‘Het was het weekje wel’

‘Het was het weekje wel’

Iedere week schrijft een speler of speelster van Ajax een column voor de Ajax Nieuwsbrief. De internationals Jasper Cillessen, Daley Blind, Daphne Koster en Claudia van den Heiligenberg wisselen elkaar telkens af. Deze week is het de beurt aan Jasper Cillessen.

Het was het weekje wel afgelopen week. Een week die zondag begon met de bekerfinale in Rotterdam. Ik had mij op die wedstrijd voorbereid alsof ik hem zou spelen. Zo deed ik dat ook altijd in de tijd dat ik tweede keeper was. Pas net voor de aftrap zet ik de knop om en ga op de bank zitten. Toen kwam dat vuurwerk. Maar we begonnen fantastisch en Ricardo van Rhijn schoot de bal prachtig binnen. Daarna ging het los en kwam er nog meer vuurwerk het veld op. Zelf heb ik ook eens in zo’n rookwolk gestaan toen we met NEC bij Twente speelden en vak P zoveel jaar bestond. Dat was niet vijandig bedoeld. Ik weet niet of dat deze keer wel zo was, maar het kwam wel zo over. Toen werd er gestaakt. We baalden enorm, want we kwamen gemakkelijk 1-0 voor. Direct na de onderbreking scoorde PEC Zwolle en daarna ging het helemaal mis. Ik zat mij te verbijten op de bank. Ik heb me moeten beheersen en ik heb wat meer flesjes water gedronken dan normaal. Daarmee probeerde ik mijn woede weg te trekken. De lege flesjes heb ik geprobeerd rustig neer te leggen. Dat lukte redelijk, al was ik blij dat er niet werd gescoord op het moment dat mijn flesje leeg was…

Ik heb met een rotgevoel aan het Paasontbijt gezeten. Je beseft het nog steeds niet wat er is gebeurd. Ik probeerde het een plaats te geven. ’s Avonds kwamen mijn ouders en de ouders van mijn vriendin voor mijn verjaardag, die een dag later was. Ik heb een heel gezellige avond gehad en op mijn verjaardag zelf, ik werd 25 jaar, hebben een lekker ontspannen dag gehad in de sauna. Even lekker alles eruit zweten en daarna ging de focus vol op Heracles, waarin ik weer mag keepen. De ene keer gaat de omschakeling makkelijk na een weekend niet te hebben gespeeld; de andere keer wat moeilijker. We zullen het zondag zien. Gelukkig gaan we het hotel in. Aan de ene kant slaap ik liever thuis, maar het is ook een lange busreis en daar word je slomer van als wanneer je die niet hebt. Dus het is een voordeel dat we in de buurt van Almelo slapen. We bouwen het hotel gewoon weer om. Ik hoop dat ze het bed klaar hebben staan.

Wij moeten het vervelende gevoel van zondag wegspelen en daar gaan we alles aan doen. Heracles mist vier belangrijke spelers wegens schorsingen. Maar daar mogen wij ons niet druk om maken. Wij moeten zo opgeladen zijn, dat we volle bak gaan om die bekernederlaag weg te spoelen. Want dat kon niet en dat weten we.

Een punt volstaat weliswaar voor het kampioenschap maar daarmee is de kater nog niet weg. Of je moet onterecht met tien man komen te staan en er nog een punt weten uit te slepen, dan voelt het goed. Maar over het algemeen moet je daar winnen en ook goed. Daar gaan we wel alles aan doen.
We spelen op kunstgras en dan probeer ik wel aan zo´n ondergrond te wennen door daarop te trainen. Het is namelijk heel anders, een stuk stugger. Zeker als het warm is. Niet dat je daar lang op hoeft te trainen, maar wel iets meer dan een warming-up net voor de wedstrijd.

Zondagavond hoop ik op het ArenA-park te staan en dat we dinsdag allemaal moe zijn van de festiviteiten.

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief

Naar andere columns