Grand Slam vrolijke lentebode voor Van Gaal

Grand Slam vrolijke lentebode voor Van Gaal

Jaap Visser van Kick uitgevers schrijft elke maandag een blog over de geschiedenis van Ajax. Deze week gaan we terug naar 28 februari 1996 wanneer Ajax met Real Zaragoza duelleert om de Europese Supercup.

Het is toch echt een duel om een Europese beker, maar in het matig bezette Olympisch Stadion heeft het er alle schijn van dat Ajax aan het oefenen is voor de uitwedstrijd van een week later tegen Borussia Dortmund, in de kwartfinale van de UEFA Champions League. Louis van Gaal probeert het een en ander uit en laat Dave van den Bergh, Robert Gehring en de Oekraïner Andrei Demtchenko in de niet al te hoogstaande wedstrijd invallen voor Arnold Scholten, Patrick Kluivert en Finidi George. En hoewel Ajax eindigt met linkspoot Edgar Davids als rechter- en back Winston Bogarde als linkerspits, vermeldt het scorebord uiteindelijk een klinkende 4-0-overwinning die na de 1-1 van een week eerder in Zaragoza betekent dat Ajax alweer wat te vieren heeft.

Supercup-triomf
De derde Supercup-triomf in de clubhistorie brengt in Amsterdam geen euforie teweeg, maar desondanks is Louis van Gaal verguld met het zilverwerk, want hoe je het ook wendt of keert, het is na de UEFA Cup, de KNVB Beker, twee landstitels, drie Nederlandse Supercups, de Champions League en de Wereldbeker zijn tiende prijs in vier jaar tijd.

Louis rept van een Grand Slam in voetbal: achter elkaar landskampioen en winnaar van de Champions League, de Wereldbeker en de Europese Supercup. Van Gaals goeie humeur is ook het gevolg van de royale uitslag: 4-0. In de winter is Ajax twee linksbuitens (Marc Overmars en Martijn Reuser) met zware blessures kwijtgeraakt waarna bij Willem II de eerste Eredivisie-nederlaag in anderhalf seizoen is geleden. De uithaal tegen Zaragoza beschouwt Louis dan ook als een vrolijke lentebode.

Alweer wat te vieren, maar tot euforie leidt het winnen van de Europese Supercup niet. Voorop Danny Blind en achter de aanvoerder (vanaf rechts) Kiki Musampa, Dave van den Bergh, Nwanko Kanu, Michael Reiziger en Robert Gehring.
Alweer wat te vieren, maar tot euforie leidt het winnen van de Europese Supercup niet. Voorop Danny Blind en achter de aanvoerder (vanaf rechts) Kiki Musampa, Dave van den Bergh, Nwanko Kanu, Michael Reiziger en Robert Gehring.

Breeduit lachen wil Frank de Boer ondanks de vier goals voor en nul tegen niet lukken. De verdediger is woest wanneer hij voor het uit balans brengen van de makkelijk vallende Daní geel krijgt van de Schotse scheidsrechter Leslie Mottram. Dat kost hem namelijk de eerste wedstrijd tegen Dortmund. Vlak daarna mist hij ook nog een door Patrick Kluivert versierde strafschop.

,,Laat mij maar effe'', zegt de getergde De Boer tegen zijn ploeggenoten

,,Laat mij maar effe'', zegt de getergde De Boer tegen zijn ploeggenoten en die gunnen hem de goal. Maar hij mist, bij 0-0 nota bene, en heeft geluk dat Winston Bogarde, Finidi George en Danny Blind (die twee keer wel vanaf elf meter raak schiet) zijn flater vervolgens meer dan goed maken. Maar als Jesús García hem in de catacomben om zijn shirt smeekt, schudt Frank gedecideerd en chagrijnig de kop. Aan toekijkende journalisten legt hij uit waarom: ,,Ik heb van de uitwedstrijd al een shirt van die kloteploeg. Lijkt me meer dan genoeg.''

[Kick uitgevers is de boekenpartner van Ajax en uitgever van het  Jaarboek dat een nieuwe formule heeft gekregen en zal uitgroeien tot de Ajax Encyclopedie. Bestel hier deel 1 van de Ajax Encyclopedie]

AJAX ENCYCLOPEDIE

Fotobijschrift (boven): Finidi George heeft Ajax op 2-0 gezet en Nwanko Kanu wil dat met zijn Nigeriaanse landgenoot vieren.
Foto’s: Ajax.nl/Louis van de Vuurst