Nieuwjaarstoespraak Michael van Praag (3)

Tijdens de nieuwjaarsreceptie van Ajax op zondag 12 januari, hield Michael van Praag zijn laatste nieuwjaarsspeech als voorzitter van Ajax. Hieronder volgt het derde deel.

Ik heb ook een vraag aan de KNVB.
Binnen die KNVB is onlangs gewerkt aan een Masterplan arbitrage, dat bijna uitkomt. Dat is een zeer goede doorbraak, waarvoor mijn complimenten en steun. Iedereen moet dit uitstekende plan omhelzen omdat het voor de toekomst waarborgen geeft om voldoende kwalitatief goede arbiters op te leiden en te behouden.

Onze huidige arbiters in het betaalde voetbal doen enorm hun best om een wedstrijd goed te leiden, daar sta ik heus wel voor in. Toch zet ik vraagtekens bij het handhavingsbeleid van onze bond. Dat weet men van me, dus daarom kan ik het hier ook zeggen. Met name echter door de grensrechters zijn veel arbiters en dus ook clubs dit jaar de boot ingegaan.

De vraag is of je het ze kwalijk mag nemen. Ze zijn slechts verplicht om één maal in de week trainen, of ze meer doen mogen ze zelf bepalen en dan wordt van ze verwacht een verdediging bij te kunnen houden met jongens van twintig die vijf keer per week trainen. Dat gaat dus nooit. De rode kaart aan Mido is een mooi voorbeeld en de goal in de bekerfinale tegen FC Utrecht ook.

Ik bespeur nu al veertien jaar na afloop van wedstrijden daarnaast te veel vrijblijvendheid bij het arbitrale trio. Zo van ‘ach volgende week is er weer een wedstrijd, en dus nieuwe kansen’. Juist deze vorm van vrijblijvendheid, dames en heren, dient de kop te worden ingedrukt, want het gaat al lang niet meer om een cola en een gevulde koek. FC Utrecht is van haar sponsor een enorm bedrag misgelopen na het verlies in de bekerfinale.

Daar mag je niet te licht over doen. Het is dan ook in het belang van het totale voetbal dat er elektronische hulmiddelen komen. Die kunnen echter pas worden ingevoerd, wanneer de scheidsrechterswereld die middelen niet langer als bedreiging, maar als ondersteuning gaan zien.

Ik roep de KNVB derhalve ook op dit te bewerkstelligen en er bij de UEFA en FIFA net zo lang op aan te dringen tot het gerealiseerd is. Dat is bij het Europese licentiesysteem immers ook gelukt.

Persoonlijk ondersteun ik de opmerkingen van Marco van Basten. Alles in het voetbal verandert, behalve het spelletje zelf. Men wijt vermindering van kijkersaantallen aan overvloedig aanbod op de televisie. Niemand vraagt zich echter af of het misschien weleens aan het product zelf zou kunnen liggen. Marco wel en zijn aanbevelingen verdienen serieuze aandacht.

Ik heb ook nog een vraag aan Het Parool. Aan het einde van de Buitengewone Algemene Aandeelhoudersvergadering vroeg een aandeelhouder, tevens journalist van die krant, of hij me nog een paar vragen mocht stellen. Ik heb hem vervolgens twintig minuten te woord gestaan, om uiteindelijk maar één quote terug te vinden. Een quote die Jacob Bergsma eerst nog moest corrigeren, omdat hij nog verkeerd was ook.

Redactie, voetbal is een serieuze aangelegenheid, stuur nu alsjeblieft eens iemand die serieus met de tijd van anderen omgaat en die ook recht doet aan het feit dat hij uw journalist te woord wil staan.
Flauw, Michael, zult u zeggen, maar er is een diepere ondergrond. Het is namelijk tekenend voor het niveau van de nieuwe, jonge lichting reporters en dat acht ik ook een gevaar voor onze voetbalsport. Ik zal namelijk nooit de opmerking van Henk van Dorp vergeten toen hij me samen met Frits voor het eerst interviewde. ‘Michael, als er binnen Ajax een vuurtje gestookt moet worden, hebben we het zo voor elkaar hoor en ben jij binnen een half jaar weg.’

Dames en heren, aan het begin van het nieuwe verenigingsjaar en dat is op 1 juli, treed ik af. Dan heb ik het toch nog net iets langer gedaan dan mijn vader.
Ik kan terugkijken op de meest fantastische tijd uit mijn leven en ik dank u dat u mij dat mogelijk heeft gemaakt.

Een tijd die zeker ook schade aan mijn bedrijf en mijn sociale leven heeft toegebracht, want ik was er heel vaak niet, maar dat heb ik er graag voor over gehad. Ik heb vele vrienden gemaakt, fantastische ervaringen gehad, heel veel geleerd en door mijn internationale contacten ook in de keuken van anderen mogen kijken. Die contacten zal ik best wel gaan missen.

Ajax heeft mijn leven in alle aspecten enorm verrijkt en ik ben apetrots dat ik onze club en dus u op deze wijze heb mogen vertegenwoordigen, want laten we eerlijk zijn, toen ik aantrad was ik ook maar een groenzoeter in de voetballerij.
Te leuk dus om ermee te stoppen, maar toch kijk ik er ook wel een beetje naar uit. Want tijdens wedstrijddagen heb ik veertien jaar lang de tegenpartij, de arbiters en de andere gasten van Ajax geëntertaind terwijl ik o zo graag eens langer bij Lucky Ajax, de ABA of andere leden en supporters had willen staan ouwehoeren.

Ik heb veertien jaar niet of nauwelijks gejuicht, omdat ik altijd naast de voorzitter van de tegenpartij zit en ik dat gewoon gênant vind. Dat kwam eigenlijk doordat Jaques Ruts van PSV in het Olympisch stadion eens luid juichend opveerde toen wij in eigen doel scoorden.
Mijn hart zei dat ik bijvoorbeeld op zaterdag naar de Toekomst wilde, nee moest gaan, hetgeen ik niet deed omdat mijn gezin me ook wel weer eens wilde zien. Na 1 juli kan dat en daar verheug ik me op, lekker onder m’n clubmakkers.