'Het 'Veltmannetje' moet eruit'

'Het 'Veltmannetje' moet eruit'

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een blog voor Ajax.nl. Davy Klaassen, Vaclav Cerny , Merel van Dongen en Joël Veltman wisselen elkaar telkens af. Ditmaal is het de beurt aan Joël Veltman.

Dit is mijn eerste blog voor Ajax.nl. Ik moet er nog wel een beetje inkomen maar ik beloof dat dat snel gebeurt. De afgelopen jaren las ik de columns van mijn voorgangers regelmatig en ik vind het een leuke manier om jullie te vertellen over mijn leven. Het zal deels over voetbal gaan en deels over de dingen die ik ook belangrijk vind in het leven.

De afgelopen week was iedereen met het Nederlands Elftal bezig. Ik natuurlijk ook, al zat ik dit keer niet bij de selectie maar keek ik de wedstrijden Nederland – IJsland en Turkije – Nederland op de bank voor de televisie. Het was ongeveer hetzelfde gevoel als op de bank in het stadion. Al was het wel meer ontspannen, want als je wisselspeler bent, zit je toch met spanning op de bank over óf en wanneer je mag invallen. De duels waren niet zo leuk om te zien. Vooral ook omdat ik precies weet wat die jongens meemaken. Je weet het nooit, misschien plaatsen we ons nog. Maar als dat niet gebeurt, is dat hard en doodzonde natuurlijk.

Ik heb de teleurstelling dat ik er deze interlandperiode niet bij was, na twee dagen stevig balen, goed van me af kunnen zetten. Ik zag het al een beetje aankomen, want om bij het Nederlands Elftal te komen moet je één van de besten van je team zijn. Dat ben ik op dit moment niet.
Het is niet zo dat het mij meer rust geeft, nu ik niet voor Oranje ben geselecteerd. Ik kan mijn aandacht prima verdelen over Ajax en Oranje. Als je wat jonger bent, is dat misschien wat moeilijker maar die fase ben ik al voorbij. Ik wil zoveel mogelijk spelen en voor je land uitkomen is het mooiste wat er is.

Doordat ik niet was geselecteerd, had ik – net als de rest van de Ajacieden – drie dagen vrij. Soms gaan we even een weekendje weg, naar Parijs of Antwerpen. Maar dit weekend zijn we thuis gebleven. We gaan volgend jaar trouwen en vrijdag waren we met de kaart bezig. Zelf ben ik niet creatief maar mijn vriendin wel. We laten dingen doen, maar doen ook veel zelf. Dat is leuk. Zaterdag hebben we ook rustig aan gedaan en zondag was er een familiedag. Een nichtje van mij zou een kopje koffie met oma gaan drinken en als verrassing kwamen al haar kleinkinderen langs. Ik mis zeventig procent van zulke familiedagen en als ik mag kiezen ben ik liever bij het Nederlands Elftal natuurlijk als profvoetballer, maar ik heb ook heel veel plezier met mijn familie.

Na die vrije dagen gaat de focus weer op de Eredivisie, want zaterdag wacht FC Twente. Dit seizoen heb ik mij als doel gesteld stabiel te zijn. Zoals je vroeger het ‘De Boertje’ had, hoor ik nu ‘’t Veltmannetje’ rondzingen als ik een fout maak. Af en toe moet ik daar wel om lachen, maar die fouten moeten er echt uit. Daarmee benadeel ik namelijk het team en dat mag niet.

Zeker niet in de Europa League die volgende week weer begint. Ik kijk daar echt naar uit. We hebben mooie clubs geloot die ook in de Champions League niet zouden misstaan. Volgende week thuis tegen Celtic. De uitwedstrijd in Glasgow staat in mijn persoonlijke top 3 qua ambiance. Wat een sfeer was het daar. Maar ook bij Fenerbache in Istanboel zal het hectisch worden verwacht ik. De enige club waar ik me echt nog in moet verdiepen omdat ik er heel weinig van weet is Molde. Maar ik heb zin in de Europa League en hopelijk zullen we drie keer in een uitverkochte ArenA mogen spelen. Tot dan!