Leerzaam eerste halfjaar in Amsterdam

Leerzaam eerste halfjaar in Amsterdam

Hij was de last-minute winteraankoop die het worstelende Ajax ook niet meer op het spoor naar een vijfde successievelijke landstitel kon krijgen. Maar Daley Sinkgraven ziet vooral de positieve kant van zijn eerste maanden in Amsterdam, waarin hij ervaring opdeed die hem komend seizoen goed van pas zal komen.

Om te zeggen dat hij in een gespreid bedje belandde toen hij zich eind januari aan Ajax committeerde, dat zou het eufemisme ver voorbij zijn. Daley Sinkgraven, een jongen van 19 met net een jaartje ervaring in de Eredivisie, kwam terecht in een kwakkelend elftal, in een selectie die het winnende spoor even volkomen bijster was en in een stadion gevuld met ruim 50.000 liefhebbers die het met lede ogen aanzagen. Ajax – AZ, op een koude donderdagavond in februari, dat was de allesbehalve lekkere wedstrijd waarin hij zich aan zijn nieuwe publiek moest presenteren. De goede wil was er natuurlijk wel en af en was er ook brille verpakt in een heerlijke steekpass. Maar natuurlijk kon één speler de malaise niet eventjes in 90 minuten omkeren. AZ won in de ArenA, met 0-1. Avond verpest, debuut verpest.

Meppel, Heerenveen, Amsterdam

Sinkgraven groeide op in Meppel, verkaste naar Heerenveen en woont tegenwoordig in een eigen appartement in Amsterdam, de grote stad die weinig of geen raakvlakken heeft met de rustige omgeving die hij gewend was. ,,Dit is wel even wat anders dan Meppel of Heerenveen, ja. Er is altijd wel wat te doen. En daar zitten ook veel verleidingen bij. Daar moet je verstandig mee om zien te gaan.”

Sinkgraven: ,,Ik raak niet zo snel ondersteboven van wat druk of invloeden van buitenaf. Die koelheid zit wel in mijn karakter, denk ik." Sinkgraven: ,,Ik raak niet zo snel ondersteboven van wat druk of invloeden van buitenaf. Die koelheid zit wel in mijn karakter, denk ik."

Dat laatste kost hem hoegenaamd geen moeite. Enerzijds staat zijn koele karakter uitspattingen in de weg, maar Sinkgraven heeft ook heel bewust geleerd wat het inhoudt om prof te zijn. ,,In de laatste twee jaar bij de jeugd van Heerenveen had ik Johnny Jansen als trainer. Hij heeft er bij mij wel heel erg op gehamerd dat ik er meer voor moest doen om echt te kunnen slagen als profvoetballer. Op elke training de beste willen zijn, nooit verslappen. Die neiging had ik daarvoor wel eens, dat is ook een beetje jeugdspelers eigen. Ik dacht er dan wat te makkelijk over, ging minder meters maken en voor je het weet, ontstaat er een domino-effect en gaat je conditie omlaag.”

Lijn omhoog

Vertaal zijn ontwikkeling als voetballer in een diagram en je zult een gestaag stijgende lijn zien, zegt Sinkgraven. Zonder spectaculaire pieken, maar wel altijd omhoog, nooit een neergang. ,,Ik denk dat de mensen het talent in mij altijd wel herkend hebben. In de jeugd heb ik altijd alles gespeeld, ook als ik als eerstejaars in een nieuwe lichting terechtkwam. Meestal is het zo dat de tweedejaars spelen en de eerstejaars moeten wennen aan het hogere niveau. Dat was bij mij nooit het geval. Ik heb dus ook nooit het gevoel gehad dat het gevaar aanwezig was dat ik zou afvallen, wat de meeste jeugdspelers in de loop der jaren toch wel eens meemaken. Ik ben er makkelijk doorheen gerold.”

Wat is de verklaring voor die razendsnelle progressie? Zelf zoekt de linkspoot het vooral in zijn onbevangenheid. ,,Ik probeer altijd gewoon mijn wedstrijdjes te spelen en raak niet zo snel ondersteboven van wat druk of invloeden van buitenaf. Die koelheid zit wel in mijn karakter, denk ik. De laatste keer dat ik een beetje uit mijn evenwicht raakte, was toen ik bij Heerenveen zat en de belangstelling van Ajax begon te spelen. Toen merkte ik wel dat dat me iets deed en dat ik misschien niet meer puur met de wedstrijden bezig was.”

Middenveld

Zijn nuchtere inborst klinkt ook door als Sinkgraven de voetballer in zichzelf analyseert. ,,Mijn kracht ligt op het middenveld, waar ik het spel voor me heb en van waaruit ik medespelers in stelling kan brengen. In de jeugd heb ik op een gegeven moment ook wel linksbuiten gespeeld, maar dat vond ik in die fase geen prettige positie. Je moet dan veel meer zelf bewegen in plaats van mensen wegsturen. Daarbij ben je heel afhankelijk van anderen, van de ballen die zij jou geven. Later heb ik uitgerekend als linksbuiten mijn debuut gemaakt in het eerste van Heerenveen. Dan ga je daar natuurlijk wel anders naar kijken. Dan ben je alleen maar blij dat je speelt.”

Zo bekijkt hij ook zijn eerste maanden in het rood-wit van Ajax. Nee, die periode net na de winterstop, toen het team van trainer Frank de Boer verre van soepel marcheerde, dat was niet de makkelijkste fase om in te stromen. ,,Natuurlijk was dat niet ideaal, maar aan de andere kant biedt zo’n situatie ook kansen. Mede daardoor heb ik sinds mijn komst al aardig wat minuten kunnen meepikken, waar ik echt blij mee ben. In een goed draaiend elftal zal een trainer niet zo snel gaan wisselen.”

Nuttige lessen

De apotheose stelt uiteraard ook Sinkgraven teleur. Na vier kampioenschappen op rij moet Ajax nu genoegen nemen met plek twee, én het voetbal sprankelde maar zeer zelden. ,,Het moet beter, daar zal iedereen het over eens zijn. Daar werken we ook keihard aan met z’n allen. Maar ik probeer niet alleen naar de negatieve kant te kijken, zeker voor mijzelf. Er zijn ook momenten geweest waar ik veel van geleerd heb. Neem die Europese wedstrijden, tegen Legia Warschau en Dnipro. Ook voor mij was het heel teleurstellend dat we eruit vlogen en vooral ook hoe we eruit vlogen. Maar ik heb ook ervaring opgedaan op een ander niveau, dat nieuw voor mij was. Daar kan ik komend seizoen op verder bouwen.”

Tekst: Ajax.nl/Maarten Dekker
Foto's: Ajax.nl/Louis van de Vuurst