Knokker Yakubu gelooft in kampioenschap

We zouden het door zijn geroutineerd-ogende speelstijl bijna vergeten, maar Abubakari Yakubu moet nog 20 jaar worden. De Ajacied heeft zich opgeworpen als belangrijke pion in het veld. Maar door een diepe vleeswond, opgelopen in de wedstrijd tegen Willem II, moest hij de UEFA Cupwedstrijd tegen FC Kopenhagen, de uitwedstrijd tegen De Graafschap en de thuiswedstrijd tegen NAC aan zich voorbij laten gaan. Nu is hij gelukkig weer helemaal fit.

De afwezigheid van Yakubu was moeilijk voor Ajax. De agressiviteit van de Ghanees, die bezig is aan een goed seizoen, werd in alle facetten van het spel behoorlijk gemist. Want met Yakubu staat er toch een ander Ajax dan zonder Yakubu. Dat zag de Afrikaan zelf ook. ,,Ik weet hoe en wanneer ik moet reageren in het veld. Ik kan het spel aanjagen en dat heeft Ajax gemist. Het gaat om winnen. De rest is niet belangrijk.”

Het toekijken was ook moeilijk voor Yakubu zelf. Hij was veroordeeld tot het bekijken van die wedstrijden vanaf de tribune of thuis voor de buis.

,,Dat was erg”, vond de verdedigende middenvelder. ,,Ik werd er gek van. Niemand in het team knokte. Bij mij zit het in mijn karakter om te knokken. Wij speelden vroeger in Tema met blote voeten op die kleine grindsteentjes met een zelf gemaakte bal. Zo ging dat daar. In Afrika wordt ook harder en agressiever gevoetbald dan hier. Zo hard als ze daar spelen hoeft hier niet, want dan kunnen er domme dingen gebeuren.”

De blessure die hem vier wedstrijden aan de kant hield, was ook te wijten aan het feit dat Yakubu zijn been niet terugtrok. Hoewel het hem dus weken kostte, zal hij de volgende keer weer op die manier strijden. ,,Vroeger in de jeugd heb ik ook eens door een sliding een blessure opgelopen. Ik verdraaide mijn knie en was er zes maanden uit.”

Van Victoria, de ‘boosdoener’ in het fatale duel tegen Willem II, heeft Yakubu nooit iets vernomen. ,,Dat vind ik niet leuk. Maar ik hoorde dat hij wel aan de trainer heeft gevraagd hoe het ging. Als het andersom was gebeurd dan had ik wel geprobeerd zijn telefoonnummer te achterhalen. Dan had ik hem gebeld.”

Bellen doet Yakubu graag en vaak. Veel naar Ghana, naar zijn moeder en 2 jaar jongere broertje. Zijn moeder werd ook geïnformeerd over de beslissing van Yakubu om dit jaar niet aan Ramadan, de vastenperiode van moslims, mee te doen.

,,Dit is het eerste jaar dat ik oversla. Ik heb er nu de kracht niet voor. Want reken maar dat het veel kracht kost. Ik moet terugkomen van deze blessure. Dan moet ik genoeg kracht hebben. Ik heb gevraagd of mijn moeder en een vriend van mij het willen overnemen van mij. Dat doen ze. Ik bel elke avond om te vragen hoe het gaat. Ik heb er wel een beetje moeite mee dat ik nu niet aan de Ramadan meedoe. Maar ik geloof niet dat deze keuze mij een slecht mens maakt.”

Het moslimgeloof is belangrijk voor de Ajax-tiener, maar er is grote twijfel of het geloof belangrijker is dan voetbal. Yakubu wikt en weeg en houdt het erop dat het geloof het belangrijkste is. ,,Het geloof geeft mij kracht in het leven. Voor de wedstrijd bid ik - gewoon zittend op het bankje en niet op mijn knieën - in de kleedkamer voor mij en voor het team. Sommigen laten het op het veld zien, maar dat is meer iets voor Christenen niet voor Moslims.”

Af en toe krijgt Yakubu ook een telefoontje van de Ghanese bond. Tot op heden heeft hij nog nooit een uitnodiging voor een interland geaccepteerd. ,,Ik ben bezig met Ajax. Ik ben ook degene die bepaalt of ik voor het Ghanese elftal speel, niemand anders. Maar ik wil eerst een basisplaats bij Ajax hebben en kampioen worden. Het liefste speel ik natuurlijk op 4, dat is mijn eigen positie. Van daaruit kan ik anderen helpen op links en rechts. Zondag is belangrijk. Of ik speel weet ik niet, maar ik heb er wel een gevoel over. Dat heb ik ook over het kampioenschap. Ik denk dat we dit jaar kampioen worden. Dat voel ik zo en dat gevoel heb ik niet eerder gehad.”