John Nieuwenburg ruikt eindelijk weer gras

Een jaar geleden, Sparta - Ajax. John Nieuwenburg was verhuurd en speelde aan Rotterdamse zijde tegen zijn werkgever. Al in de eerste helft ging het mis. ,,Ik wilde een bal pakken voor Machlas en ging door mijn knie. Ik voelde meteen dat het niet goed was", denkt Nieuwenburg terug. Een jaar later staat hij eindelijk weer op het veld, bij Ajax.

De eerste dag van zo'n blessure is de knie wat dikker en kun je niet goed zien wat er aan de hand is. Zo ook bij Nieuwenburg. Een dag later ging hij naar het ziekenhuis voor een scan en daar werd duidelijk dat hij zijn kniebanden had gescheurd. ,,Dat was balen natuurlijk. Vooral die dag van de wedstrijd vond ik het erg. De dag erna was ik in mijn hoofd al bezig met het feit dat ik moest gaan revalideren, want ik wist het, mijn gevoel zei dat dat het was," aldus de middenvelder.

De eerste weken moest het vocht uit de knie verdwijnen, totdat hij het gewricht goed kon buigen en strekken. Op 19 juni kon Nieuwenburg worden geopereerd. Vlak daarvoor is hij even op vakantie gegaan 'om mijn hoofd vast leeg te maken'. Vrij snel na de geslaagde operatie vertrok Nieuwenburg naar Zeist om te beginnen aan het lange revalidatieproces.

,,De eerste zes weken mocht ik niet lopen, ik gebruikte krukken. Ik moest het opnieuw leren. Vreselijk, de hele zomer op krukken! Iedereen om me heen zag bruin en ik zag zo wit. Op de een of andere manier zien mensen die net uit een ziekenhuis komen of net zijn geopereerd altijd wit. Nou, ik ook dus. En ik verlangde ook ontzettend naar gewoon lopen."

Na die periode mocht de Ajacied een beetje wandelen om langzamerhand meer kracht te krijgen. In Zeist zitten mensen met veel ervaring die de speler goed begeleidden. Nieuwenburg: ,,Je traint tegen de grens aan en soms ga je dan wat te ver. Maar het personeel kijkt heel goed naar wat je doet en wat je kan. Ik heb wel een paar kleine terugvalletjes gehad, maar dat is ook normaal. Gelukkig heb ik tijdens de revalidatie niet met een grote tegenslag te maken gehad."

,,Toen ik een paar weken bezig was, kwam Johnny Heitinga binnen. Om de week een beetje te breken bleef ik soms ook 's avonds. Meestal op dinsdag of woensdag. Dat was wel leuk. Naast de steun van mijn ouders en vriendin, helpt het als je met jongens bent die hetzelfde meemaken. Giovanni van Bronckhorst was er toen ik binnenkwam, en twee weken voor mij was ook Ebi Smolarek er. Niet dat je het de hele dag over de blessure hebt, maar je weet dat zij met het zelfde kampen. Ik kreeg van Giovanni en Ebi informatie over het herstel, ik kon dat aan Johnny geven. En je hebt allemaal hetzelfde doel voor ogen, fit worden en je oude niveau weer halen."

Na een maand of drie kon Nieuwenburg weer lopen en mocht hij in een zaal op een been een balletje terug schieten. ,,Het is meer een balansoefening, maar het is lekker om die bal weer te voelen" vertelt hij. Weer wat later mocht hij buiten gaan trainen. Want, hoe langer je revalideert, hoe meer belasting je lichaam aan kan en dus hoe meer verschillende dingen je mag doen. Pas toen kon hij het weer opbrengen om naar voetbal te kijken, daarvoor kon hij het niet aanzien, ook niet op televisie.

Een week of twee terug werd Nieuwenburg verteld dat hij weer mocht denken aan een echte voetbaltraining. ,,Ik wist wel hoe ver ik was, dus ik zag het aankomen", zegt Nieuwenburg rustig. Maar natuurlijk was hij blij. Sinds een paar dagen traint hij met Jong Ajax. ,,Het is zo lekker om weer op het veld te staan. Ik kende eigenlijk alleen José Valencia nog van dat team. Maar vandaag trainde het eerste mee en kwam Nourdin Boukhari meteen naar me toe. Hem ken ik nog van Sparta. Het is fijn om wat bekende jongens te zien bij Ajax. Ik ben goed opgevangen door de groep."

Dat Nieuwenburg weer met de groep meetraint, is al heel wat, maar hij is nog niet fit genoeg voor een wedstrijd. ,,Ik doe alles wat ik kan. Er wordt me hier alle ruimte gegeven om fit te worden. Maar ik moet weer aan alles wennen, het tempo, de duels, enzovoort. Kijk, wat ik in Zeist deed was allemaal individueel. De revalidatie gaat door, alleen ben ik nu hier. Ik verwacht dat ik nog wel een maand of drie, vier nodig heb voor ik een wedstrijd kan spelen. Maar ik ga me niet vastklampen aan een bepaalde tijd. het gevoel moet goed zijn, alles moet automatisch gaan. Soms gebeurt dat tijdens een training, dat ineens iets automatisch gaat. Dan denk ik 'hee, zo moet het zijn'. Per training gaat het vooruit, maar ik pas wel op. Ik moet naar mijn gevoel luisteren. Het heeft geen zin snel terug te komen als je niet fit bent. De ervaring heeft me inmiddels geleerd wanneer ik weet dat ik kan spelen."

Nu hij zelf bijna hersteld is, merkt Nieuwenburg dat hij tijdens een wedstrijd extra let op blessures. ,,Ik zat zaterdag naar het Nederlands elftal te kijken toen Giovanni geblesserd uitviel. Ik kijk voortaan meteen of het iets aan de knie is. Maar het viel gelukkig mee. Ik weet dat ze het er in Zeist maandag ook meteen over hebben gehad. Dan worden alle blessures van het weekend daarvoor besproken."

Nieuwenburg is inmiddels teruggekeerd bij Ajax, zijn maatje Heitinga zit nog in het revalidatiecentrum. ,,Ik bel veel met Johnny en ik ik ga nog wel langs. Tja, hij moet nog wel even. Ik heb inmiddels alweer lekker getraind. Ik geniet ervan, zelfs in de regen, zoals vandaag. Maar ik bekijk het van dag tot dag", aldus een stralende Nieuwenburg