Serero: 'Voetbal heeft me gered'

Serero: 'Voetbal heeft me gered'

Thulani Serero heeft dit seizoen al meer competitiewedstrijden gespeeld dan ooit tevoren bij Ajax. De Zuid-Afrikaan heeft een vaste plek op het middenveld verworven en kreeg onlangs lovende kritieken van onder anderen Frank de Boer en Johan Cruijff. In aanloop naar de laatste thuiswedstrijd in 2013 vertelt Serero over het leven in het getto, Ajax en Foppe de Haan.

De wortels van Serero (23) liggen in Soweto, de South Western Townships bij Johannesburg. Ondanks de bittere armoede en de criminaliteit waarmee hij geconfronteerd werd, wil hij zijn jeugd niet moeilijk noemen. ,,Als je het vergelijkt met een kind dat opgroeit in West-Europa, moet je in het township alles zelf uitvinden. Ik kan niet zeggen dat het slecht geweest is voor mij. Het heeft mijn karakter gevormd, ik ben een sterk persoon geworden door wat ik daar op straat allemaal heb meegemaakt. Creatiever ook, en altijd bewust van het feit dat er in je leven niets gebeurt en niets verandert als je zelf geen initiatief neemt. Dat zijn de positieve kanten die je eruit moet halen."

Daar waar hij gaandeweg talloze vrienden en bekenden uit het getto een foute afslag zag nemen, bleef hij zelf altijd op het rechte pad. Zijn grootste zonde? ,,Ik heb in die tijd veel gegokt, speelde dobbelspelletjes. Ik was heel goed in het misleiden van mijn tegenstanders. Maar met drugs en geweld heb ik me nooit ingelaten. Dat kwam vooral door mijn ouders. Die waren ontzettend streng. Ik wist dat er wat voor me zwaaide als ik de fout in zou gaan."

Thulani Serero over Foppe de Haan: ,,Er waren al heel veel andere mensen die me hadden proberen te overtuigen dat ik veel meer in mijn mars had dan ik liet zien, maar hun boodschap kwam niet aan. Die van Foppe wel." Thulani Serero over Foppe de Haan: ,,Er waren al heel veel andere mensen die me hadden proberen te overtuigen dat ik veel meer in mijn mars had dan ik liet zien, maar hun boodschap kwam niet aan. Die van Foppe wel."

Voetbal vormde uiteindelijk zijn uitweg uit het doolhof van Soweto. ,,Voetbal heeft me gered, het heeft mijn leven rust en zin gegeven. Als je als kind in Soweto dag in dag uit niets te doen hebt en je geen perspectief hebt, dan kan je leven elke kant uitgaan. Vaak een foute. Mensen daar doen weinig anders dan de stroom volgen, go with the flow. De sport heeft me in een andere richting geduwd dan de meeste vrienden met wie ik destijds omging. Een betere richting, dat moge duidelijk zijn. Ik kan nu mijn familie onderhouden, daar ben ik trots op. Voor ik naar Kaapstad vertrok om bij Ajax Cape Town te gaan voetballen, was ik nog enig kind. Maar mijn moeder is na de dood van mijn vader hertrouwd en inmiddels heb ik twee kleine zusjes. Doordat ik nu in Europa voetbal, kunnen zij een ander leven leiden dan ik deed toen ik hun leeftijd had."

Via een handvol andere clubs belandde Serero in 2007 bij Ajax Cape Town, het Zuid-Afrikaanse filiaal van de Amsterdamse hoofdvestiging. ,,Ik was nog jong toen ik naar Kaapstad ging. Via de beloften kwam ik op mijn zeventiende bij het eerste elftal. Mijn mentaliteit was destijds niet goed. Ik dacht steeds bij mezelf: “je bent nog zo jong, Thulani, jouw tijd komt wel”, als een soort excuus om er niet alles aan te doen om al direct een basisplaats af te dwingen. Degene die daar verandering in bracht, was Foppe de Haan. ,,Er waren al heel veel andere mensen die me hadden proberen te overtuigen dat ik veel meer in mijn mars had dan ik liet zien, maar hun boodschap kwam niet aan. Die van Foppe wel. Ik weet nu nog steeds niet precies waarom, maar hij raakte me."

In de zomer van 2011 volgde de transfer naar Amsterdam. Los van de vele blessures die hem sindsdien kwelden, voelt Serero zich vanaf de eerste dag op zijn gemak bij Ajax. ,,Dat heeft er ook mee te maken dat de overgang van Kaapstad naar Nederland minder ingrijpend was dan die van Soweto naar Kaapstad. Toen heb ik me al grotendeels ontwikkeld tot de persoon die ik nu nog steeds ben. Aan de voetballer Thulani Serero is veel meer veranderd. Ondanks het feit dat ik lang niet zo veel wedstrijden heb gespeeld als ik zou willen en ik het voor mezelf eigenlijk nooit goed genoeg kan doen, ben ik wel degelijk beter geworden. Completer vooral. Hier heb je als middenvelder veel meer verantwoordelijkheden, je moet ook defensief je mannetje staan. Je kunt niet terugsloffen naar je eigen helft als de aanval is afgeslagen."

De 1.72 meter lange Serero beaamt dat in hem meer een dienende speler schuilt dan iemand die initiatief neemt in de wedstrijd. ,,Dat is iets waar ik aan moet werken. Wil je slagen bij een club van het kaliber Ajax, dan wordt er meer van je gevraagd. In Zuid-Afrika stapte ik als nummer 10 tevreden van het veld als ik onze spits had laten scoren, dat zag ik als mijn enige taak. Hier moet je niet alleen je medespelers in stelling brengen, als schaduwspits moet je ook zelf heel doelgericht zijn."

Hij geldt ook als een technisch begaafde speler, zeker naar Zuid-Afrikaanse standaard, maar noemt zelf vooral zijn manier van denken als een kwaliteit die hem van anderen onderscheidt. Een wedstrijd is bij hem als een soort vooruitgespeelde film in zijn hoofd, een gave waarover hij al beschikt zolang hij zich kan herinneren. ,,Sommigen zullen me voor gek verslijten, maar als ik speel, zie ik behalve de daadwerkelijke gebeurtenissen in de wedstrijd ook allerlei andere bewegingen in mijn hoofd, ruimtes waarin de bal gespeeld kan worden. Een beetje zoals in een computergame, waarbij je meerdere opties ziet oplichten om het spel te verplaatsen. Soms ben ik al drie of vier stappen verder dan de actuele situatie in het veld. Vaak gebeurt er dan iets waardoor je weer heel snel andere oplossingen moet bedenken, balverlies of een pass die van richting wordt veranderd. Misschien is dat voor anderen te trainen, ik heb het van nature."

Tekst: Ajax.nl/Maarten Dekker
Foto's: Ajax.nl/Louis van de Vuurst