Het is nog wel zwaar voor Trabelsi

Het is nog wel zwaar voor Trabelsi

Na de keurige 5-0 overwinning op FC Den Bosch kozen veel basisspelers voor een uitlooptraining binnen de muren van de ArenA. Slechts vijf Ajacieden die zondag aan de aftrap verschenen, kwamen op het trainingsveld. Natuurlijk waren de spelers die niet tot de basiself behoorden ook buiten. Onder hen Hatem Trabelsi, die hard werkt aan een terugkeer.

De Tunesische verdediger stond lang stil. Althans, niet helemaal stil, want hij deed nog wel wat aan zijn conditie. ,,Ik trainde voor mijzelf", hijgde Trabelsi na afloop van de training. ,,Maar dat is wel wat anders dan dit", constateerde hij.

Aanvankelijk warmde Trabelsi zich op met Steven Pienaar, Nourdin Boukhari, Tom de Mul, Wesley Sonck en Maxwell, spelers die zondag in de basis stonden. Maar nadat zij uiteenwaaierden over het trainingsveld, scheidde de Tunesiër zich met de herstellende Tom Soetaers af. De conditie moet tenslotte worden bijgespijkerd. ,,Ik vond het best zwaar", wist Trabelsi.

Terwijl hij zich met Tom Soetaers in het zweet werkte, kwam trainer Ronald Koeman af en toe even poolshoogte nemen bij zijn pupil. Dat deed hij ook bij Mauro Rosales die in zijn eentje aan de andere kant van het veld met fysiotherapeut Frank van Deursen aan de slag was.

Bezorgd was de trainer even over Nicolae Mitea. De Roemeen leek geblesseerd te zijn geraakt in een partijtje waarover Ruud Krol de regie voerde, maar nadat de fysio zich over de enkel van Mitea had gebogen, kon de linksbuiten gelukkig snel verder.

Ook Trabelsi moest verder. Hoewel hij zich na bijna elke oefening op het gras liet zakken, trok René Wormhoudt hem telkens weer op. Even kon de rechtsback uitrusten toen Soetaers bezig was en mocht Trabelsi op een bankje uithijgen.

Dat bankje diende echter als slotakkoord van de training. ,,Ik was al zo moe", lachte de Noord-Afrikaan na al zijn inspanningen. ,,En toen kwam René ook nog met dat bankje aan."

Maar tijdens de oefeningen gaf hij geen krimp en met frisse energie stapte Trabelsi in een fraai ritme het bankje op. En ook weer af. Tot Wormhoudt het genoeg vond en Soetaers en Trabelsi rust gunde.