Piet Keizer bleef Ajax trouw

Steeds meer Ajacieden vinden na hun actieve voetbalcarrière de weg terug naar Ajax. Als directielid, bestuurslid, trainer, leider of scout hebben ze bewust gekozen voor een tweede voetballeven bij hun eerste voetballiefde. In deze kerstspecial vertellen de oud-spelers over hun carrière van toen en over hun werkzaamheden van nu. In deze aflevering Piet Keizer, scout.

Voor Piet Keizer was en is er maar één club, en dat is Ajax. De beroemde linksbuiten met zijn beruchte schaar bleef zijn club van begin tot einde trouw. Nou was er wel een eerder clubje, het kleine Amstel waar de Amsterdammer tot zijn twaalfde speelde.

,,Toen zei een oom tegen mij dat ik naar Blauw Wit moest gaan. Hij regelde het wel. Maar ik woonde in oost en vond Blauw Wit te ver weg. Mijn trainer vond dat ik naar Ajax moest gaan en na een selectiewedstrijd kwam ik daar ook terecht.”

Zeventien jaar was Keizer pas toen hij zijn debuut maakte in Ajax 1. Het was de eerste zondag van februari in 1961 en niet zomaar een duel. Nee, Keizer debuteerde tegen Feyenoord. ,,Ik had, toen ik net zeventien jaar was, al eens een vriendschappelijke wedstrijd gespeeld in het eerste. Maar het echte debuut was inderdaad tegen Feyenoord. Ik weet nog dat ik een kans miste en dat ik een bal van de doellijn redde.”

Er volgden dertien jaren in het eerste elftal van Ajax. Grote successen vierde Keizer met de Amsterdamse club. ,,Ik kan me de rondritten nog herinneren na een kampioenschap. We reden in grote open Mercedessen vanaf de Middenweg door de stad. Er was veel volk op de been, veel uitgelaten mensen. En wij zaten prinsheerlijk in die auto’s.”

Ook de Europese finales die Ajax speelde, zijn Keizer dierbaar. ,,Vooral die tegen Internazionale in 1972. Waarom die het leukste was? Omdat die in Rotterdam werd gespeeld, haha! Ik speelde die wedstrijd ook wel goed. Het was dat jaar een van mijn beste seizoenen. Ik was zeker geen constante speler. Ik wilde veel en graag en dat bracht grote risico’s met zich mee. Maar ik had er maling aan als iets mislukte. Dan probeerde ik het gewoon weer.”

Zijn laatste duel speelde hij dertien jaar later, op 13 oktober 1974. Wederom niet zomaar een wedstrijd, maar de derby tegen FC Amsterdam. Ajax won met 1-2 maar Keizer maakte de negentig minuten niet vol. In de 68ste minuut wisselde trainer Hans Kraay hem en Keizer zou nooit meer een wedstrijd voor Ajax spelen. De 31-jarige aanvaller kondigde kort daarna aan helemaal te stoppen met actief voetballen. ,,Ik had er genoeg van. Het ging minder met mijzelf en ik wilde op een andere plek staan, want ik was dat gehol en gevlieg wel zat. Ik ben ook niet bij een andere club gaan spelen, want ik had er geen zin meer in.”

Na zijn actieve carrière begon de befaamde linksbuiten een voetbalmakelaarskantoor en na enkele jaren ging hij zelfstandig verder. ,,Ik ben altijd in de voetballerij gebleven. Dat is bekend terrein hè. Sinds enkele jaren ben ik scout bij Ajax. Ik heb vooral interesse voor Frankrijk. Ajax is daar natuurlijk niet onbekend, maar we zijn met Frankrijk wel onbekend. Dat er nu een Franse verdediger in het eerste team staat, maakt op zich niet uit. Wel dat het imago van Ajax beter is dan een paar jaar terug.”

Het mooie aan scout zijn is de uiteindelijke voldoening, vindt Keizer. ,,Het is bevredigend dat als je je druk hebt gemaakt en geloofd heb in de kwaliteiten van iemand dat de club er ook in slaagt hem te halen. Het is gevarieerd werk. Het doel is natuurlijk altijd weer om de goeie te vinden.”

Keizer sluit af met een echte Ajax-wens voor 2004. ,,Ik hoop dat de echte Ajacieden ook volgend jaar nog Ajacied zullen zijn.”