Jubilarissen gehuldigd

Zaterdag vond op sportpark de Toekomst de traditionele huldiging plaats van de jubilarissen. De bijeenkomst vormt van oudsher een van de jaarlijkse hoogtepunten in het verenigingsleven omdat het Ajacieden betreft die vijfentwintig, veertig, vijftig, zestig of zelfs zeventig jaar lid zijn van de club. In zijn laatste jaar als voorzitter had Michael van Praag zijn handen vol aan de taak de versierselen te overhandigen aan het exceptioneel grote aantal van twintig jubilerende leden.

De huldiging vindt normaal gesproken plaats in de bestuurskamer op de Toekomst. Daar werden de jubilarissen en hun familie nu ook ontvangen, maar voor het officiële gedeelte van de ochtend werd uitgeweken naar de feestelijk ingerichte studiezaal. ,,We pakken het deze keer klassikaal aan'', sprak Michael van Praag met een knipoog tot de aanwezigen.

Nog niet eerder in de veertien jaar van zijn voorzitterschap was het gebeurd dat hij zoveel jubilarissen had toe te spreken. Hij verontschuldigde zich ervoor dat hij zijn toespraken daarom moest comprimeren, maar dat zou door de lange staat van dienst van degenen die gehuldigd werden, nog niet zo eenvoudig blijken te zijn. Zijn gehoor, onder wie ook de ereleden Jan Potharst, André Kraan, Wim Schoevaart, Hennie Henrichs en Uri Coronel, had er vrede mee.

Voor Ajacieden is het altijd goed om te horen met hoeveel belangeloze inzet hun clubgenoten een steentje bijdragen aan het reilen en zeilen van de vereniging. Van Praags toekomstige opvolger John Jaake was eveneens aanwezig en voor hem was het een leerzame dag, want gaandeweg kwamen in de opsommingen van wat de jubilarissen voor Ajax betekend hebben, alle aspecten van het rijk geschakeerde verenigingsleven aan bod.

Van Praag begon met de ‘jonkies’. Wim Anderiesen, Loek den Edel, Barry Hulshoff, Wim Wassenaar, Jan van Drecht, Ed Lefeber en Thijs Lindeman ontvingen ieder een bordje, de onderscheiding behorend bij het 25-jarig lidmaatschap. Wie dit kleinood eenmaal in zijn bezit heeft, is automatisch lid van de Bordjesclub en mag jaarlijks rond de verjaardag van Ajax aanschuiven aan het traditionele Bordjesclub-diner.

Vervolgens werden met een delftsblauw bord op naam degenen geëerd die veertig jaar lid zijn: Teun Bogaard, Tom Kamlag, Dick de Groot, Harry de Waal, Gé van Dijk en Arie van Eijden. Over de laatste vroeg Van Praag zich retorisch af: ,,Wat moet ik van deze man zeggen? Hij heeft zó’n lijst van dingen die hij voor Ajax gedaan heeft. Ajax mag heel blij zijn met een man als Arie als algemeen directeur.'' Het applaus dat volgde, was een gepaste afsluiting van de ‘eerste helft’.

Na de pauze waren de kanjers aan de beurt die een halve eeuw lid van Ajax zijn. Wim Heisterkamp, Cas Harms en Ad Visser kregen het bijbehorende speldje op de revers bevestigd.

Jan van Dijk, Ton Spanjaard en Rob Been kregen die speld tien jaar geleden reeds overhandigd. Zij moesten het ereteken onlangs weer inleveren zodat er ter gelegenheid van hun zestigjarig lidmaatschap een diamantje kon worden ingezet.

Michael van Praag spelde het onder respectvol applaus van de zaal op bij Van Dijk en Spanjaard, en had toen voor Rob Been een verrassing en een nog mooier speldje in petto. Vrijdagavond had de Ledenraad unaniem besloten om Rob Been, lid van verdienste van de club met een schier onafzienbare staat van dienst, te benoemen tot erelid van Ajax.

In de nacht van vrijdag op zaterdag was het geheim goed bewaard gebleven, zodat een volslagen verraste Rob Been naar voren mocht komen om opgenomen te worden in het gezelschap van Uri Coronel, Johan Cruijff, Bob Haarms, Hennie Henrichs, André Kraan, Rinus Michels, Arie van Os, Jan Potharst, Michael van Praag, Wim Schoevaart en Henk Timman.

Tot slot wachtte Michael van Praag nog één taak en die bestond uit het huldigen van erelid Jan Potharst, die dit jaar zeventig jaar lid is. Omdat Ajax daarvoor geen ereteken kent (Van Praag suggereerde dat een volgend bestuur daar misschien wat aan zou kunnen doen), kreeg Potharst een horloge ten geschenke. Het officiële gedeelte van de huldiging van de jubilarissen werd hiermee waardig besloten, waarna het gezelschap terugkeerde naar de bestuurskamer voor het staatsieportret op het balkon en een levendige ‘derde helft’.