Supporter aan het woord: de 8-2 zege op Feyenoord als dieptepunt

Supporter aan het woord: de 8-2 zege op Feyenoord als dieptepunt

De media van Ajax (www.ajax.nl, Ajax Kick Off, Ajax Magazine) zullen komend seizoen op regelmatige basis ruimte maken in hun kolommen om de ajax-supporter aan het woord te laten. In deze aflevering Peter Groenendijk die vertelt wat Ajax voor hem betekent.

Naam: Peter Groenendijk
Woonplaats: Leiden
Leeftijd: 49 jaar
Seizoenkaarthouder: nee

Fan van Ajax sinds:
,,Ik mij kan herinneren. En dat terwijl ik enig kind ben en mijn vader net zo sterk voor Feyenoord was als ik nu voor Ajax. Hoe ik ook graaf ik mijn geheugen, ik weet echt niet meer wat de eerste wedstrijd was die ik heb bezocht. Het moet in het Olympisch stadion zijn geweest. Ik kwam daar maar een enkele keer, want we hadden het thuis niet zo breed en mijn vader ging niet naar Ajax. Soms nam een aangetrouwde neef me mee naar een wedstrijd.
Ik heb Ajax dus niet van huis uit meegekregen, integendeel. Ik voetbalde in die tijd veel op straat en daar moet mijn passie voor de club zijn ontstaan. Dat was al in de periode voordat ze de eerste Europacup wonnen. Eén wedstrijd uit die tijd kan ik me nog heel levendig herinneren. Het was Ajax-Benfica in het Olympisch stadion. Ik zie nog voor me hoe die Portugezen met handschoenen aan het veld opkwamen. Ajax verloor met 1-3. Iedereen dacht dat het over was. Volgens mij heeft de NOS toen besloten de return niet meer uit te zenden, omdat het toch een gelopen koers was. Op de radio werd wel verslag gedaan. Voor mijn gevoel was ik de enige in heel Nederland die die avond aan de radio gekluisterd zat. Het werd weer 1-3, maar nu voor Ajax. Toen stak de euforie plots weer de kop op, in aanloop naar de beslissingswedstrijd in Parijs. Daar won Ajax met 3-0 na verlenging.”

Met wie kijk je naar Ajax-wedstrijden?
,,Thuis voor de buis kijk in met mijn twee zonen, Patrick en Gerben. Gerben is een nog grotere voetballiefhebber dan ik. Die leest en kijkt echt alles. Soms zit mijn vrouw er ook bij, al vindt ze voetbal minder boeiend dan wij. En gelukkig is mijn dochter Saskia ook voor Ajax, al volgt ze het niet echt. Daar hebben we thuis geen onenigheid over.
Ik heb de afgelopen twee seizoenen bijna alle wedstrijden in het stadion gezien. Vaak ga ik met de jongens of met een vriend van me, Wouter. We zitten meestal aan de noordzijde, eerste ring. Ik heb geen seizoenkaart. Ik vind het een nadeel om in één keer zo veel geld op te moeten hoesten. Dan ga ik liever eens in de twee weken naar de sigarenboer. Al is het wel eens verleidelijk om ’s ochtends vroeg lekker in je bed te blijven liggen, zeker in de winter. Maar toch sta ik er elke keer weer.”

Mooiste Ajax-moment:
,,De trilogie tegen Benfica waar ik het al even over had. Dat waren schitterende wedstrijden. Benfica was in die tijd echt een topploeg. Om daar van te winnen, dat was een bijzondere prestatie. Mijn treurigste moment was vreemd genoeg de 8-2 overwinning op Feyenoord in 1983. Mijn vader lag toen in het ziekenhuis met kanker – later dat jaar is hij overleden. Toen we vertrokken na het middagbezoek, zei hij: ’ik ga straks lekker naar Ajax-Feyenoord luisteren op de radio’. Dat was de enige keer in mijn leven dat ik vurig hoopte dat Feyenoord zou winnen.”

Mooiste Ajax-doelpunt:
,,De omhaal van Marco van Basten tegen FC Den Bosch. Het was zo sierlijk hoe hij in de lucht lag.”

Favoriete speler van Ajax op dit moment:
,,Julien Escudé. Sinds hij bij Ajax voetbalt, heb ik een bepaald plezierig gevoel bij die jongen. Hij heeft een goede persoonlijkheid, probeert mooi te voetballen en schuwt grove overtredingen. Zulke voetballers kunnen op mijn sympathie rekenen. Rustige jongens, zonder al te veel poeha.”

Favoriete speler uit de Ajax-historie:
,,Een moeilijke keuze, omdat het aanbod zo enorm groot is. Maar als ik moet kiezen, dan toch voor Ruud Krol. Hij speelde toentertijd in een heel goed team en straalde zelf een bepaalde klasse uit. Hij gedroeg zich als een echte Ajacied; beheerst en rustig.”

Favoriete club naast Ajax:
,,Quick Boys uit Katwijk, de club waar mijn zoon Gerben nu voetbalt in de C1. Toen ik zelf nog een kleine jongen was, ben ik met mijn vader ontelbare keren meegeweest naar UVS, de hoogst voetballende vereniging in Leiden. We gingen alleen naar thuiswedstrijden, want we hadden thuis geen auto. Toch heb ik bij Quick Boys meer gevoel. Het is een mooie vereniging met een schitterend complex, waar je je als buitenstaander snel thuisvoelt.”

Ajax is voor mij:
,,Een rode draad door mijn leven. Het klinkt obligaat, maar er zijn natuurlijk altijd dingen die belangrijker zijn. Toch heeft Ajax veel invloed op hoe ik me voel. Na een nederlaag of zelfs een gelijkspel ben ik een uur lang ontdaan, dan moet je me echt even met rust laten. Daarna moet het gezonde verstand het weer over kunnen nemen en moet je dat onbehaaglijke gevoel kunnen loslaten. Tijdens de uitwedstrijd tegen Feyenoord zag ik de bui al hangen, zoals bijna iedereen. We stonden vlak voor tijd 2-1 achter en ik maakte me klaar om een rondje te gaan fietsen, om mijn frustraties af te reageren op de pedalen. Maar vijf minten later bleek dat helemaal niet nodig, want toen stond het plotseling 2-3 voor Ajax.
Ik vind dat je als supporter eerst en vooral je eigen ploeg moet aanmoedigen. Het is heel jammer dat veel spreekkoren aan de tegenstander gericht zijn, in een poging die te kleineren. Je moet blij zijn als je zelf wint, maar altijd respect naar de tegenstander houden. Ook naar Feyenoord; ik zal nooit een Feyenoorder jennen. Maar ik wil nooit dat Feyenoord een wedstrijd wint, nooit. Behalve dan die ene keer in 1983.”