‘Ik heb nog nooit hoofdpijn gehad’

‘Ik heb nog nooit hoofdpijn gehad’

Hij maakte Ajax vier jaar op rij kampioen, is heer en meester op en langs het voetbalveld, maar is thuis als man in de minderheid. Frank de Boer vertelt in deze aflevering van de serie Mijn Wereld over zijn leven als voetballer, trainer, vader, broer en vriend. ‘Mijn familie is heel hecht, maar dweperig zijn we absoluut niet.’

Openhartig
,,Soms ben ik zelfs té openhartig. Ik heb niets te verbergen. Er is weinig wat mensen niet van me weten. Ik praat best makkelijk over gevoel en familie. Geen probleem. Ik kijk meestal wel even de kat uit de boom. Als ik een goed gevoel bij iemand heb – dat kan heel snel gaan, vooral als je een beetje op dezelfde golflengte zit – sluit ik snel vriendschappen. Toen ik in Qatar woonde, voelde ik dat het belangrijk was om ook daar vriendschappen te sluiten. Ik geef mensen best snel mijn vertrouwen, maar als dat wordt geschaad, dan hoeven ze ook niet meer bij me terug te komen.’’

Vader
,,Thuis ben ik als man in de minderheid. Met drie dochters Romy, Beau en Jacky en mijn vrouw Helen is het echt een vrouwenhuishouden. Hoe mijn dochters mij zouden omschrijven? Ik denk dat ze me een lieve vader vinden. Iemand die altijd voor ze klaarstaat. Het trainerschap wordt wel eens metaforisch met het vaderschap vergeleken. Er zijn natuurlijk wel een aantal overeenkomsten. Als trainer van een jonge ploeg ben je uiteindelijk ook vaak aan het opvoeden. Toch vind ik trainerschap meer vergelijkbaar met een bepaalde vorm van management. En nee, je eigen kinderen manage je natuurlijk niet. Die voed je met liefde op.’’

Slapen
,,Ik ben een goede slaper. Als ik wakker lig, dan gaat dat meestal om voetbal. Het piekeren begint dan om een uurtje of half 6 in de ochtend. Dan lig in continu te draaien in m’n bed. Bij het leiden van een voetbalteam komt zoveel kijken. Je hebt niet alleen te maken met 22 spelers. Als er iets gebeurt, ben ik degene die de boel moet oplossen. Als je het zo bekijkt, ben ik eigenlijk een manager. In het begin had ik daar nog wel eens moeite mee. Het is denk ik hetzelfde als voor het eerst op een podium staan. Dat is altijd een beetje eng natuurlijk. Dat zal iedereen wel hebben. Inmiddels is dat al lang niet meer zo hoor. Je gaat eraan wennen. Ik kan bovendien goed relativeren. Ik ben niet zo zwaar op de hand.’’

Sigaretten en bromfietsen
,,Van een pubertijd zoals anderen die weleens meemaken, heb ik weinig meegekregen. Vanaf mijn veertiende voetbalde ik bij Ajax. Ik had helemaal geen tijd om puber te zijn. Op dat moment lag mijn focus volledig op voetbal. Vanuit school stapte ik in de auto en reden we naar Ajax. Ik trainde vier dagen in de week en in het weekend speelde ik een wedstrijd. Ja, ik had zeker een ander leven dan mijn leeftijdsgenoten. Hetzelfde gold voor mijn broer Ronald. Of het nou sigaretten waren of bromfietsen; die kregen we niet, maar we keken er ook totaal niet naar om. Daar was echt geen tijd voor.’’

IJdel
,,Ik ben altijd al ijdel geweest. Ik vind het belangrijk om er verzorgd uit te zien. Ik shop niet zoveel hoor. Dat doe ik twee of drie keer per jaar. Dan koop ik in één keer een hele zooi kleding voor het komende half jaar. Ja, ik doe dat zelf. Helen houdt zich daar volledig buiten. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zich laat kleden door zijn vrouw. Je moet toch je eigen identiteit hebben.’’

Goede wijn
,,Ik heb nooit een sigaret aangeraakt. Voor mijn 20ste had ik ook nog nooit alcohol gedronken. Dat veranderde tijdens het eerste kampioensfeest in 1990. Ik werd toen uiteindelijk flink dronken. Nu zal je me dat niet zo snel meer zien doen hoor. Ik houd heel erg van goede wijn. Heel af en toe drink ik nog wel eens een Bacootje tijdens een feestje of zo, maar het liefst ben ik gewoon thuis, met vrienden en familie, lekker eten, lekker wijntje. Maar dronken word ik niet. Ik kan best wat hebben.’’

Details
,,Ik ben wel iemand die heel alert is op details. Als er iets voorvalt, dan zie ik dat meteen. Ik onthoud ook veel, sla dingen automatisch op in mijn geheugen. Een fotografisch geheugen is het niet. Een lichte vorm ervan wellicht. Mijn middelste dochter heeft dat ook. Die ziet het direct wanneer opa nieuwe schoenen heeft bijvoorbeeld. Het zijn van die kleine details. Net zoals bij Dennis vandaag (Bergkamp, red.). Ik zag meteen dat ‘ie naar de kapper was geweest.’’

Beste vriend
,,Dat is mijn broer Ronald.  Hij kent me het beste. Dat we eeneiige tweeling zijn heeft er denk ik ook wel mee te maken. Dat telepathische hebben we trouwens niet hoor, maar als ik ‘m bel, hoor ik altijd wel direct aan zijn stem of hij ergens mee zit. We bellen elkaar dagelijks. Geen enorme gesprekken hoor, vaak even een minuutje. Zo van ‘He hoe gaat ‘ie daar? Nog wat meegemaakt?’’ Zo simpel kan het ook.

Van het feit dat we zoveel op elkaar lijken hebben we nooit misbruik gemaakt hoor. Maar handig was het altijd wel. Als kind was het vooral heel fijn dat ik altijd een speelkameraatje had. Ook met voetballen; in je eentje is het toch veel minder aan. Dan ging de ene op doel staan en kon de ander lekker schieten. En daarna omgekeerd natuurlijk.’’

Mooiste plek
,,Ik ben behoorlijk ver-Amsterdamd eigenlijk. Ik praat ook best Amsterdams, vind je niet? Dat was vroeger wel anders. Toen sprak ik heel boers, zo van: Ik bin naar skool weest. Van dat zingende Westfries. Dat heb ik vrij snel afgeleerd toen ik bij Ajax ging voetballen, haha! Ik vind Amsterdam een geweldige stad. Een van de mooiste steden van de wereld. Je hebt er alles. Vooral met mooi weer is Amsterdam de mooiste plek waar je kan vertoeven. De grachten, de terrassen. Als ik dat zie, dan vind ik dat het niet mooier kan in het leven. Met vrienden een terrasje pakken, een heerlijk wijntje, een mooie zomeravond; dat is ideaal.’’

Dierbaar moment in 2015
,,Dat mijn moeder kankervrij is. Ze heeft veel behandelingen gehad. Onze familieband is hecht. Maar dweperig zijn we niet hoor. We zijn nuchter. We lopen de deur niet bij elkaar plat.’’

2016
,,Ik kijk altijd naar het huidige moment. Natuurlijk ben je bezig met wat beter kan, maar daar ligt niet mijn focus. Nu gaat het goed, we zijn gezond. Als je je om dingen druk gaat maken waar je op dat moment geen invloed op hebt, dan krijg je daar alleen maar hoofdpijn van. Dat doe ik dus ook niet. Ik heb overigens ook nog nooit hoofdpijn gehad. Ik zie wel wat er komt. Ik steek mijn energie in zaken waar ik invloed op heb en waar ik gelukkig van wordt. Dat is mijn familie, mijn vrienden en Ajax. Ik hoop dat we ons in 2016 weer kampioen mogen noemen.’’

Tekst: Ajax.nl/Lisa Hartog
Foto’s: Louis van de Vuurst