). 'Ik ben eigenlijk er de man niet voor om aan evenementen als deze mee te doen. Meestal ga ik niet op dit soort uitnodigingen in. Maar ik kon Cruijff niet weigeren. Hij heeft me echt overgehaald. En ik moet bekennen: ik heb er absoluut geen spijt van. Dit was de perfecte afsluiting van de eeuw.'