'Keepen blijft het mooiste vak dat er is'

'Keepen blijft het mooiste vak dat er is'

Bogdan Lobont blijft lachen. Wie de Roemeen vraagt hoe het met hem is, ontvangt allereerst een stralende lach. ,,Ik ben gezond en fit en doe mijn werk met plezier. In die omstandigheden is het nooit moeilijk om doelman te zijn'', legt Lobont uit langs het trainingsveld. Zijn geelzwarte keeperstrui is besmeurd met moddervlekken. Getuigen van een intensieve trainingssessie. De doelman van de Roemeense nationale ploeg zegt gelukkig te zijn.

Gelach klinkt uit het doelgebied. Keeperstrainer Fred Grim heeft zijn pupil Lobont net verschalkt met een subtiel steekballetje. De oude meester lacht om zijn eigen actie en de daarop volgende beteutering bij Lobont. De revanche van laatstgenoemde volgt al snel. Inzetten van collega’s Maarten Stekelenburg, Hans Vonk en - opnieuw - Grim worden zonder uitzondering door een messcherpe Lobont gekeerd. Na een nieuwe reddende actie blikt de Roemeen in het rond. De beteutering heeft plaats gemaakt voor een zegevierende blik.
,,Ik mag dan wel de derde doelman zijn; met Maarten en Hans is de relatie open'', zegt Lobont, die zijn keepershandschoenen gewoon aanhoudt na de training. ,,We trainen dagelijks op wedstrijdniveau dus je kunt jezelf nog elke dag verbeteren. Ook bij Jong Ajax speel ik mijn wedstrijden met plezier.''

Het klinkt opmerkelijk uit de mond van een keeper die regelmatig heen en weer wordt geslingerd tussen twee voetbalwerelden. Enerzijds verkeert Lobont soms in de relatieve anonimiteit van Jong Ajax. In de ploeg van trainer John van den Brom speelt de Roemeen bovendien een mentorachtige rol. Puttend uit zijn inmiddels ruime ervaring kan Lobont de talenten bijstaan. Lobont: ,,Net zoals oudere spelers mij tips gaven toen ik op mijn zeventiende, achttiende net kwam kijken.''

In die 'andere wereld' geldt de keeper nog steeds als de beste doelman van Roemenië. Met de bijbehorende status en het aanzien. Lobont: ,,Het klinkt voor een buitenstaander misschien een beetje vreemd dat ik me gelukkig voel. Maar ik moet de situatie nu eenmaal nemen zoals die is. Keeper zijn is nu eenmaal het mooiste beroep dat je je maar kunt wensen. Zo blijf ik het zien. Ik heb trouwens ooit wel gevoetbald. Maar toen een jeugdtrainer videobeelden liet zien van sterren als Maradona en Scifo, wist ik genoeg. Die acties kon ik niet maken. Ik heb toen definitief gekozen voor een leven als keeper. Een keuze waar ik geen seconde spijt van heb gehad.''

Een drinkfles gaat richting mond. Na de gedane arbeid laaft Lobont zich gretig aan de sportdrank. Ploeggenoten zijn al lang en breed verdwenen richting kleedkamer. Lobont houdt de handschoenen onverminderd strak om de handen gesnoerd. De felgekleurde ballenvangers bieden inmiddels bescherming tegen de winterse omstandigheden. Het is ijzig koud rondom de Amsterdam ArenA.

Als de ergste dorst is gelest, komen twee landgenoten ter sprake. Oud-Ajacied Cristian Chivu en huidig ploeggenoot Nicolae Mitea. Net als met Mitea onderhoudt Lobont ook met Chivu, nu verdediger in dienst van AS Roma, dagelijks contact. ,,Met Nicolae doe ik funny things'', aldus Lobont, onverminderd lachend. ,,Hij revalideert hard, maar heeft gelukkig ook tijd voor ontspanning. Hij gaat de goede kant op.'' De band met voormalig Ajax-aanvoerder Chivu is onverwoestbaar. In het dagelijkse telefoongesprek wordt vanuit Italië maar al te vaak geïnformeerd naar de laatste stand van zaken in de ArenA. Lobont praat zijn voormalige teamgenoot, waar mogelijk, bij. ,,Cristian snapt niet dat Ajax zo laag staat. De situatie uitleggen is ook lastig. We maken nu een moeilijke periode door. Hard blijven werken is het devies.'' Breeduit lachend: ,,Net als met keepen, weet je nooit hoe het verder kan lopen. De bal blijft immers rond.''