O'Brien werkt gestaag aan terugkeer

O'Brien werkt gestaag aan terugkeer

Als voorbereiding op de tweede helft van de competitie, belegde Ajax een trainingskamp in Qatar. Niet iedereen was naar de oliestaat afgereisd. De geblesseerden bleven namelijk achter in het koude Amsterdam. Onder hen John O´Brien. De Amerikaan herstelt van een achillespeesblessure, opgelopen in Sydney tijdens de Olympische Spelen. De 23-jarige O'Brien is Amerikaan, hoewel de naam Iers klinkt. ,, Er zit veel Iers in mijn familie. Mijn vader is 100 procent Iers en ook aan mijn moeders kant zit Iers bloed. Het gaat een generatie of vier terug, maar Ierland betekent wel wat voor mij. Toen we afgelopen zomer een interland speelden tegen Ierland wilde ik per se een shirtje ruilen. Ieren zijn warme en gezellige mensen.''

Voetbal regeerde vroeger in huize O´Brien. Zijn broer en zus voetbalden ook en zijn moeder gaf zelfs voetbaltraining. Zijn vader had het te druk met zakelijke dingen om zich helemaal op het voetbal te storten. ,,Mijn moeder had een baan als gymlerares. Ze gaf op school voetbaltraining. Nu is ze veel met gehandicapten bezig. In de zomer heb heb ik haar geholpen.Die mensen waren zo enthousiast. Omdat ik de Olympische Spelen heb meegemaakt, wat voor een Amerikaan zeer speciaal is, heb ik op scholen daarover verteld. Die kinderen toonden echter niet veel interesse. Tot ik er een uitpikte van wie ik dacht dat hij wel de beste speler zou zijn en daar ging ik trucjes mee doen. Dat werkte. Iedereen deed mee.''

De kinderen hadden ongeveer de leeftijd die O´Brien had, toen hij voor het eerst bij Ajax stage liep. ,,Ik was veertien jaar. Dat vonden ze erg jong. Ik mocht op latere leeftijd terugkomen en deed dat twee jaar later. Co Adriaanse was hoofdopleidingen. Afgelopen seizoen werd hij hoofdtrainer, maar ik had niet zoiets dat dat voor mij heel gunstig was. De situatie is veranderd natuurlijk. Ik ben ook veranderd. Hij gaf mij in eerste instantie een kans. Hij zag dus wel wat in mij. Dat vertrouwen heb ik nog steeds. Maar het eerste elftal is een stuk moeilijker dan de jeugd.'' Hopen op een invalbeurt

Toch zag het er in de voorbereiding op dit seizoen goed uit voor O´Brien. Hij speelde veel tegen de amateurclubs en deed ook tijdens het Amsterdam Tournament beide wedstrijden mee. ,,Ik had een goede voorbereiding, ook de meeste minuten van iedereen. Toen het op de eerste competitiewedstrijd aankwam, zei de trainer tegen mij dat ik niet in de basis stond. Dat gevoel had ik al. Dat ik de meeste minuten in de voorbereiding had, betekende niet dat ik ook het meeste zou spelen. Dat had te maken met blessures. Voor het tournament was Galasek geblesseerd geraakt. Toen mocht ik spelen. Ik had ook niet verwacht dat ik zou spelen tegen Fortuna of Sparta. Ik had gehoopt op een invalbeurt. Maar als er gewisseld wordt zijn dat meestal aanvallers. Die jong en gretig zijn en nog voor wat leuke dingen kunnen zorgen aan het eind van de wedstrijd.Die twee wedstrijden bleef ik op de bank.''

Vervolgens verdween hij uit Amsterdam. O´Brien: ,,Ik had eerst een interland in Amerika. Daarna ging ik meteen door naar Sydney.´ Daarvan kwam hij geblesseerd terug. Had hij geen spijt dat hij is gegaan, omdat het bij Ajax niet erg lekker liep op het middenveld en er dus kansen voor hem hadden gelegen. ´Toen ik Sydney was, merkte ik wel dat er een hoop gebeurde bij Ajax. Ik dacht ook dat het voor mij misschien wel gunstig zou zijn. Maar ik was bezig met iets anders. Iets dat heel speciaal was. Amerika bereikte de vierde plaats op de Olympische Spelen. Dat had niemand verwacht. Iedereen vroeg zich af of we wel uit de poule zouden komen. Dan bereik je nog een vierde plaats. Dat staat boven wat er bij Ajax gebeurde.''

,,Toen ik terugkwam was ik wel geblesseerd, maar ik had er erg veel zin in. Ik hoopte dat mijn blessure snel zou genezen. Het is niet zo snel gegaan als had gekund. De terugslagen had niemand verwacht, dat is de oorzaak dat het zo lang duurde. Het is heel frustrerend, maar ik had het elftal uit mijn hoofd gezet. Alleen met mijn eigen blessure. Het was frustrerend dat het zo vaak tegenviel. Een blessure komt natuurlijk nooit goed uit. Je hebt elke maand een doel om aan spelen toe te komen. Ik was niet bezig met het feit dat er kansen lagen op het middenveld.'' Bezeten door blessure

,,Ik hield me met andere dingen dan voetbal bezig. Ik was bezeten door mijn blessure. Zat er helemaal in. Ik probeerde het te begrijpen. Dat hield me vast. Je bouwt ervaring op met je lichaam. Daarom is het zo jammer dat het zo lang duurt. Als mijn lichaam met mij praat, dan weet ik wat-ie zegt. Volgens mij ken ik mijn lichaam iets beter, je probeert jezelf wijzer te maken met wat er aan de hand is.''

,,In het begin was ik helemaal betrokken bij de wedstrijden. Als je langdurig geblesseerd bent, kom je ook op andere tijdstippen dan de andere spelers. Dan heb je minder met ze te maken. Dan begin je op een afstandelijkere manier te kijken. Leuk in wedstrijden vind ik de eigen inbreng van de spelers. Je ziet dat ze zin hebben om te voetballen en dan doen ze wat in hun opkomt. Zo hoort het voetbal ook. Het moet intuitie zijn. Al moeten ze niet alleen doen wat ze leuk vinden. Binnen de regels van je taak kon je bij Van Gaal je eigen dingen doen. Davids ging in die tijd veel naar voren. Ik zag hem veel leuke dingen doen, terwijl hij in een vast systeem speelde. Dat is precies wat ik nu ook bij Ajax zie.''

De manier waarop O' Brien de wedstrijden bekijkt, veranderde naar mate de duur van de blessure toeneemt. ,,In het begin vul je nog in wat je zelf in bepaalde situaties gedaan zou hebben. Na een tijdje niet meer. Ik zie mezelf nu een bal trappen. Spelers om me heen en een vol stadion. Daar ben ik nog niet aan toe.''

Toch had de middenvelder goede hoop dat ook hij in het vliegtuig zou stappen naar Qatar. ,,Maar de trainer wilde alleen spelers meenemen, die honderd procent fit waren.´ En zover is O´Brien tot zijn eigen teleurstelling nog niet. ´Ik had gehoopt dat het snel zou genezen, maar de revalidatie is niet optimaal gegaan. Ik kreeg terugslagen op momenten dat ik het niet verwachtte. Dat is heel frustrerend. Maar nu voelt het goed.'' Boekenschrijver

In het verleden was O'Brien een bijzonderheid. Zo was er in 1996 eens een Amerikaanse schrijver die een boek over hem wilde schrijven. ,,Die man had al een boek geschreven over een Amerikaanse kok, diein Frankrijk aan het werk ging. Hij heeft die man lang gevolgd. Daarna wilde hij het in een andere richting zoeken. Dat een Amerikaan in Europa ging voetballen, was heel bijzonder. Hij kwam met een leuk voorstel. Ik heb hem een paar keer gesproken. Maar ik vond het hele idee vreemd. Een boek over mijzelf, ik weet het niet hoor. Ik vond het te veel eer, maar hij deed het niet voor de eer. Hij wilde zich verdiepen in de dagelijkse dingen. Ik had er niet heel veel zin in. In mijn Utrecht-tijd heeft hij me nog een keer gebeld dat hij er nog steeds over nadacht, maar ik heb hem daarna nooit meer gesproken.''

Voor O'Brien is het nu zaak zelf geschiedenis te schrijven. Terugkomen op niveau en spelen. ,,Het belangrijkste in mijn ontwikkeling is dat ik bij Ajax speel. Ik wil ook een WK meemaken met Amerika, maar mijn prioriteiten liggen nu bij Ajax. Ik speel alleen voor Amerika als het uitkomt. Als zij vinden dat ik moet spelen, wil ik naar het WK mogen, dan zou er een keus gemaakt moeten worden. Zo ver zijn we niet. Het WK is belangrijk, de kwalificatiewedstrijden zijn het hele jaar door. Alle spelers die in Europa bij een club spelen, hebben moeite met zoveel wedstrijden in een jaar. Het is een moeilijke omstandigheid. De bondscoach wilde me graag zien in de oefenwedstrijden die in februari zijn. Maar ik heb gezegd dat het moeilijk is. Het belangrijkste is nu dat ik gezond word.''

,,Ik zie mezelf in mijn gedachten weer spelen. Ik zou niet weten of ik me nog een plaats in het team kan verwerven. Ik moet eerst kijken hoe ik terugkom van mijn blessure. Zo ver wil ik niet vooruit denken. Ik hoop dat ik de wedstrijd tegen Vitesse haal. Er is veel concurrentie bij Ajax. Ik kan niet zeggen waar ik sta. Tijdens de Olympische Spelen voelde ik dat de vorm groeide. Als ik die vorm bij Ajax zou hebben, zou ik wel in de basis staan. Dacht ik toen. Maar de situatie is veranderd. Ik heb drie maanden niet gespeeld en moet mezelf opbouwen. De oude trucjes leren.''

MONIQUE JANSE Ajax Kick Off

Dit artikel verschijnt ook in de Ajax Kick Off Ajax - Vitesse, het programmablad bij de wedstrijden van Ajax in de Amsterdam Arena. Verkrijgbaar in de losse verkoop voor 3,50 gulden bij de ingangen van het stadion. Met de Kick Off maakt u kans op prachtige prijzen. De Kick Off is iedere thuiswedstrijd te koop bij alle ingangen en (ook nog na afloop) in de Ajax fanshop.